„Першы бой: Жбанкоў супраць Арлова
Жбанкоў падышоў да стала ўпэўнена. У яго вачах была тая самая бязлітаснасць, якая дазваляла яму «вычышчаць» культуру, як ніхто іншы. Насупраць яго сеў Арлоў, з рукамі, якія яшчэ памяталі, як трымаць рыдлёўку, і з позіркам, поўным глебы, туману і невыказанай праўды.
— Ты не пераможаш, — сказаў Жбанкоў, ставячы локаць на стол. — Бо я бачу людзей наскрозь.
— А я гляджу толькі ў зямлю, — ціха адказаў Арлоў і паставіў сваю руку.”