Стась Карпаў

@telekarp Нравится 0
Это ваш канал? Подтвердите владение для дополнительных возможностей

Per zhopa ad astra!
Гео и язык канала
Беларусь, Белорусский
Категория
Блоги


Гео канала
Беларусь
Язык канала
Белорусский
Категория
Блоги
Добавлен в индекс
29.09.2017 02:52
реклама
Беларуский Телеграм
Каналы, группы, боты и стикерпаки Беларуси.
TGAlertsBot
Мониторинг упоминаний ключевых слов в каналах и чатах.
TGStat Bot
Бот для получения статистики каналов не выходя из Telegram
370
подписчиков
~300
охват 1 публикации
~226
дневной охват
~6
постов / нед.
81.1%
ERR %
1.85
индекс цитирования
Репосты и упоминания канала
57 упоминаний канала
39 упоминаний публикаций
56 репостов
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
LSD vs MVD
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
ProtestBY
Куток натхнення
Harmidar
Haradzienski harmidar
BELARA.GA
Минск и минчанин
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
Harmidar
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
Каналы, которые цитирует @telekarp
Паца-Ваца
Мэтамадэрнізм
PALCHYS
PALCHYS
Последние публикации
Удалённые
С упоминаниями
Репосты
Часопісу Тайм, які назваў Грэту Тунберг чалавекам года - я б параіў кожны год у гэты дзень друкаваць яе фота ва ўсё большым і большым маштабе. Бо няма ніякіх спадзеваў на тое, што ў бліжэйшы час грамадства перастане быць грэтай. Не. Яно будзе станавіцца ўсё большай і большай "тумберг", усё больш і больш інфантыльным, гістэрычным, лозунгавым, безадказным. Грамадства будзе ўсё часцей трэсці кулакамі, займацца выключна прад'яўленнем прэтэнзіяў, пошукам ворагаў, маралізмам і воплямі пра нейкіх "нас", якія не даруюць, але усё калі-небудзь паправяць.
Думаю, партрэт Грэты павінен быць большым за статую хрыста ў Рыа, тым болей, што Ісус так і не ўваскрос, а калектыўная грэта тупа не памрэ.
Читать полностью
Пра перспектывы акупацыі Беларусі лепей за ўсіх зразумелі татара-манголы. Яны зазірнулі, паглядзелі: балоты, лясы, балоты, лясы. О, чалавечак! І зноў балоты, балоты, лясы, балоты.
Будзем акупіраваць балоты і балоты і балоты? Да ну нахуй. Тыг-дык. дыг-дык.
Далей ніхто нічога не разумеў.
Літоўцы заходзілі - ну такія: о, у вас балоты і лясы і ў нас балоты і лясы. Збс. Давайце неяк разам туды-сюды.
- Ну давайце і не дурыце болей галавы, бо часу няма
Рускія вырашылі акупіраваць. Ну, акупіравалі.
І беларусы такія:
- Акупіравалі, да? Давайце цяпер думайце самі, што з гэтым рабіць, а ў нас часу няма.
- Мы прыдумаем. Толькі вы будзеце рускімі!
- Ага. Хуюскімі. Хоць чугункамі называйце, а ў нас часу няма. Дажынкі.
Далей прыйшлі саветы.
- Ага, прыйшлі, малайцы. Рускія херова спраўляліся, чот не вельмі наакупіравалі. Заводаў трэба то-сё.
- Усё будзе. Але вы станеце савецкімі, а балоты мы вам асушым.
- Угу. Хуецкімі. І балоты вы асушаць заябецеся. І наогул, часу няма.
Далей прыйшлі немцы.
- О, добранька, мы тут як раз заябліся з іхнімі працаднямі.
- Мы фам пабудуем незалежную дзяржафу. А пасля загонім у лагер і там зхнаім!.
- Ніхуя вы нам не пабудуеце. З нас не будуецца незалежная дзяржава і каб усіх згнаіць - трэба спачатку нас знайсці. І наогул у нас часу няма.
Пасля прыйшла незалежнасць.
- Ура. У нас будзе незалежная дзяржава.
- Хто так сказаў?
- Беларусы!
- А мы хто?
- І вы - беларусы і мы будзем жыць у незалежнай дзяржаве!
- Хуеларусы. У нас часу няма каб з вамі жыць.
- Тады мы будзем аб'ядноўвацца з расіяй!
- Хто сказаў?
- Рускія.
- А мы хто?
- Рускія са знакам якасці.
- Хуякасці. Мы яшчэ ад таго аб'яднання не адыйшлі. І часу няма.
- Вы не хочаце аб'яднацца з расіяй?
- Не хочам.
- І незалежнай дзяржавы не хочаце?
- Не хочам. Часу няма.
- На што ў вас часу няма, калі вы нічога не хочаце?
- Разумееце, экзістэнцыялізм - гэта ўсведамленне быцця як мэты, а перажыванне экзістэнцйнай ісціны - каштоўна само па сабе. Быццё ірацыянальнае, але ў ім мы цэнім неабходнасць пераадолення. Так вам зразумела?
- Не зусім.
- Ну і хуй з ім. Нам таксама не вельмі зразумела. Ды і часу няма.
Читать полностью
Мілая ўчора адбылася гісторыя. Не прапусціце, яна важная.
Нейкая манашка Марыя Якаўлева вільготным вокам сачыла за навінамі антыінтэграцыйных пратэстаў. Як ісцінна праваслаўная яна ўсё гэта ненавідзела.
Ненавідзела і сачыла.
Дарэчы, калі вы праваслаўны, але не падобны да яе - пасыпайце голаву попелам. Вы няправільны праваслаўны і я нават час на вас траціць не буду.
Дык вось. Манашка Марыя сачыла за пратэстамі, ненавідзела і нарэшце знайшла да чаго даябсцяся. Да плаката з цытатай Лапіцкага "Калі ты ведаеш, што ў гэтай хаце заначуе маскаль — спалі хату, калі хлеб з гэтай нівы пойдзе маскалю — знішчы яе». (фотка будзе ў атачы).
Гэтую фотку яна і павесіла ў сябе на фб, далучыўшы "Бдите и молитеся да не внидите в напасть".
Ну, здавалася б. Напэўна як божы чалавек яна проста выступае за ўлагоджванне і змягчэнне сэрцаў людскіх.
Але не.
Справа ў тым, што каб зразумець правільнага праваслаўнага - трэба з ім не спрачацца, трэба з ім пагадзіцца. І тады ён на радасцях прыадкрые хлябальнік крыху мацней і з яго вываліцца усё, што ён насамрэч думае. За межамі рэлігійных клішэ і абстракцыяў.
Дык вось. Ролю згоднага чалавека міжволі адыграла мая фрэндэса. Яна перапосціла манахінява галашэнне і далучыла свой камент, з якога вынікала, што вы не падумайце, дарагія расійскія фрэнды. Ніхто вас не будзе забіваць, беларусы мірныя, харошыя, а вось гэты пацан - выключэнне.
Я, натуральна, падумаў, што перш чым укленчваць, трэба разабрацца, пра што плакат і пра што цытата.
Напісаў.
Пачаў гартаць каменты і тут заўважыў, што там ужо адзначылася манашка з куды больш зразумелым мэсаджам.
"к сожалению, эти плакатики - это истинное лицо наших беларускамоуных. как ни крути, есть такая закономерность - в странх победившей "свободы", как минимум жечь хаты клятых москалей, а как максимум - пускать им кровь"
Я спытаўу манахіні, яна правакатар, нацыстка, альбо проста ёбнутая. Адказу не атрымаў.
За тое атрымаў у каментах шмат пытанняў ад добрых людзей: чаму я дазваляю сабе абражаць жанчыну і ці збіраюся я і насамрэч забіваць маскалёў.
У рэшце рэшт пра саму манашку было сказана шмат добрых словаў. І пра тое, як яна супрацьстаіць і пра тое, што яна зусім не думае тое, што кажа, а думае - інакш.

А пасля з'явіўся скрыншот, дзе манашка (яна ж "матуля свята-Еўфрасінеускага манастыра") кажа наступнае:

..."Я и большинство людей вокруг меня не только абстрактно
любим русскую культуру и т.п., но и очень ХОТИМ объединиться с Россией. А, точнее, не объединиться, а восстановить единство"

Ну і вось глядзіце.
Неякая загорнутая ў чорную прасціну чувіха сядзіць у сталіцы Беларусі (праўда, што характэрна практычна ў Навінках), працуе, згодна са статусам у "Russian Orthodox Church", называе беларускамоўных патэнцыйнымі забойцамі, чакае "уз'яднання" з Расіяй і пры гэтым як бы лічыцца духоўным акарміцелем.
А мне вось цікава, наколькі статус "матулі" вяжацца з распальваннем варожасці, які цягне на угаловачку?

І глядзіце, як ліха ў яе ўсё атрымліваецца.
Мітынг супраць акупацыі, цытата тычыць акупанта. У цытаце пра тое, што "не давай акупанту начлега і не кармі".
Але - раз і на выхадзе мы атрымліваем беларускамоўных, якія будуць паліць не свае хаты, куды увайшоў акупант, а "рускія". А замест не кармлення - атрымліваецца "пусканне крыві".
І самае мілае ў гэтай гісторыі - тое, што такога чалавека нават ёбнутым не назваць.
Бо нельга абражаць жанчыну.

Дарагія мае харошыя беларускія сябры. Не, я не спаліў і не збіраюся спальваць ніводнай рускай хаты.
Але калі размаўляць прадметна, то вашы развагі пра гіпатэтычнасць акупацыі і пра аднабаковыя агульна-чалавечыя каштоўнасці - гэта досыць пошлы і кывадушны нафталін, якім займаюцца людзі, якім няма пра што падумаць, акрамя як пра свой статус харошанькага чалавека.

Але калі вы думаеце, што вы зможаце зацалаваць фекалію, залюбіць фекалію, залагодзіць фекалію - вы моцна-прымоцна памыляецеся.
Ніводны чалавек, уваліўшыся ў гаўно не ажывіў гаўно, прымаючы яго ў абдымкі, але кожны стаў чалавекам у гаўне.
Падумайце пра гэта.
Стась. Ваш брат у піздзяцы.
Читать полностью
Замест таго, каб саджаць Маркелава на чарговыя суткі, я б на месцы нашага ўрада паспрабаваў бы зразумець, што менавіта ўрад як ніхто зацікаўлены ў легалайзе.
Адзін раз зірнуўшы на гэтых мілых людзей падчас рабочай нарады, разумееш, што калі і можа нешта выратаваць той калектыўны партрэт бессэнсоўнасці, гэты пазл з патухлых поглядаў, скрухі, болю, страху і апатыі - дык толькі штодзённая ударная доза ганджы.
І многія, як мне падаецца, прыйшлі да тоеснай думкі, але баяцца прызнацца ў гэтым калегамі.
Першай была, натуральна, наша "хаацічаская". Падазраю, што яна давала сваю прэсуху яшчэ гадзіну пасля таго, як усе разышліся.
Ці вось наш хлопальшчык-плакальшчык, заслужаны... Ну цяжка паверыць, што ён перш чым плакаць і апладзіраваць - не чмыхнуў у курылцы самакрутачку.
І гэта насамрэч смелы і годны учынак.
Трэба перамагаць у сабе нуду, а калі не атрымліваецца - труціць яе хімікатамі, занюхіваць, абкурваць, абкалваць - не спыняцца ні перад чым.
Толькі не заліваць.
Бо гэтым людзям нельга бухаць.
Каб бухаць трэба быць абсалютна прасветленым, гарманічным чалавекам, пазбаўленым крыўдаў і злосці.
Інакш кажучы ў Беларусі права на пакупку 40-градуснага трэба выдаваць толькі разам з правам на караткаствол.
А вось трава - гэта тое, што павінна уваходзіць у пакет ільготаў дзяржслужачых.
І чым вышэй пасада, тым меней часу трэба пакідаць чалавеку на цьвярозасць.
Прачнуўся - касяк яму ў зубы і какаінавую дарожку напрацягу ўсёй лыжні. І пакуль усё не ўцмокча - нават сталоўку не адчыняць.
Я думаю, так.
І калі нехта мне скажа, што карпаў можа толькі піздзець і нічога не прапануе - узгадайце гэты пост. Цяпер я як Мацкевіч буду казаць, што ўсё напісаў яшчэ ў 2019-м годзе!
Читать полностью
Вось Юры Зісер на фб напісаў пра сапраўднага беларуса. Ну там пра тое, што сапраўдны беларус увесь час з усімі нязгодны. Ён носіць вышымайку, размаўляе толькі па-беларуску, ненавідзіць Расію, штотыдзень п'е піва ў Вільні і вучыць, як любіць краіну - з эміграцыі.
Залічым за меркаванне. Але ў мяне ёсць альтэрнатыўнае.

Сапраўдны беларус - гэта не той, хто вучыць усіх, як любіць Беларусь. Гэта той, каго усе астатнія вучаць, як яе любіць.

Бо сапраўдны беларус у Беларусі - гэта аб'ект нянавісці.
Беларусь - такая краіна, якая не вымагае да сябе павагі. І, адпаведна не распаўсюджвае патрабаванне паважаць сваіх "сапраўдных прадстаўнікоў". Гэта краіна з задавальненнем нараджае тых, хто яе ненавідзіць і пераехаўшы ў якую хоць з улан-батара, ты ўжо на вакзале можаш пачынаць сцябацца з беларускай мовы, з вышыванкі, са "змагароў" і табе нічога за гэта не будзе.
Ты не можаш сцябацца толькі з лукашэнкі.
Такім чынам, сапраўдны беларус - гэта заўсёды "яны". І яны ўвасабляюць самае горшае, тое, чаго ў табе "па шчасцю няма".
Яны кансерватыўныя, агрэсіўныя, нецярпімыя, крывадушныя, архаічныя ў сваіх вышымайках, са сваёй бессэнсоўнай мовай.

Ну, што ж. Я і праўда не люблю расію. размаўляю па-беларуску. не маю вышыванкі, але хачу. Я шмат спрачаюся і я некалькі разоў піў піва ў вільні і ў варшаве, праўда, не збіраюся ў эміграцыю, але гэта - дробязь.

У цэлым і насамрэч: "сапраўдныя беларусы" - група рызыкі для эміграцыі, бо ім не камфортна, а чалавеку, які можа з балкона харкнуць сапраўднаму беларусу на галаву - камфортна.

Яму не трэба ведаць беларускую мову, не трэба насіць вышыванку, не трэба хадзіць на курапаты, не трэба святкаваць бнр, не трэба ні з кім ні пра што спрачацца. За тое трэба вельмі любіць расію і лічыць, што ў вільні і ў варшаве адны підары.

Усё адбываецца не так, як хоча "сапраўдны беларус", а так, як хоча "нармальны".

Таму насамрэч прыкмета сапраўднага беларуса ў тым, што ён усё жыццё вымушаны бачыць хуйню, чуць хуйню і нават чытаць хуйню. У тым ліку і на фэйсбуку.
Читать полностью
Думаў я, што нічым мяне не здзівіць, але здзівіць. Аказваецца зараз. Вось зараз. Ёсць людзі, якія абмяркоўваюць венскі вальс і думаюць, здаваць ім білеты, альбо не здаваць.
Венскі вальс. Венскі вальс. Венскі вальс ад Прэзідэнта. Венскі вальс ад А1.
Думаючы пра беларусаў падчас нашай чумы, я падазраваў, што нехта будзе змагацца, нехта будзе капаць бульбу, нехта будзе ратавацца.
Але, чорт бяры, чаму я не падумаў пра тое, што нехта збіраецца вальсіраваць? Пра гэта ж усё было напісана і не адзін раз.
"За недахопам часу і здольнасці думаць, людзі ходзяць і кахаюць, але не ведаюць пра гэта" (Альбер Камю, Чума)
Читать полностью
І тут - пдышч. Севярынец аб'яўляе акцыю на 7 чысло. Каб на самую важную падзею ў гэтым тысячагоддзі прыйшло 10 чалавек, а па БТ з іх зрабілі клоўнаў. А мянты далі ім пізды і памясцілі ў адзін аўтазак. Калі сярод тых, хто мяне чытае ёсць чалавек, які можа прывесці ў прытомнасць дарагога Павала - зрабіць гэта, кллск. Яшчэ раз. Гэта самы важны мітынг за апошнія дзесяцігоддзі. Яго нельга проста так прасраць. Давайце прасрэм хаця бы "не проста так" :)
Читать полностью
Прэзідэнты дамовіліся стварыць адзіны парламент і ўрад, калі незалежныя Расія і Беларусь аддаюць наверх пэўныя кіруючыя функцыі"
І расказвае нам гэта нейкі там праядальнік бабла ў маскоўскіх сталоўках? Цікава, што гэта за "пэўныя" функцыі павінны аддаваць "незалежныя" краіны? я разумею, што лукашэначка штодзень памірае разам з татам на вайне, а у міністра замежных спраў важныя госці з масквы, а рот заняты бургерам. але ўсё ж, пражраўшыся і адваяваўшы - яны нам што небудзь раскажуць?
Думаю, такой навіны як "Лукашэнка вырашыў здаць незалежнасць і пагадзіўся на статус губернатара севаро-западного" - не будзе ніколі. Будзе шмат дробных эпізодаў, ніводны з каторых - не будзе па-асобку фатальным, але фатальных у цэлым. І ў святле апошніх навінаў, як мне падаецца, трэба проста назначаць дату збору. падазраю, што новых і радасных навінаў не будзе, таму, умоўна, патрабаваць рэферэнума як мінімум - ну нармальная такая задача. можна выбраць любое чысло і проста за месяц-два-тры весці агітацыю.
Натуральна, я не той чалавек, які можа абвясціць збор, але я хацеў бы, каб ён быў абвешчаны і я асабіста падтрымаю любы.
Читать полностью
Дарэчы. Калі б я быў султан - лічыце гэта такім гістарычна-прапагандысцкім фінтом- каб зняць усе (усе) пытанні пра тое, "што такое літва, што такое русь і гдзе эта ваша беларусія" - я бы проста змяніў адміністратыўнае дзяленне у РБ. Дапусцім, раздзяліў бы усё на "Палессе", "Літву" і "Русь". Ну і яшчэ што-небудзь. Для кругласці лічбы. І праз 20 гадоў школьнікі, чуючы пра "рускую печку" - не уяўяллі сабе дымок над Разанню. А чуючы пра літоўцаў - не уяўлялі б сабе балцкі этнас за мяжой.
Унутры тваёй краіны - Русь і Літва. За межамі Літува і літувісы, Расея і Расейцы. Усё норм)
Руская мова Скарыны сюды ж да кучы. Полаччына. Усё норм
Читать полностью
Вот Канапацкая, слышалі што? Неардзінарная лічнасць.
Законапраект прэдлажыла. Прэдстаўляеце? Законапраект! Аддай, гаварыт, 18 рэзідзенцый, усе дзенешкі, ахрану і уласць. А за эта, гаварыт, мы цебе выдзелім какой-та домік і назначым пенсію. І будзем зашчышчаць тваю чэсць і дастоінства! Маю чэсць! В доміке с пенсіяй ана будзет зашчышчаць.
Я ужэ час пытаюсь разабрацца, у чом её ідзея.
Тоесть. Я беру. І ей, груба гавара, у каторай нічыво нету - усё аддаю. Дажэ, навернае, лыжы.
І кагда у нее ўсё будзет, ана мне штота выдзеліт па лініі пенсіоннава фонда.
Такім образам. Я должэн аддаць усё? Для таво, штобы ана імела вазможнась штота мне прэдлажыць...у абмен на..на маё жэ імушчэства???
Так. Упрасцім. У мяне - дзесяць гусяў. Карова і трактар. Мне прэдлагаецца... Я ўсё раўно не панімаю.
Што ты там бармочыш? Памагай давай, я хачу паняць эту жэншчыну.
Эта какой-та, пахожэ, філасофскій парадокс. Нас в педынсцітуце такому не учылі...

Што? Эта не мае собственныя гусі і трактар, а народные? А гусь будзет лічна мая? Ах вооот ано што.
Какая інцерэсная мысль. Анна Анатолеўна с вамі па этаму поваду кансульціравалась? Ана шчытает, што я ім выдзяляю места ў парламенце і даю зарплату штобы ані там мне пенсію назначылі?
Очэнь інцерэсна, как ані будут галасаваць. Хацелась бы пасматрэць как Марзалюк будзет хлопаць і рыдаць над дзілемай: выступіць за то, штобы я шол на пенсію ілі за то, штобы аставіць меня, палучаецца, без пенсіі і гаранціі безапаснасці.
Очэнь будзет забаўна.
Канапацкай перэдайце, што шутку пра народных гусяў і трактар я ацэніл. Но, как гаварылі у нас срэдзі расценій і мужыкоў: "ты ўпірыдзі планеты ўсей,
но хрэн цібе, а не гусей".
Читать полностью
Думаючы пра Чудзянцова, пагаджаешся з тым, што быць кепскім ва ўсіх выпадках выгадна. Гэта яшчэ Макіавелі заўважыў. Калі ты харошанькі і робіш свае харошанькія справы - ніхто не звяртае ўвагу на тваю харошанькасць.
Будзь мудаком і зрабі што-небудзь харошанькае - цябе ўздымуць на рукі, зацалуюць, напішуць тысячу добрых словаў.
А калі ты па выніках сваёй мудацкай дзейнасці пацерпіш ад іншага мудака - добрыя людзі скажуць, што "ну да, мудак, але важна што ён пацярпеў бязвінна".
Памятаю, Чудзянцоў (смешны такі чувак, насамрэч. нянудны) заклікаў Зісера "дать Карпову с ногі по ебалу" :) А праз пару дзён ужо ненавідзеў Зісера і заклікаў чота там яшчэ. А праз некалькі дзён плакаўся мне, што цяпер у яго два шляхі - ці ў пятлю ці ў эміграцыю.
А пасля зноў чот лаяўся.
А пасля знік. А пасля ўліп.

І вось прыкольна чытаць, які некаторыя людзі называюць яго на фэйсбуку "Валодзям". Тыпу, мы ведаем "Валодзю" і цэнім "Валодзю". Блізкі нам "Валодзя". Бедны наш "Валодзя".
Паўстанем і абаронім "Валодзю"
Бязвіннага Валодзю. Харошага Валодзю.

Марк Твен быў не дурнейшы за Макіавелі і вуснамі Гека Фіна сказаў, што добрыя людзі болей за ўсё ў свеце любяць памагаць усялякім мярзотнікам і махлярам.
Я, мусіць, не вельмі харошы.
Мяне не радуе Валодзяў лёс. Я так і не навучыўся радвацца гору кепскіх людзей. Але, дзякуй богу, ува мне не прарасло жаданне за кепскіх людзей паўставаць.Тым болей, што паўставанне ў нашых рэаліях - гэта абмен фэйсбучнымі паведамленнямі ў якіх мы сцвярджаем, што беззаконны рэжым - беззаконны, антыдэмакратычная ўлада - антыдэмакратычная.

Так што дадатковы цяжар з майго сэрца здымаецца тым, што кепскім людзям мы ўсё адно не зможам ніяк дапамагчы - гэтак жа як і добрым.
Гэта такая вычвараная справядлівасць па-беларуску.
Читать полностью
Я тут кое-што прыдумал. Пазавіце мне этава. З яўрэйскай фаміліяй. Айс...айнс...цвайманта?
- А я уже тут. Не надо меня звать!
- Што, падслушывал?
- Я просто всегда чувствую, что нужен...Но у меня не еврейская фамілія. Немецкая.
-Ой. Ты што...сцісняешся? Не нада. У меня между прочым ацец пагіб на граніцэ. У смысле на чэрце. Аседласці. Зашчышчал её ўродзе бы.
- Не буду стесняться. Спасібо. І детям расскажу, что теперь мы...эті. Ну вы понімаете. Всё еще немного стесняюсь. Но я не буду.
- Ну и маладзец. Давай к дзелу. Я тут карочэ рэшыл атмениць выбары. І мне сказалі, што ты перспекціўны.
- Спасібо!
- На здароўе. Как будзеш данасіць?
- На кого іменно?
- Не на каво іменна, как будзеш данасіць народу цэлесаабразнасць.
- А...
- Не расстраівайся.
- Нет-нет. Тут тоже очень інтересная задача.
- Да. Вот ты жэ с паштовымі аткрыткамі очэнь харашо прыдумал. Хаця ніхто і не паверыл. Но эта была смела. Такую-та хуйню і так адкрыта. Дажэ безрассудна. Мне панравілась.
- Спасібо. Это непроізвольно.
- А вот эта плоха. Я такое з дзецтва не люблю. Но усё раўно. Есць ідзеі?
- Конечно. Скажем, что вы экономіте бюджет і за счет высвобожденных средств планіруете повышать пенсіі.
- Так а я не планірую. Пенсіі мы замарозім вабшчэ-та.
- Это очень стабільно. Это то, что вы і обещалі народу. А высвобожденные средст...
- Мы далгі аддадзім і пастроім кой-чыво. Мне там нада па хазяйству.
- Так вы вообще іх отменіте? навсегда?
- Ну навернае жэ не на утра панедзельніка!
- І будете самі...?
- Ты тупой?
- Конечно же самі, я это і утверждаю. Ну так і замечательно. Ведь еслі вас всегда выбірают, то зачем сто раз спрашівать.
- Вот эта ужэ інцерэсна.
- І опять же. Во всем можно обвініть наблюдателей. Оні так, дескать, огорчают председателей коміссій і саміх ізбірателей, что мы боімся за іх здоровье...
- Жызнь.
- Да-да. за жізнь.
- Паэтаму што?
- Што?
- Ты мысль развівай.
- Поэтому...мы...будем..? будем...
- Расстрэліваць...
- Расстрелівать ізбірателей?
- Наблюдацелей! Што скажаш?
- Расстрелівать наблюдателей... Я скажу, что это...в інтересах общества. Ведь еслі кто-то зарегістріровался наблюдателем, зная, что наблюдатели угрожают жизням председателей - то этот кто-то явно очень опасный тіп. Это же признание намерений, верно?
- Ты очэнь талантливый.
- И их детей я бы даже забирал.
- У прэдседацелей?
- У наблюдателей! И выращивал бы из них председателей!
- Ну ты даёш, фашыст!
- Я еврей!
- Вот и маладзец. хоць я и не люблю вашэва брата. У меня ацец пагіб у працэсе ўзяція сталіцы бірабіджана.
- Я понімаю... Простіте мне мою немецкую дотошность, но осталась деталь.
- Какая?
- Когда мы всех расстреляем, то нужно же увековечіть. Расстрелівая - вековечь.
- Афарызм! І што прэдлагаеш?
- Думаю, скромный памятнік ізбірательной урне.
- Кубік штолі?
- Да. Но без стенок, без крышкі і без дна.
- Арыгінальна. А ўнутры што?
- А внутрі мілліон открыток!
Читать полностью
Ахаха. Іду на працу. Камаровачка. Шаурменныя.
Дзевачка-прадавачка (такая кругленькая і беленькая, як мае быць) паставіла блютус калоначку на вуліцу і падрубілася да яе з мабілкі. Яўна хацела музыку трансліраваць, але задумалася і палезла ў інтэрнецік.
А ў інтэрнеціку яе яўна зацікавіў падкасцік пра фальсіфікацыю выбараў. І вось іду я і чую, як у нас выбары фальсіфікуюцца.
Гляджу на дзевачку і з ухваленнем усімхаюся. і тут у мяне тэлефон званіць. падымаю слухаўку, не перастаючы усімхацца. Дзевачкіны вочы акругляюцца, яна прыслухоўваецца да сваёй калоначкі, разумее, што "папалілася". глядзіць на мяне (які упарта лыбіцца і нешта кажа ў слухаўку) і сутаргава ўрубае на поўную моцнасць нейкую мусульманскую шаурма-папсу.
Я паўзу ў офіс, складзены ад смеху ўтрое, як выбарны бюлетэнь.
Карацей, ведайце.
Гнеў народны пусціў карані ў камароўскіх шаурменных.
А гэта значыць, што рэжыму - халас.
Жыве Беларусь, іншалла!
Читать полностью
Карацей. Схадзіў я на перадпаказ "беларускага фільму жахаў" "Упырі". Рэцэнзію асабліва пісаць не буду. Звярну увагу на пару момантаў.
Кіно ў чарговы раз было названа нацыянальным, а ў запрашэнні мне напісалі, пра "аутентичные белорусские поверья и легенды".
Дык вось. Ніякіх "павер'яў і легенд" у фільме няма, акрамя таго, што справа адбываецца у купальскую ноч.
А "нацыянальнасць" кіно - гэта бясконцая, бясконцая, бясконцая Разань.
Разянь пачалася яшчэ на прэзентацыі фільма. Дыджэй аўтарадыё Шунін - гэта проста перасоўная эталонная Разань. А фільм - васьмідзесяціхвілінная Разань.

Курэйчык, здаецца, наш хлопец. І разумны, і вопытны, і прафесіянал. Але што ні зробіць - Разань.
Жыве ў Беларусі, сам - беларускі, акторы беларускія, сцэнарысты беларускія, мае жаданне зрабіць беларускае. Бярэ беларускае - атрымлівае расійскую пердзь.
Гэта, бляць, злая магія проста.

Вось глядзіш ты фільм. А там беларускія студэнты.
І студэнты такія "че? Чё? чё-чё?" Чет нету, чет ты не то. Чет ну да ладно, чет не поняла".
Што за нахуй?

Ну ці вымерлая вёска. Там старая бабка. І бабка размаўляе так, як павінна размаўляць бабка з разані. Вось гэтым цяжкім рускім глыбінным говарам. Случітся беда...оооо...чую...."

А ўнука яе квазімадальнага (аграменнага і з сякерай, канечне) ведаеце як завуць?
ПАХОМ!!!! Пахом, бляць.
У глыбіні беларускай вёскі бабка заве ўнука "поооохоооомка!!!!"
Шато?
Похоооомка!

У астатнім - сюжэта няма. Дынамікі няма. Жахаў у фільме жахаў няма. Лепей за ўсіх сыграў Галыгін.

Калі хочаце паглядзець на тое, якая ў Беларусі нястрашная і бессюжэтная Разань - абавязкова схадзіце.
Читать полностью
Наогул, шкада, што Кафка не дажыў да інтэрв'ю беларускіх чыноўнікаў. Я бы сказаў яму: ты ж такой хуйні сабе і ўявіць не мог. Ну што там твой Грэгар Замза, бла-бла-бла...
Вось Макей (вы ўсё яшчэ любіце яго, ці ўжо не? я не ўсачыў) даў інтэрв'юшачку нямецкаму журналісту і сказаў, што, калі каротка, Расія наш друх. І нават старэйшы брат. Самы галоўны наш непалавы партнёр. Але мы хочам сябраваць і з Еўропай. А праблема наша ў тым, што мы паміж Расіяй і Еўропай. А Украіна - аяяй. Там хаос,а мы за стабільнасць. І хочам быць Швейцарыяй усходняй еўропы.
Тобок давайце ў выглядзе паслядоўнага тэкста.
Мы абажаем нашу расіюшку, але мы не хочам быць як Расіюшка, а хочам - як лепшая краіна ў еўропы. І перашкаджае нам быць як нелюбімая еўропа - тое, што мы паміж нелюбімай еўропай і любімай расіяй. І менавіта таму мы ў саюзе з расіяй асуджаем Украіну, якая таксама хоча быць лепшай краінай еўропы.
Карацей, мы так любім расію, што не можам быць еўропай, хаця хочам быць еўропай, а не расіяй і таму нам не падабаецца украіна, якая вырашыла любіць еўропу (каб быць еўропай) і не любіць расію (каб не быць расіяй).

Мы з Міцям ядзім соплі і малюем какашкамі сонейка ў прыбіральні. А я зайздрошчу Жэню і Сярожу, якія выйгралі алімпіяду па матэматыцы.
Праўда, кабінет матэматыкі на іншым паверсе і Жэня з Сярожам да нас у тубзік не ходзяць. Але аднойчы яны ўбачаць нашы сонейкі і тады адразу паклічуць мяне з сабой у гурток праграмістаў.
Я буду дзве гадзіны праграміраваць і дзве гадзіны гаўном маляваць. Зажыву.
Читать полностью