Пісьменнік

@pismennik Like 2

Нататнік беларускай літаратуры.
З намі цёпла і ўтульна.
Сувязь – @EKriskevich
Channel's geo & Language
Belarus, Belarusian
Category
Books


Contact author
Channel's geo
Belarus
Channel language
Belarusian
Category
Books
Added to index
24.01.2018 01:25
advertising
TGAlertsBot
Monitoring of keywords in channels and chats
SearcheeBot
Your guide in the world of telegram channels
TGStat Bot
Bot to get channel statistics without leaving Telegram
590
members
~477
avg post reach
~134
daily reach
~2
posts per week
80.8%
ERR %
1.1
citation index
Forwards & channel mentions
55 mentions of channel
1 post mentions
5 forwards
Тры Д
28 Aug, 12:25
Белліт
17 Mar, 20:28
Новы Час
16 Mar, 18:41
Новы Час
16 Mar, 17:18
НАЛИЦО
16 Mar, 16:34
5SPORTS
15 Mar, 21:31
ДОРНIK 🔊
15 Mar, 20:08
Grodno Zello
15 Mar, 18:17
Белліт
15 Feb, 11:31
Рокош
5 Dec 2019, 15:51
ProtestBY
5 Dec 2019, 09:52
#Працытуй
5 Sep 2019, 10:22
28 Aug 2019, 14:10
Channels quoted by @pismennik
Белліт
13 Oct, 13:33
Белліт
12 Sep, 09:22
Белліт
26 Apr, 12:19
Белліт
18 Mar, 18:06
MOG365.blog
15 Mar, 15:55
GOOD.by
15 Mar, 15:55
Tarpeda Miensk
15 Mar, 15:55
Kris Medicine 3%
15 Mar, 15:55
Онко-talk
15 Mar, 15:55
Haradzenski
15 Mar, 15:55
Утульны
15 Mar, 15:55
Аптека №666
15 Mar, 15:55
НАЛИЦО
15 Mar, 15:55
sacral_BY
15 Mar, 15:55
dissident.by
15 Mar, 15:55
РБ к пиву
15 Mar, 15:55
Recent posts
Deleted
With mentions
Forwards
Пісьменнік 26 Oct, 20:57
Старанна службу нёс у Льва Барбос. Прыкметны быў. У рангах павышаўся. Ды вось кур'ёз: ён у адстаўку нечаканна штось падаўся...

А ў чым жа вінаваты быў, братва? Спрасонку гаўкнуў на Ільва!
Пісьменнік 24 Oct, 09:50
МОВА

Ў гадах, якіх не дагукацца,
На роднай мове размаўляць
Было прывольней і, прызнацца,
Не трэ было сябе хаваць,
Што беларус, што родам з вёскі,
Што ў старане сваёй не госць,
Што ў белым свеце адгалоскі
Тваёй Айчыны роднай ёсць.
Што ёсць Купала, ёсць Дубоўка,
Што ёсць Гарэцкі і Чарот,
І што равесніца-сяброўка
Народнай песняй кругліць рот...
Не раз "деревнею" і "лаптем"
Смяшылі ў душных гарадах...
За ўсё, за ўсё яшчэ заплацім
Душой, з якою не ў ладах.
А сёння вось і ў роднай вёсцы
З радзімай мовай нелады.
І ёй ужо не маю моцы
Я дагукацца маладых.
Загавару. Пайду на споведзь.
І ўслед пачую дзіўны зык:
"Ишь, образованный какой ведь!
Как изучил родной язык!"

Леанід Галубовіч
Read more
Пісьменнік 17 Oct, 22:14
Паперыста, аловіста,
Задуміста, парнасіста.
Спрабую філасофіста –
Выходзіць выкрунтасіста.
Рыфмуліста, радковіста,
Чужыніста, угарыста.
Аб'ёміста, шматсловіста,
А значыць – ганарарыста.

Алег Салтук
Пісьменнік 13 Oct, 13:33
Forwarded from: Белліт
Анатоль Грачанікаў
Пісьменнік 4 Oct, 16:29
Змаганне захоплівае мяне: яно разнявольвае ўсе мае здольнасці, яно абуджае ўсе мае сілы, яно становіцца танцам, яно становіцца святкаваннем, яно тчэ з маіх рухаў свой непаўторны ўзор. Я ашчаджаюся ад яго. І чакаю яго.

А з мора ўжо вынырнулі дзве вужакі – дзве неспатольныя помсты. Яны апантана накідваюцца на мяне, абкручваюць слізкімі шчыльнымі звівамі, пстрыкаюць джаламі ў самы твар... Я аддзіраю іх ад сябе, я душу іх рукамі, тапчу нагамі, кручуся, уюся, крычу...

Навокал, з усіх бакоў, збіраюцца гараджане. Нібыта прыцягнутыя магнітам, яны глядзяць на мой адчайны міжбой, на мае пагібельныя вымогі...

– Якое відовішча!.. – у захапленні, я чую, гамоняць яны. – Мы першы раз назіраем такі напружаны рытм, мы першы раз бачым такі выкшталцоны танец.

Алесь Разанаў
Read more
Пісьменнік 3 Oct, 12:17
ТРЫМАЕМСЯ...

Спачатку поўняю,
Як караваем,
Жыццё сустрэне шчодра,
А затым
Акрайчык ветаха за небакраем
Паабяцаны будзе,
Ды не ўсім.

Пралескі зорак,
Позірк апрамецця
Прыцемрыць вечарова
Сіні дым.

Тым і трымаемся
На гэтым свеце,
Што хочам жыць па-новаму
На тым...

Рыгор Барадулін
Пісьменнік 27 Sep, 15:20
Усё ты ведаеш
І знаеш?
Дык адкажы
Як ты мудрэц:
Адкуль заўсёды
Пачынае
Гніць
Безгаловы селядзец?
Пісьменнік 25 Sep, 17:03
"Мы не выбіраем час, у якім жывем, але мы выбіраем пазіцыю, з якой жывем у гэтым часе"

Генадзь Бураўкін
Пісьменнік 24 Sep, 22:56
А ТЫ ІДЗІ!

Дарог у свеце вельмі многа,
А ты, між іх, сваю знайдзі.
Няхай нялёгкая дарога,
А ты ідзі,
А ты ідзі!...

Няхай цябе віхор збівае,
Няхай трывожна даль гудзіць,
Няхай сцяжыну замятае,
А ты ідзі,
А ты ідзі!...

Няхай звісаюць цемрай ночы,
А ты на зорку ўдаль глядзі,
Няхай пясок і золь у вочы,
А ты ідзі,
А ты ідзі!...

Няхай, абы ты верыў прагна,
Няхай жуда, няхай адзін,
Няхай каменне, твань і багна…
А ты ідзі,
А ты ідзі!...

Пятрусь Броўка
Read more
Пісьменнік 24 Sep, 22:55
А ТЫ ІДЗІ!
Дарог у свеце вельмі многа,
А ты, між іх, сваю знайдзі.
Няхай нялёгкая дарога,
А ты ідзі,
А ты ідзі!...
Няхай цябе віхор збівае,
Няхай трывожна даль гудзіць,
Няхай сцяжыну замятае,
А ты ідзі,
А ты ідзі!...

Няхай звісаюць цемрай ночы,
А ты на зорку ўдаль глядзі,
Няхай пясок і золь у вочы,
А ты ідзі,
А ты ідзі!...

Няхай, абы ты верыў прагна,
Няхай жуда, няхай адзін,
Няхай каменне, твань і багна…
А ты ідзі,
А ты ідзі!...
Read more
Пісьменнік 22 Sep, 16:17
Закаханыя часта даюць адно аднаму ласкавыя жартаўлівыя мянушкі. Рыбанька, зайка... Неўсвядомленае памкненне звесці ўзаемаадносіны да тэатральнай дзеі, надаць ім пэўную ўмоўнасць і нават несур'ёзнасць, захінуць вэлюмам іроніі. Бо няма веры ў поўнае знітаванне, еднасць.

Няпроста сказаць шчыра, пранікнёна:
– Я не магу без цябе жыць, Ева. Я кахаю цябе, Ева...
І вельмі проста:
– Рыбка, прытуліся да мяне... Сумна...

З гадамі мы пачынаем разумець, што ва ўзаемаадносінах мужчыны і жанчыны павінна быць больш непрадказальнага, больш здарэнняў, чым чаканых падзей, больш экспромтаў, чым планаў, больш страт, чым ціха-мірнай надзеі на вечны хаўрус цел і душ. Больш тэатра, калі замест існага імя ўсяго толькі гарэзлівая мянушка.

Сяргей Рублеўскі
Read more
Пісьменнік 21 Sep, 18:51
ВЕРУЙ

Куды б шляхі ні павялі,
На ўсё жыццё выснова:
Адна бывае на зямлі –
Матуліна замова.
І што б чыны ні нараклі
І сейбіту, й паэту,
Да скону веруй на зямлі –
Ад бацькі запавету
Пісьменнік 15 Sep, 16:42
У верасні ветрана ў полі,
Шапоча сухая трава,
Заходзіцца сэрца ад болю,
Як жорны, гудзе галава.
Да лужыны з лужыны крочу,
А ў небе – ні знічкі, ні зор,
І сам сабе долю прарочу,
Прымаю папрок і дакор.
Дажджлівае змрочнае заўтра
І гне, і гайдае мяне,
Хоць веру, што гэтая квадра
Калісьці, як прывід, міне.
Далёка агеньчык засвеціць,
У змроку сцяжынку знайду,
Не я, дык унукі і дзеці
Забудуць ліхую бяду.
Бацькі і пакутнікі-продкі
Прайшлі за кругамі кругі:
Быў досвітак дужа кароткі,
А вечар бясконца даўгі.
Маўчыць вераснёвае поле,
Забыўшыся пра даўніну,
І веру, што горкую долю
Да скону усё ж абміну.
Сухая трава адшумела,
Лістота шляхі замяла,
Здаецца, душа адбалела
Ў чаканні дабра і цяпла.

Сяргей Грахоўскі
Read more
Пісьменнік 13 Sep, 17:50
Твае маленькія пяшчотныя далоні нагадваюць мне бяздонную крыніцу з чарадзейнай вадой. Цалуючы іх, я спаталяю душэўную смагу і загойваю шматлікія раны, што раз-пораз адкрываюцца на маім збалелым сэрцы. Дзіўна, што ты, мая любая, нават не здагадваешся аб гаючых чарах сваіх далоняў.
Пісьменнік 12 Sep, 09:22
Forwarded from: Белліт
«— Рызыкуйце, хлопцы,
Рызыкуйце! —
Перад смерцю
Гаварыў паэт. —
Гінучы,
Усё адно — ратуйце
Ад пакут і здзекаў
Гэты свет.
Век канчаюць
Каля зор арлы,
Мышы паміраюць
У нары...»

Анатоль Грачанікаў.
Пісьменнік 10 Sep, 21:58
На памежжы ночы й дня –
Вусцішная цішыня:
На паўнеба – крылы чорнай
Хіжай птушкі велізорнай!
Уцялесненасць бяды,
І ўцячы – няма куды...
Ёсць адзінае: двубой
З жуднаю хіжакай той.
Цяжкі лёт, драпежны зрок...
Ты забі яе, Стралок!
Вымкні, вымкні ў сэрца злу
Пераможнаю стралу!
І ўсміхнецца вышыня
На памежжы ночы й дня.
Пісьменнік 5 Sep, 23:02
"Мы славяне, мы Беларусы, у якіх не гіне памяць аб мінулым і да якіх продкі нашыя асабіста ад вякоў ужо прыходзяць на Дзяды, каб разам пабыць у гасьціне. Усё благое адыходзіць у небыцьце, і застаецца чысты ўспамін аб найлепшым. Ходзім па зямлі й чуем, здаецца, спагаду й параду дзядоў сваіх сярод шырокага поля. Адабралі нам нават гэтае, абсьмяялі веру нашую, абычаі нашыя й мову нашую на нашай зямлі. А нашыя Дзяды ўсе ж прыходзяць да нас у кожную восень... I пакуль яны будуць прыходзіць да нас, датуль мы будзем людзьмі!"
Read more
Пісьменнік 5 Sep, 22:07
Forwarded from: Беларусізацыя
Заўтра, 6 верасня, у Бялынічах нарэшце адбудзецца Дзень беларускага пісьменства, за адэкватнае правядзенне якога давялося зноў пазмагацца. Прыслухаліся прыкладна ні да чаго, бо ў арганізатараў свая песня ў галаве і іх мала цікавіць меркаванне тых, для каго гэта свята робіцца. Ну хоць назвы на ключавых аб'ектах аформілі па-беларуску, але доўга думалі ці варта, бо «свята пройдзе, а нам з гэтым жыць».

На свяце будзе ўручана Нацыянальная літаратурная прэмія. Паказальна, што да ўдзелу ў конкурсе нацыянальнай прэміі дапушчаны толькі члены праўладнага Саюза пісьменнікаў Беларусі. Арганізатары нават не змаглі перакласці на беларускую мову спіс намінантаў — атрымалася лютая трасянка. 🤷‍♂️ Якое свята, такія і конкурсы.

У праграме таксама:
⚪️ Фестываль кнігі і прэсы
⚪️ Міжнародны круглы стол беларускіх і замежных літаратараў
🔴 Духоўна-асветны праект "Дакрануцца да духоўнасці"
🔴 Прэзентацыя міжнароднага фестывалю "Магутны Божа"
⚪️ Адкрыццё скульптуры "З'яўленне абраза"
⚪️ Закладка алеі гарадоў-сталіц Дня пісьменства
Read more
Пісьменнік 30 Aug, 20:01
Мы здалёку ўбачылі свабоду
I яшчэ не вырваліся з пут...
Божа, не дабаў майму народу
Пошасці, няпраўды і пакут.
У чужым нялюдскім землятрусе
Хіба ў нечым мелі мы віну?..
Божа, адвядзі ад Беларусі
Здраду, вераломства і вайну.
Смутнаю парою нелюдзімай,
Калі ўсё вакол ідзе на злом,
Божа, захіні маю Радзіму
Мудрасцю, спакоем і цяплом.

"Малітва" Генадзь Бураўкін
Пісьменнік 27 Aug, 17:18
Вы шуміце, шуміце
Нада мною, бярозы,
Калышыце, люляйце
Свой напеў векавы.
А я лягу-прылягу
Край гасцінца старога
На духмяным пракосе
Недаспелай травы.

А я лягу-прылягу
Край гасцінца старога,
Галавой на пагорак,
На высокі курган,
А стамлёныя рукі
Вольна ўшыркі раскіну,
А нагамі ў даліну –
Хай накрые туман...

Вы шуміце, шуміце
Нада мною, бярозы,
Асыпайце, мілуйце
Ціхай ласкай зямлю.
А я лягу-прылягу
Край гасцінца старога:
Я здарожыўся трохі.
Я хвілінку пасплю.

Ніл Гілевіч
Read more