Go to Belarus


Гео и язык канала: Беларусь, Белорусский
Категория: Путешествия


Падарожжы па Беларусі by 34travel.me.
***
Лепшае ў Беларусі: https://34travel.me/gotobelarus
Чытай таксама: https://t.me/travel34


Гео и язык канала
Беларусь, Белорусский
Категория
Путешествия
Статистика
Фильтр публикаций


Разам з МТС мы працягваем падарожжа па архітэктурных стылях Беларусі. Сёння даследуем беларускую готыку і яе пазнейшую рэінкарнацыю – так званую неаготыку.

📸 На фота: Траецкі касцёл у Ішкалдзі, царква Святога Міхаіла ў Сынкавічах, царква Раства Багародзіцы ў Мураванцы, касцёл Святога Міхаіла ў Гнезна, Траецкі касцёл у Гервятах і Траецкі касцёл у Відзах.

⚡️ Больш гатычных і неагатычных помнікаў тут:
https://34travel.me/gotobelarus/be/post/belarusian-gothic-neogothic-bel


📍 Касцёл Божага Цела, Нясвіж (1587–1593)

Пабудаваны на загад Мікалая Крыштафа Радзівіла Сіроткі. Над праектам працаваў італьянец Джавані Марыя Бернардоні – першы архітэктар стылю барока ў Рэчы Паспалітай.

Зірнём на галоўны фасад. Ён выразна разлінаваны па гарызанталі (паясамі карнізаў) і па вертыкалі (пілястрамі). Архітэктар відавочна не скупіўся на элементы ордара, і такая яго насычанасць вельмі характэрная для барочнай архітэктуры. Яшчэ адзін дакладны знак стылю – крывалінейныя формы, якія мы назіраем у верхняй частцы фасада.

⚡️ Разам з МТС мы пачынаем цыкл артыкулаў, прысвечаных архітэктурным стылям Беларусі. У першым выпуску – віртуальнае падарожжа па архітэктурных помніках барока:

https://34travel.me/gotobelarus/be/post/barocco-belarus-bel


Ліда не абдзеленая ўвагай вандроўнікаў па Беларусі, бо яна можа паказаць ім суровы замак, напаіць свежым півам, а калі з датамі складзецца, то яшчэ і пацешыць на вялікім оўпэн-эйры. Пры гэтым горад з кожным прыездам можа раскрывацца па-новаму і варты самага ўдумлівага даследавання – улічы, што класныя месцы знаходзяцца не толькі ў цэнтры, а дзесьці на шляху з пункту А ў пункт Б цябе сапраўды чакаюць уласныя спантанныя адкрыцці.

📍 Разам з Музеем лідскага бровара мы абнавілі гайд па горазде Гедыміна:

https://34travel.me/gotobelarus/be/post/lida-bel


⚡️ Экасцежка «Блакітныя азёры»

«Блакітныя азёры» – гэта цэлы прыродны комплекс, узгорысты і азёрны заказнік, адно з самых прыгожых месцаў Беларусі. Знаходзіцца на тэрыторыі заказніка можна толькі на прызначаных для шпацыраў экасцежках: ёсць маршруты на 4 і 7 кіламетраў – выбірай, на колькі хопіць сіл. У любым выпадку шпацыр атрымаецца вельмі прыгожы.

🍂 Чытай яшчэ: 10 экасцежак Беларусі


🌿 «Для нас Свіцязь – не толькі рамантычная выява невядомага возера з традыцыйным апаратам месяцовых аздабленняў, не проста раздзел літаратурнай тапаграфіі, што акрэслівае месца нараджэння і побыту былых Свіцязянак. Для нас Свіцязь – гэта жывое, увасобленае ўваскрашэнне мінулага, што ахоплівае сваёй веліччу ўсё».

Публікуем пераклад з польскай мовы на беларускую нарыса Яна Булгака «Падарожжа на Свіцязь», які ўпершыню быў надрукаваны ў 1910 годзе, і разглядаем атмасферныя здымкі, зробленыя больш за сто гадоў таму.

⚡️ https://34travel.me/gotobelarus/be/post/sviciaz-bulhak


⚡️ Параф’янава (Докшыцкі раён Віцебскай вобласці)

Над мястэчкам Параф'янава ўзвышаецца касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі. Храм у стылі неабарока пабудавалі на сродкі вернікаў у пачатку XX стагоддзя на месцы драўлянага (тут гісторыя не новая). Будынак выглядае вельмі лёгка і паветрана – усё гэта дзякуючы багатаму карункаваму аздабленню. Тэрыторыя вакол касцёла – вельмі прыемная і дагледжаная, тут можна перавесці дух, разглядаючы вытанчаны дэкор. У 1956 годзе касцёл зачынілі (зноўку нічога новага) і зрабілі ў будынку склад спіртзавода. З 1989 года храм ізноў выконвае сваю асноўную функцыю – спраўна служыць вернікам.

⚡️ Што яшчэ паглядзець, калі вырушыш у Параф’янава? Шмат чаго! Вось тут у нас свежанькі прыгожы маршрут:

https://34travel.me/gotobelarus/be/post/marshrut-budslau-bel


⚡️ Дзясятнікі (Валожынскі раён)

Вельмі спакойнае, натхняльнае на думкі і рэфлексію месца. Гэта могілкі салдат Першай сусветнай вайны, дзе пахаваныя ў асноўным нямецкія вайскоўцы, але таксама там ёсць і магілы савецкіх воінаў.

Могілкі вельмі характэрна «еўрапейскія»: роўныя шэрагі аднолькавых надмагільных камянёў, над якімі высіцца каменны манумент, увянчаны скульптурай арла. Бачна, што месцам даглядаюць: трава тут заўсёды роўна скошаная, пахаванні вельмі дагледжаныя.

Клады ў Дзясятніках, нягледзячы на свой шаноўны ўзрост, да гэтага часу выклікаюць мноства эмоцый.

⚡️ Што яшчэ паглядзець, калі вырушыш у Дзясятнікі: https://34travel.me/gotobelarus/be/post/marshrut-ashmyany


⚡️ Этнаграфічны комплекс «Млын» у Заслаўлі

Гісторыка-культурны музей-запаведнік у Заслаўлі – гэта цэлы комплекс экспазіцый, які ўключае ў сябе музей у самым цэнтры горада, на Рынкавай плошчы, музей-ДАК Мінскага ўмацаванага раёна, Дзіцячы музей міфалогіі і лесу і, уласна, Этнаграфічны комплекс «Млын».

Этнаграфічны комплекс у Заслаўлі невялікі, але вельмі сімпатычны. У яго ўваходзяць чатыры будынкі: кузня, млын, свіран і дом завознікаў – нешта накшталт гасцініцы для тых, хто прывозіў на памол збожжа на млын. Пакуль млынар рабіў муку, кліент мог пераначаваць у камфортных умовах. У хаце і дагэтуль такая абстаноўка, быццам у любы момант сюды могуць заехаць пастаяльцы, якія чакаюць сваю муку: пасцеля ёсць, стол накрыты.

Усе гэтыя будынкі арыгінальныя. Самым каштоўным тут лічыцца млын, які датуецца ажно 1910-м – яму больш за 100 гадоў! Пры гэтым млын не просты, а паравы – даволі раскошная рэч для Беларусі тых часоў. І гэта адзіны такі млын, які захаваўся на тэрыторыі нашай краіны.


⚡️ Рубяжэвічы (Стаўбцоўскі раён)

Па-першае, у вёсцы Рубяжэвічы проста вельмі прыгожа: там знаходзіцца неагатычны касцёл святога Іосіфа, абкладзены камянямі – а такі спосаб будаўніцтва ў Беларусі сустракаецца нячаста. Пра гэты храм, дарэчы, ёсць цікавая гісторыя: пасля паўстання 1863 года на тэрыторыі Беларусі было забаронена будаваць касцёлы. Але мясцовы шляхціч Антоній Тур з гэтым змірыцца не мог і ўсталяваў у 1866 годзе каля возера камень з надпісам «Тут будзе пабудаваны храм». Тура за такую выхадку адправілі ў высылку, але, вярнуўшыся з яе, Антоній усё адно дамогся свайго. І ў 1911 годзе ў Рубяжэвічах з'явіўся гэты самы храм.

Ну а другі пункт, дзеля якога варта завітаць у гэтую вёсачку на выходных, – возера за храмам. Гэтае месца вельмі пасуе для зацішнага пікніка. Галоўнае, стаўся да яго асцярожна і не забывай, што ў вёсцы жывуць сваё размеранае жыццё мясцовыя – калонка з музыкай і мангал тут дакладна будуць недарэчнымі.


Вольна (Баранавіцкі раён Брэсцкай вобласці)

Вольна – мястэчка, вядомае з сярэдзіны XVI стагоддзя. За сваю доўгую гісторыю Вольна аказвалася ва ўладанні цэлай плеяды вядомых шляхцічаў: спачатку тут гаспадарылі Хадкевічы, потым Сафія Слуцкая, а затым Астафій Валовіч – мецэнат, рэфарматар і адзін з аўтараў Статута ВКЛ. У 1632 годзе Вольна належала Хрыстафору Каменскаму, і менавіта ён уклаўся ў будаўніцтва базыльянскага манастыра. А ў 1768 годзе пры манастыры ўзвялі велічную Траецкую царкву ў стылі ракако. Звярні ўвагу на пано ваеннай тэматыкі над галоўным уваходам у царкву – такое на культавым збудаванні нячаста ўбачыш. Пасля паразы паўстання 1830 года храм закрылі, а потым пераасвяцілі ў праваслаўны, што, як на тыя часы, было звычайнай гісторыяй.

Непадалёк ад царквы раскінуўся парк – калісьці тут стаяў і багаты сядзібны дом роду Слізеняў, але ён не перажыў Другую сусветную вайну. Затое захаваліся бровар і пара гаспадарчых пабудоў.

⚡️ Што яшчэ паглядзець, калі вырушыш у Вольна? Адказ тут.

Показано 10 последних публикаций.