Менская хандра

@menskdoldrums Like 0

Ну как не запить в молодёжной стране?
Алексей Карпеко, журналист @euroradio. Мой патреон: https://www.patreon.com/djafi
Связаться: @djaf1
Channel's geo & Language
Belarus, Russian
Category
Blogs


Contact author
Channel's geo
Belarus
Channel language
Russian
Category
Blogs
Added to index
14.11.2017 02:58
13 Apr 2018, 14:39 (1283 days ago)
http://prajdzisvet.org/articles/interview/minsk-vartyi-tago,-kab-yago-pisali-na-roznyix-movax.html

Тэму Мінска асвойвае, хутчэй, “калялітаратура”: фотаальбомы, турыстычныя даведнікі, шляхаводнікі… У ХХІ стагоддзі колькасць прыкладных выданняў пра горад вырасла шматкроць. Але і ў літаратуры ўсё не проста: трэба размяжоўваць кнігі, дзе Мінск выступае месцам дзеяння герояў, і дзе героем робіцца сам горад. Апошніх як было мала, так мала і застаецца. Да тых, што здаўна люблю (“Залатая горка” Канстанціна Тарасава, “Гарадскія сны” і “Сцэны з мінскага жыцця” Аляксандра Станюты, “Фашыст праляцеў” Сяргея Юр’енена, раздзелы з кнігі Валянціна Тараса “На выспе ўспамінаў”) дадалася, напэўна, толькі адна — “Былы сын” Сашы Філіпенкі.

Зварот да горада — гэта адначасова і мода, і туга па цвёрдай глебе пад нагамі. Як я аднойчы напісаў, кожнае новае пакаленне менчукоў пачынае жыць начыста. Пакліканне літаратуры — запоўніць лакуны матэрыяльнай культуры: зруйнаваныя будынкі, спаленыя кнігі, вытручаныя традыцыі. Мяркую, Мінск будзе займаць усё большае месца — не толькі ў кнігах, але і ў мастацтве наогул. Людзям патрэбны не муляж, а жывы горад.