Калючы асот

@pismennik Нравится 2

Нататнік беларускай літаратуры.
З намі цёпла і ўтульна.
Сувязь – @EKriskevich
Гео и язык канала
Беларусь, Белорусский
Категория
Книги


Написать автору
Гео канала
Беларусь
Язык канала
Белорусский
Категория
Книги
Добавлен в индекс
24.01.2018 01:25
реклама
Беларуский Телеграм
Каналы, группы, боты и стикерпаки Беларуси.
SearcheeBot
Ваш гид в мире Telegram-каналов
Telegram Analytics
Подписывайся, чтобы быть в курсе новостей TGStat.
630
подписчиков
~490
охват 1 публикации
~143
дневной охват
~2
постов / нед.
77.8%
ERR %
1.04
индекс цитирования
Репосты и упоминания канала
54 упоминаний канала
1 упоминаний публикаций
5 репостов
Невядомая мова
Белліт
Новы Час
Новы Час
Студэнцкая думка
НАЛИЦО
Это Минск, детка!
Куда податься
Stay home, be online 💻
ДОРНIK 🔊
Пиго Беларуси 🍺
⚫️BANANA BLCK⚫️
Мониторинг BY
Типичная Беларусь
Grodno Zello
Meawdream🐾 #StayAtHome
BELARA.GA
Беларускі піонэр
Белліт
Праўда VS Міф
СІПАЧОЎ
Невядомая мова
Рокош
ProtestBY
Беларуский Телеграм
BELARA.GA
Беларускі піонэр
Беларускі піонэр
Беларуское мнение
#Працытуй
Арт Сядзіба
Белліт
Каналы, которые цитирует @pismennik
Невядомая мова
Белліт
Белліт
GOOD.by
Tarpeda Miensk
Kris Medicine 3%
Онко-talk
Haradzenski
Карацей Кажучы
Создавая Белавуд
Праўда VS Міф
Утульны
Анна Канопацкая
Аптека №666
Думаць Беларусь
Твои Барановичи
Legalize Belarus News
КрыптаБеларусы
НАЛИЦО
Новый Витебск
sacral_BY
Куда податься
dissident.by
Все о репортаже
ЧП Беларусь 🇧🇾
Повестка дня
Свежы вецер ✌
РБ к пиву
Беларуское мнение
Euroradio
Новы Час
Кайфаломка
Священный Белавуд
Последние публикации
Удалённые
С упоминаниями
Репосты
Калючы асот 26 Jul, 15:26
Лёс у дзядоў не быў салодкі,
Бяда да косці церла плечы.
Яны дарма не дралі глоткі,
Казалі словы ў грознай сечы.
Але і ў бітве з чорным збродам,
Да донца помстаю працятыя,
Адной рукой трымалі зброю,
Другою — для раллі зярняты.
Лёс наш турботны і шчаслівы.
Пад зіхатлівым сінім небам
Вядзе мяне мой век імклівы
Па той зямлі, што пахне хлебам.
Ды, ўспамінаючы старое,
Дзядоў, бацькоў я чую голас —
Адна рука ляжыць на зброі,
Другая лашчыць спелы колас.

Сяргей Законнікаў
Читать полностью
Калючы асот 20 Jul, 21:17
Кругі жыцця мяне кранаюць,
Да слёз хачу я ў першы клас.
Каторы дзень, каторы раз
Кругі жыцця мяне кранаюць.
Няхай сябры мае не знаюць,
Што сёння ў трыццаць трэці раз
Кругі жыцця мяне кранаюць,
Да слёз хачу я ў першы клас.

Мікола Маляўка
Калючы асот 17 Jul, 19:39
Як сумна-тужліва зязюля кукуе ў бары, на познім змярканні, насупраць мядункавай ночы! Адкуль гэта жальба – у розгар маёвай пары? Адкуль гэты смутак – такі непрытворна сірочы?

Вячэрайце ў хаце, а я пастаю на двары, па мне турбавацца не трэба – гуляйце шчасліва. Павінен жа нехта паслухаць, як сумна-тужліва зязюля кукуе на познім змярканні ў бары.
Калючы асот 13 Jul, 21:35
– Здарова! Колькі, браце год?! Ну, як жывём ды можам? Апавядай мне, Кот, – сказаў пры стрэчы Вожык.
– А што апавядаць? Жыву як бог! Ў такое месца цёпленькае трапіў – ем і кілбасы, і смятану, і тварог і сплю па-царску, на канапе...
– Знішчаеш пацукоў? Ці ловіш ты мышэй?
– Ды што ты! Бяры, браток, вышэй – мурлыкаю на сон гаспадару ды боты спінкаю пушыстай тру... Вось тут і ўся работа! Калі б не быў ты гэтакі калючы і лашчыцца б, як я, умеў – дык жыў бы прыпяваючы: і піў і еў, ніякіх клопатаў не меў!
– Э, не! – зачмыхаў Вожык грэбліва, рашуча. – Хоць залатыя горы абяцай, ля ног не стану ацірацца.

Высока годнасць чалавечую трымай! Нам не да твару прыніжацца... Свой дабрабыт, аўтарытэт стварай – не ўгодніцтвам, а працай!
Читать полностью
Калючы асот 11 Jul, 21:49
Мне ліпень прынясе з-пад Брэста
Пары юначай успамін,
Начныя шолахі агрэста
І пошум досвітны рабін.
З таго далёкага паўстанку,
З тае няблізкае вярсты,
Ноч перакіне на світанку
Радзіннай сувязі масты.
Магу з рабінай параўнацца,
Як з верным сябрам у жыцці,
Ёй век у пошуме гайдацца,
А мне – у пошуку ісці.
Шукаць забытыя сцяжыны,
Вяртацца на сутык дарог,
Дзе пераспелыя ажыны
Ажыннік для мяне збярог.
У вокны зоры прагна свецяць –
Любві нястрачанай агонь,
І першы ліст злятае з вецця –
Лістом з юнацтва на далонь.
Читать полностью
Будзь смелым!..
Магутна ярмо друзгачы!
Ідзі сам наперад,
другіх ведучы!
Будзь смелым!..
Не вер у людскую брахню,
Вер толькі ў адвагу
і сілу сваю!
Будзь смелым,
хоць путалі б злыдні ўвакруг,
Адважным ваякам
не страшны ланцуг!
Будзь смелым, як вецер,
як воля сама!
Знай, смелых не чэпе
ні крыўда, ні цьма!
Будзь смелым, як бура,
што крышыць дубы,
А будзе твой верх,
тваё права ўсягды!

Янка Купала
Читать полностью
Жыццё, сапраўды, як казка:
Ідзеш ад бяды да бяды.
То сцюжна, то слізка, то гразка,
То моташна да жуды.
Туманам забрана поле.
Ідзеш ад падзей да падзей.
Але не сляпая доля,
Бо плуг твой цябе вядзе.
Канчаецца ўсё шчасліва, –
Шчаслівы ў казак канец, –
Заснеш пасяродку нівы,
Спакоены ўрэшце жнец.
Дрымотна ціснуцца кусты
Пад цёплы бок дубровы ціхай.
I ў цішыні за тры вярсты
Чуваць, як п'е ваду ласіха.
О край мой родны! Я прашу:
Ратуючы ад пустазелля,
Я сам расцераблю душу,
А ты мне дай свайго насення,
Каб мог я так сумленна жыць,
Каб і мяне ў ліхую невідзь,
Ніхто не мог закабаліць,
Ніхто не мог ачужаземіць.

Шалеюць скразнякі эпох.
Я чую, як Айчына кліча
На раздарожжы ўсіх дарог
Не разгубіць свайго аблічча.
Якая ноч! Які спакой
На вечаровым аксаміце!
І толькі недзе за ракой
Крычыць зямляк:
«Пера-вя-зі-це-е!..»

Анатоль Грачанікаў
Читать полностью
Калючы асот 28 Jun, 21:16
Вось цікава, хто з гэтых беларускіх пісьменнікаў вам падабаецца больш?
Опрос
  • Валянцін Лукша
  • Адам Бабарэка
  • Кастусь Цвірка
3 голосов
Калючы асот 27 Jun, 17:12
Вачыма неба мерай,
Але зямлёй жыві –
І радасная вера
Народзіцца ў крыві.
Падмурак ёсць.
Упарта
Будуйся да страхі.
Лічыць яшчэ не варта
Заслугі і грахі.
У новы дзень дарогі
Няма без адкрыцця.
Шукай аж да знямогі,
Да самазабыцця.
Каб адчуваў і потым,
Што сэрцам не здрабнеў, –
Пераплаўляй работай
Свае любоў і гнеў.
Будзь з праўдай толькі ў згодзе –
І дойдзе голас твой
Туды, дзе гул стагоддзяў
Зліваецца ў прыбой.

Сяргей Законнікаў
Читать полностью
Калючы асот 25 Jun, 20:05
Хто ты гэткі?
– Свой, тутэйшы.
Чаго хочаш?
– Долі лепшай.
Якой долі?
– Хлеба, солі.
А што болей?
– Зямлі, волі.
Дзе радзіўся?
– Ў сваёй вёсцы.
Дзе хрысціўся?
– Пры дарожцы.
Чым асвенчан?
– Кроўю, потам.
Чым быць хочаш?
– Не быць скотам!
Калючы асот 21 Jun, 16:01
Мы рухаемся навобмацак.
Калі настае дзень – мы заўважаем, што нам светла, калі настае ноч – заўважаем, што цёмна, калі адхіляемся з дарогі, калі збягаем наперад альбо калі адстаём – тады непазбежна вяртаемся на ранейшае месца.

Мы рухаемся з адной цяперашнасці ў другую і як сваю долю прымаем тое, што ёсць.

Наша дарога праходзіць праз нашы сэрцы, кожны наш крок – гэта крок за небакрай, і ў кожным нашым імгненні змяшчаецца ўвесь час.

Алесь Разанаў
Читать полностью
Калючы асот 17 Jun, 19:42
Калі нараджаецца каханне, любіш увесь свет. Калі яно ідзе на звад, любіш найбольш сябе, знясіленага пакутамі. Твая душа падчас кахання была не толькі тваёй, але і ейнай.
І вось – вяртанне. Неспадзяванае, недарэчнае, як вяртанне мятліка ў кокан. З хрустам складваюцца ссохлыя, як хвошч, крылцы. Душа вярнулася, цела абмёрла.
Калі памірае каханне, міжволі робішся эгаістам. Эгаізм і ёсць той кокан, у які ты вярнуўся. Каб пакахаць.
Читать полностью
Калючы асот 14 Jun, 12:21
ОТЧА НАШ

Наш бацька нябесны,
Збавіцель ты наш!
Маленні нас, грэшных,
Бязгрэшных, уваж!
Аб хлебе насушным
Цябе не прашу:
Дадуць прыхаджанне –
Я й сам насушу,
Прасіць я не буду
Яец ды кілбас, –
Скаромнае ёсць
Пакуль што яшчэ ў нас.
А вось аб чым шчыра
Цябе я малю:
Ты сам, як калісьці,
Сыдзі на зямлю,
Даведайся раз хоць
Авечак сваіх,
Бо нас не баяцца ўжо –
Служак тваіх:
Ва ўсе распаўзацца
Пачалі бакі,
Бляюць што папала,
Іх крадуць ваўкі.
Ты ў кучку збяры іх
Ды ў толк прывядзі
І плотам высозным
Вакол абвядзі,
Каб воўк бальшавіцкі
Сюды не залез,
Штодзень не цягаў каб
Ён нашых авец.

Кандрат Крапіва
Читать полностью
Калючы асот 11 Jun, 17:11
На Браслаўшчыне азёры
Сінія, як неба ўранні,
Што ў аправе ў гонкім лесе.
Па начах злятаюць зоры,
Мыюць твары да світання
І знікаюць ў паднябессі...

На Браслаўшчыне азёры
Чарацінамі затканы,
Усміхаюцца пад сонцам...
Глянеш сам, і нікне змора,
Дно, што ў золаце пясчаным,
Піў і піў бы з іх бясконца...

На Браслаўшчыне азёры
Як не бачыш год ці болей,
Так і хочацца сустрэцца;
Што б ні зведаў – горы, моры,
А азёраў тых ніколі
Не забыцца...
Любіць сэрца!

Пятрусь Броўка
Читать полностью
Калючы асот 10 Jun, 15:44
Калючы асот 10 Jun, 15:43
Ружовая Купіна — канал пра сусветнае кіно і ўсё, што з ім звязана. Тут вас чакае утульная атмасфера, навіны і розныя цікавасці!

Падпісвайцеся!

@kupinaruzh
Бывае, любяцца людзі, а пашаптацца адно з адным не могуць, таму што выраслі-ўзгадаваліся ў розных краінах.
І тады ён кажа, напрыклад:
– I love you...
І атрымліваецца няшчыра, змушана. Выслоўе – нібыта сабраная з якіх-небудзь аскалёпкаў канструкцыя. Нібыта трафарэтнае – made in...
Любіцца трэба дома, качацца на сваім лужку, а не на чужым пяску. Тут можна вышаптаць усю душу і на ўвесь век здзівіцца сваім думкам і пачуццям.
Читать полностью
Добра ў лузе ў час палудны!
Лёгка там дыхнуць!
Хмаркі белыя марудна
За лясы плывуць.
Ветрык краскі чуць калыша,
Травы шалясцяць,
Луг зялёны жыццем дыша —
Конікі трашчаць.
У лозах шчэбет не сціхае,
Шум стаіць і свіст,
У яркім бляску спачывае
На ракіце ліст.
Спевам-гоманам і звонам
Поўніцца ўвесь луг,
I дрыжыць над ім, зялёным,
Жыватворчы дух.

Якуб Колас
Калючы асот 30 May, 20:29
У маладой журбе
Мой новы дзень імжыць.
З табой і без цябе
Я прывыкаю жыць.
І долі не кляну,
Жыву такой, як ёсць.
Гарчэй ад палыну
Світае маладосць.
Мядовы пах сянца,
Туман – што сырадой,
...Каханы, да канца
Абраны ты другой.
Любві не наталіць
Скупой дажджынкай дня.
А жыць – пакуль баліць
На сэрцы вышыня.

Яўгенія Янішчыц