Naračanščyna | Нарачанскі край


Channel's geo and language: Belarus, Belarusian
Category: Edutainment


Вітаю! Naračanščyna — гэта краязнаўчы канал пра Мядзельскі раён, дзе вас чакаюць цікавыя гістарычныя факты, сустрэчы з велічнай прыродай і вандроўкі па знакамітаму Нарачанскаму краю. Падпісвайцеся!
Сувязь з адмінам/рэклама: @Narachanski_bot
NO POLITICS

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
Belarus, Belarusian
Category
Edutainment
Statistics
Posts filter


Ці ведалі вы, што на Нарачанскім узбярэжжы можна намыць гранат, паўкаштоўны мінерал?

На беразе паўвыспы Наносы сустракаюцца галацэнавыя шліхі граната-альмадзіна. Калі не атрымаецца знайсці гэты мінерал самастойна ў полі, то яго можна пабачыць у музеі землязнаўства факультэта геаграфіі і геаінфарматыкі БДУ. Там ёсць гранатавы пясок як раз з возера Нарач, перададзены ў музей даследчыцай як Нарачанскіх, так і усіх беларускіх азёраў (яна заснавала навуковую школу беларускай лімналогіі) Вольгай Піліпаўнай Якушкай.

Крыніца


⭐️ Аматарам гісторыі літаратуры - “Літархіў”

Сябры, калі вы любіце разглядаць даўнія фотальбомы, раскрываць літаратурныя таямніцы, блукаць па старонках старых кніг, слухаць галасы мінулага і чытаць мемуары - вам сюды!
https://t.me/litarchiu

Падпісвайцеся на канал “Літархіў”, дзе вас чакаюць цікавыя сустрэчы з гісторыяй літаратуры і кніжнасці! 👍

Ніякай надакучлівай будзёнай мітусні - толькі мінулае, толькі вечнае! А цяпер самы той час, каб паблукаць сцежкамі гісторыі!🔥🔥🔥




Forward from: LIĆVINIUM
Будынак 7-класнай агульнаадукацыйнай школы ў Будславе ў 1930-м. Узведзены ў 1920-я гады польскай адміністрацыяй.

@licvinium


Міхась Лынькоў з унучкай і Максімам Танкам (з левага боку) на Нарачы, 1960-я гады

Крыніца: bdamlm.by


Атмасфера мястэчка Кабыльнік у часы міжваеннай Польшчы

👥 Цэнтрам культурнага жыцця мястэчка быў Дом Людавы (на плошчы перад касцёлам), у якім размяшчаліся танцавальная зала і сцэна для тэатральных выступленняў. У Доме Людовым дэманстраваліся кінастужкі выязнога кіно.

Меера Свірскі так успамінае пра Кабыльнік (1920-30-я):
«Гэта было мястэчка, у якім пражывала каля тысячы чалавек, трэцяя частка з іх - яўрэі. Крамы ў большасці належалі ім, ды і рамеснікі ў асноўным былі яны. Памятаю, як тут стаялі яўрэйскія крамачкі і швейныя майстэрні, працавалі краўцы, кавалі і бляхары. Мы жылі тут па суседстве з беларусамі, палякамі, татарамі. Кожны жыў і верыў па-свойму ў таго ж Бога… Гэта быў рай майго дзяцінства. Усяго ў Кабыльніку пражывала 65 яўрэйскіх сямействаў.»


🏘️ У мястэчку было развіта прадпрымальніцтва. Па аўторках у мястэчку праводзіліся таргі, раз на месяц - кірмаш, у Кабыльніку выпускалі нават лыжы, мелася два станкі для рамонту ровараў.


Добры дзень, паважаныя падпісчыкі! Хочам прапанаваць тым, хто мае тг-прэміум, падтрымаць канал голасам, каб у ім з'яўляліся сторысы, модная рэакцыя і хто ведае, што яшчэ нам у перспектыве падорыць тг?👇

https://t.me/boost/naracanscyna


Forward from: Нарочь. Мядель | Новости
Напамін пра мядзельскі замак і 700-годдзе горада сустракае цяпер гасцей на ўездзе ў райцэнтр з боку Пастаў


#сучаснасцьvsмінуласць

Засвір, Кармеліцкі касцёл ў 1936/ 2023 г.


Хутка пачнецца лета, шмат хто з падпісчыкаў нашага канала пачне наведваць гарады Беларусі, аглядаць іхнюю прыгажосць ды веліч. Адным з такіх гарадоў для наведвання можа быць і Гродна.

Хочам прапанаваць вам канал Urban Hrodna – навіны гарадскога асяроддзя; урбаністыка і спадчына ў Гродне. Падпісвайцеся!
👇🏻


Рубрыка: адгадайце мясцовасць. Выява Нацыянальны парк "Нарачанскі".


Запрашаю вас у захапляльнае касмічнае падарожжа з падкастам «Праз космас»

Вы даведаецеся гісторыі аб загадках космасу, захапляльных экспедыцыях да іншых планет і мноства фактаў аб Сусвеце.

Ці гатовыя вы да вялікіх адкрыццяў? Падпішыцеся на канал падкасту.

https://t.me/Praz_Kosmas


У Камарова прадаецца помнік архітэктуры — будынак старой школы 1935 года пабудовы

У вёсцы Камарова ля Блакітных азёр шукаюць новых гаспадароў для старой школы. Зараз будынак выстаўлены на гандаль «БУТБ-маёмасць». Пачатковы кошт — 23,8 тысячы долараў. Заўважым, што будынак ужо спрабавалі прадаць, і цяпер цану знізілі на 50%. Таргі прайдуць 28 мая, у электронным выглядзе.

Новы гаспадар можа адкрыць у пабудове краму, сядзібу ці наогул выкарыстоўваць яе як жылы дом.


Вітаю!

Хачу прапанаваць вам падпісацца на канал Палявая Пошта. На канале публікуюцца (і часта ўпершыню) вінтажныя паштоўкі і шматлікія старыя фотаздымкі беларускіх славутасцяў, частка з якіх на сённяшні момант не існуе. Падпісвайцеся на Палявую пошту, каб пабачыць як час змяняе выгляд беларускіх гарадоў і мястэчак!

https://t.me/poshtabel


Сядзіба Снарскіх «Старая Жосна» знаходзілася паміж сучаснымі вёскамі Гулі, Слабада ды Навасёлкі.

На сённяшні момант, ад былога гаспадарчага двара захаваліся толькі рэшткі каталіцкай капліцы, якая знаходзіцца на ўзвышшы непадалёку ад вёскі Гулі. Насупраць раней знаходзіўся сядзібны дом.

Храм быў пабудаваны, імаверна, у 2-ой палове ХVІІ стагоддзя. Па Ерэменка быў вызначаны стыль капліцы – рэнесанс. Храм узарваны ў 1950-х гадах савецкімі ўладамі, ацалела толькі адна сцяна. Недалёка размешчаны рэшткі бровара, пабудаванага ў канцы XIX стагоддзя.


У гэты дзень, 9 мая 1892, у вёсцы Скары ля возера Мядзел у сям'і рыбака нарадзіўся гісторык, этнограф, пісьменнік і публіцыст Міхал Мялешка.

Вучыўся ў Мядзельскай двукласнай вучэльні. З Уладзімірам Дубоўкам, які вучыўся там жа, пазнаёміўся пазней. Удзельнічаў у гуртку Браніслава Эпімаха-Шыпілы. З 1923 года член Інбелкульта. Даследаваў праблемы прыгоннага права, падзеі 1863—1864. Аўтар працы "Камень у вераваннях і паданнях беларусаў". Таксама вывучаў беларускую этнаграфію і архіўную справу.

Арыштаваны 18 ліпеня 1930 года па сфабрыкаванай справе «Саюза вызвалення Беларусі». Міхаіл Мялешка памёр у высылцы ў 1941 годзе, пазней рэабілітаваны. Месца ягонай магілы невядома. Перед смерцю ён казаў: "Мая душа на радзіме, у Беларусі, а цела — проста абалонка, не так важна, дзе яго закапаюць".


📞 Гісторыя пра Аляксандра Манькоўскага, які ў час вайны зладзіў першую буйную і дужа ўдалую акцыю партызанаў у ваколіцах Княгініна:

✏️ У час ІІ сусветнай адзін просты княгінінскі хлопец Шурка Манькоўскі працаваў на станцыі Княгінін стрэлачнікам і штодзень рабіў сваю няхітрую справу. У адзін дзень восенню 1942 года персанал чыгуначнай станцыі знаходзіўся ў прыўзнятым настроі пасля нейкай нямецкай перамогі, і не чакаючы канца змены, пачаў святкаваць. І вольныя ад працы, і тыя, хто быў на дзяжурстве, з аднолькавым імпэтам жлукцілі шнапс. У пакоі ўсчаліся спевы, пайшоў у справу губны гармонік. За вокнамі рана сцямнела, і задымлены службовы пакойчык з няяркім святлом стаў зусім малым для ўсёй абслугі станцыі. Нядзіўна, што зумер тэлефоннага апарата ў пакоі дзяжурнага па станцыі пачуў не адказны за яго немец, а больш цвярозы Шурка. Без папярэдніх развагаў ён падняў слухаўку і адрапартаваў: «Станцыя Княгінін на дроце!» На тым баку праз шоргат прамовілі: «Вялейка просіць вольны праход на Полацак». «Ёсць праход!» — адказаў Шурка, паклаў слухаўку і выйшаў з кабінета. Усё было нібы ў сне. У калідоры па-ранейшаму чуліся гукі п’янай гутаркі ды няўдалыя запевы. Не паспеў хлопец ачомацца, як ізноў цвэнькнуў тэлефон на стале ў пустым кабінеце — «Будслаў патрабуе праход на Вялейку!». «Праход дазваляем», — без ценю сумневу выклаў «дзяжурны». Пасля няспешна адчыніў уваходныя семафоры на адзін шлях з двух бакоў… Два эшалоны сутыкнуліся позна ўвечары паміж Княгінінам і Стражам ля вёскі Ніўкі. Абодва цягнікі разам з вагонамт зваліліся пад адхон. Непрыдатныя для рамантавання, яны ляжалі там да канца вайны.

Што не кажыце, а гэта быў подзвіг. Аднак беларускі герой па сканчэнні вайны перажыў 5 гадоў лагераў у Карагандзе за супрацоўніцтва з ворагамі. А пасля вяртання да пенсіі працаваў на роднай чыгуначнай станцыі.


Гісторыя апублікаваная ў кнізе "Сцебуракаў лёс"




Балашэр Абрам Матысовіч — яўрэйскі пісьменнік, журналіст, выдавец, які нарадзіўся ў Свіры ў 1873 годзе.

Дзеяч сіянісцкага руху. З'яўляўся сынам гандляра мукой у Свіры Матыса Мэйлаховіча Балашэра. Быў партнёрам і рэдактарам кнігавыдавецтва «Тушыя», якое адыграла буйную ролю ў развіцці яўрэйскай літаратуры. З 1902 г. рэдактар-выдавец «Ковенскага Даведачнага Лістка». Браў удзел у дзейнасці 9-га сіянісцкага кангрэса ў Гамбургу ў 1909 годзе.

У час Першай сусветнай вайны знаходзіўся ў Харкаве, дзе працаваў у Габрэйскім камітэце дапамогі ахвярам вайны. Таксама быў сакратаром яўрэйскай абшчыны Харкава.

Пасля вайны ён вярнуўся ў Коўна, быў адным з заснавальнікаў Гісторыка-этнаграфічнага таварыства. Супрацоўнічаў у часопісе «Дзі ідышэ шціме».

Пасля ўварвання войскаў Трэцяга Райха ў сучасную Літву быў заключаны ў Ковенскае гета. У 1944 быў адпраўлены ў Дахау, а ўвосень - у Асвенцым, дзе загінуў 27 сакавіка 1944 года.



20 last posts shown.