Стась Карпаў

@telekarp Нравится 0
Это ваш канал? Подтвердите владение для дополнительных возможностей

Per zhopa ad astra!
Гео и язык канала
Беларусь, Белорусский
Категория
Блоги


Гео канала
Беларусь
Язык канала
Белорусский
Категория
Блоги
Добавлен в индекс
29.09.2017 02:52
реклама
Беларуский Телеграм
Каналы, группы, боты и стикерпаки Беларуси.
TGStat Bot
Бот для получения статистики каналов не выходя из Telegram
SearcheeBot
Ваш гид в мире Telegram-каналов
373
подписчиков
~467
охват 1 публикации
~170
дневной охват
~3
постов / нед.
125.2%
ERR %
2.01
индекс цитирования
Репосты и упоминания канала
69 упоминаний канала
91 упоминаний публикаций
59 репостов
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
Euroradio
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
Haradzienski harmidar
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
BELARA.GA
Каналы, которые цитирует @telekarp
Паца-Ваца
Абарона Курапатаў
Мэтамадэрнізм
PALCHYS
PALCHYS
Последние публикации
Удалённые
С упоминаниями
Репосты
Цікава, як выглядае цыца, якой дзеда саша нас усіх ускарміў. Думаю.
у прынцыпе, калі сёлета лукашэнка пераможа - не страшна. праз пяць год па тэлеку пакажуць прэзідэнта ў якога падчас выступу са штаноў тырчыць белы памперс і я б хацеў на гэта паглядзець.
Вельмі мне спадабалася, калі запыханы дзед пачаў наракаць на нашых "эстрадных зорак".
"Вы ж учэра ешчо ізвівалісь і кланялісь! [па-мойму так ён сказаў?] што з вамі случылась за адзін дзень?" - задаваў ён пытанні нават не самім "зоркам" , а тым, з якімі - як з засохлым гаўном - ужо нічога новага здарыцца не можа.

Дзед задаваў сваё пытанне, нават не разумеючы, што няма нічога больш ідыёцкага, чым на ўсю краіну угаварваць кагосці вярнуцца на месца і працягваць "кланяцца і ізвівацца"
Читать полностью
- Караева мне срочна.
- Здрасце, Аляксандар Рыгоравіч.
- Ты што здзелал!!!? Ты што, я спрашываю, здзелал!?
- Ну, как вы просілі, задержалі 33 чалавека. Обозначілі, что остальные в розыске... Распространілі в средствах...
- Ты што здзелал, я спрашываю?! Ты зачэм эту групу ЧВК выцянул?
- Так вы же самі просілі "найдіте 33 ЧВК"
- Ідзіот! Я прасіл чувака! Найдзіце мне трыццаць тры чувака!!!!
Прызнаюсь, я перабалел каранавірусам. І дажэ умер. Казалась бы нада начынаць валнавацца - прэзідзент умер. Но пасматрыце - стаю перэд вамі. Вот правай ручкай пашэвеліл, левай. Разгаварываю. Тоесь не над упадаць сразу ў паніку. Дажэ еслі вам плоха, цемпература, кашэль.
Я как толька пачуствавал недамаганіе - караніку званю. А он у трубку начынает слёзы ліць: не умірайце, толька не умірайце, алксандар рыгоравіч.
А я ему гавару: ну паслушай. дарагой ты мой чалавек. ну ты жэ доктар. Тожэ. Ну умер я дапусцім. Паляжал. Астыл немнога. Ну так і цемпература жэ спадзёт. І кашэль прэкраціцца. Я ему так і гавару: прыязжай ка мне на трэція суткі после смерці і разбудзі.
Он сначала меня пробавал перэубеждаць: александар грыгоравіч, гаварыт, на трэція суткі - можам і не справіцца. Слішкам глубокій у вас будзет сон.
-Нас жэ амерэканцы кансульціравалі, - гавару. Ані жэ так гітлера ў аргенціну вывезлі. Будзі і не беспакойся. Адольф вон мне сэлфі с пляжа шлёт і не кашляет.
Он неахотна, но сагласілся. І вот, кагда я умер - он час пад дверамі стаяў. Усё вайці не рэшался.
А патом, смешно прызнацца, сначала і праўда дабудзіцца не мог! так с пацэлуем палез! прэдстаўляеце? Ка мне, нармальнаму мужыку!
Я как ачнулся ему сразу сказал, штоб перэдал Карпенке Пушкіна із праграмы школьнай ісключаць. Он как-та плоха вліяет на прыняціе рэшній.
Но какое-та цёплае чуства ўсё жэ асталась к чэлавеку.
Читать полностью
- Ты был в школе?
- Был, был.
- Что сказали?
- Сказали, что Лида у нас... особенная.
- Какая такая особенная?
- Сказали, что она видит голоса.
- В каком смысле?
- В прямом. Так и сказали: "ваша Лида утверждает, что видит голоса".
- Я подозревала...
- А еще сказали, что у нее проблемы со счетом.
- Не умеет считать? Она же постоянно что-то считает!
- Не то чтобы не умеет. Она только складывает. И у нее всегда получается 87. При этом когда учителя пробуют доказать, что, например, 2+2=4, у них не выходит. У всех тоже получается 87. Понимаешь?
- Не понимаю. Что они сказали? Как советуют поступить?
- Для начала, говорят, нужно сменить место жительства. Перемены климата, места...всё это может благоприятно...
- При чем тут место! Как ей жить дальше с этими голосами и этими "87"!
- Они сказали не отчаиваться. Она еще маленькая. Возможно на новом месте, пока она подрастет, понадобится человек, который будет считать голоса. так, чтобы выходило 87. И не говори больше ничего. Я сам не знаю, что это значит...
Читать полностью
Вось, блін, лаўлю сябе на думцы, што Чэрачэнь мне падабаецца ўсё больш і больш.
А асабліва ён бы мне спадабаўся позняй восенню, ці зімой, седзячы ў сугробе, разглядаючы паштоўку з братняй венесуэлы...
Я гляджу на апошнія фоткі Чэрачня з фэйсбуку, дзе ён такі прыгожы сядзіць з не менш прыгожымі дзяўчонкамі і зычыць беларусам "добрага вечара" і думаю: эх...

Выбралі б беларусы Чэрачня. І закончыўся бы увесь гэты нярвовы трылер з трактарамі і трактарыстамі...
Думаю, Чэрачэнь пасля перамогі на тыдзень замкнуўся бы ў сваёй шыкоўнай віле на беразе мора.
У Беларусі абавязкова бы з'явілася мора...
І ляжаў бы ён пад балдахінам, шклянымі вачамі пазіраючы на якія-небудзь Анды (у нас бы абавязкова выраслі горы...).

Лянівы дог ганяў бы па мармуровай падлозе палец з залатым пярсцёнкам, а вялізны папугай насвістваў бы гімн беларусі на матыў танга, калі вы можаце сабе такое ўявіць.

Чэрачэнь жаваў бы цыгару, а ягоныя дзевачкі гулялі б у класікі, скачучы па квадраціках, намаляваных адборным какаінам.
А мы - просты народ - чакалі б, пакуль ён на сваім ваенным джыпе выляціць з палаца, ўздымаючы клубы пылу і душашчы коламі худзенькіх кур.
І тады мы б цягнулі да яго рукі, а ён бы раскідваў у нашы стракатыя натоўпы баксы дваццаткамі і нават пяцідзесяткамі!

І нашы жонкі слалі б яму з дзвярэй пацалуначкі, а ён усімхаўся б ім у адказ, сваімі залатымі зубамі і махаў ім кветкай гваздзікоў.
І мы б употай рэўнавалі б, а па вечарах калацілі б жонак, падазраючы іх ў нявернасці, абяцаючы ад заўтра папрасіцца на службу да дона Чэрачня, каб зажыць так, як мы абяцалі сваім жанчынам яшчэ тады, калі увесь свет, як нам падавалася, ляжаў у нашых ног, а рукі умелі трымаць мачэтэ за патрэбны канец.
Дон Чэрачэнь з'язджаў бы на перамову ў расію - абавязкова параходам, зліваючыся белым строем з воблакам і узыходзячы на трап самаму бойкаму і прыгожаму хлопчыку падарыўшы свой залаты пісталет!
Эх...
Читать полностью
Вось калі я чытаю пра выступ Ціханоўскай, пра тое, што ён "шчыры і моцны і без слабінак", а пасля я гляджу гэты выступ, то разумею, што і са слабінкамі, і з інтанацыямі, каторымі размаўляюць выхавацельніцы ў дзіцячым садку.
І калі выступ глядзець з халоднай галавой, то ёсць да чаго пры жаданні прыдрацца.
Але калі падумаць, што вось гэтая жанчына вечарам застаецца зусім адна, калі падумаць пра ўсе трывогі і страхі, якія напаўняюць яе пакой, пра яе стому, пра жаданне убачыць сваіх любімых і каханых людзей, пра разумеенне, што ты адна, нягледзячы на штабы і натоўпы заўзятараў; пра тое, што з ёй можа здарыцца і што з яе жыццём ужо зрабілі, - калі падумаць пра гэта, а пасля зразумець, што яна, пасля ўсяго перажытага і яшчэ не перажытага прыйшла ў гэтую вось прыватызаваную студыю з прыватызаванымі людзьмі, што яна звяртаецца да мільёнаў, якіх не ведае, у якіх не ўпэўнена, але якія рэальна могуць усё памяняць, калі знойдуць у сабе крыху болей сілы, чым ім адпушчана - то разумееш, што а чаму б і не стварыць сабе куміра, чорт пабяры.
Читать полностью
Калі б Лукашэнка перадаў свае галасы Канапацкай, то яна б набрала 3%
- Добры дзень. Можна?
- Захадзіце. Вы хто?
- Я Беларусь.
- І што вас турбуе?
- Ну...
- Давайце, смялей.
- Я лукашуся...
- Так-так... Распранайцеся. І даўно лукашыцеся?
- Года з 94-га.
- інтэнсіўна?
- вельм інтэнсіўна.
- а вы калі пачыналі лукашыцца - вам казалі, да чаго прыводзіць лукашэнне?
- да не! не казалі. у 91-м годзе усім было вельмі адзінока. І ўсе так ці інакш лукашыліся.
- так.і якія праяўленні? мова адымаецца?
- адымаецца.
- а з лічэннем што? вусным, пісьмовым?
- наогул лічбаў не раумею. Не магу тры ад дзевяноста сямі адрозніць. Што ні складваю - атрымліваецца 85.
- пакрываецеся мянтамі?
- пакрываюся.
- і паборамі?
- паборамі таксама.
- суды атрафіраваны?
- атрафіраваны, да.
- інтэграцыя турбуе?
- апошнім часам асабліва турбуе.
- ну канечне...калі амаль 30 гадоў лукашыцца... так. а сябры вашы як?
- сябры амаль усе неяк зніклі. яны амаль адразу перасталі лукашыцца. і былі супраць, каб я лукашыалася. Расія толькі. Я думаю, калі б не яна, можа і я б не лукашылася зараз.
- што вы маеце на ўвазе?
- ну яна як заходзіць, адразу кажа - давай палукашымся. ты мне, я табе....
- вы спрабавалі пазбягаць кантактаў з Расіяй?
- яна кажа, што калі не лукашыцца, то будзе "як у хахлоў".
- а як у іх?
- расія кажа, што без лукашэння апухае майдан і нешта там адваліцца.
- што ў вас адваліцца?
- Смаленск, напрыклад.
- у вас у карце напісана, што Смаленск вам у дзяцінстве выдалілі.
- можа Віцебск.
- пакуль вы не лукашыліся - не адвальваўся?
- напэўна не паспеў... Доктар, гэта лечыцца? Я вельмі стамілася лукашыцца.
- па-шчырасці лукашэнне звычайна праходзіць само. проста у нармальным выпадку пасля непрацяглага лукашэння пацыенты пераходзіць да дэмакратыі. Хаця і пры дэмакратыі час ад часу могуць сабе дазволіць выпадковае і непрацяглае лукашэнне. Але ў вас нейкі запушчаны выпадак.
- Доктар, мне можна дапамагчы?
- Разумееце, аб'ектыўнай фізіялагічнай патрэбы ў лукашэнні не існуе. так што вы ці лукашыцеся ці не лукашыцеся. вам трэба не лукашыцца. займіцеся прыемнымі справамі. выбарамі. хадзіце па праспектах. па плошчах.
Вы мусіце пазбягаць кампаніяў, у якіх лукашацца. і калі вам нехта прапануе палукашыцца - скажыце проста што вам па стане здароўя доктар забараніў.
І наогул.
Ад лукашэння можна аслепнуць.
Читать полностью
Зачэм ты эту воду піл абосраную. Ты жэ відіш, ана жэ із какой та ямы к тебе у дом цичот. Сел бы на веласипед, праехаў бы к святому істочніку. Уладыка не даст саўраць. І быў бы здароў. Ілі водкі сто грам. Эта ведь та жэ вада, толька лучше і без нікакіх мікробаў. Заадно і ат каранавіруса правёл бы прафілакціку.
Нет, он круціт этат кран і круціт.
Што ты круціш? Ана плоха, відзіш лі, пахнет.
Так не нюхай. Еслі сабрался піць, пей, што ты нюхаеш. Ты бы ешчо патрогал её.
Нармальная вада.
У маім дзецтве вабшчэ нікакой вады не была.
Мы з пацанамі толька ліш берозу раз в год кавыралі. Штоб напіцца ўдоваль.
А в абычныя дні надразалі кактус і другіе лісцья, такія мясістыя лапухі.
Мачэтэ падкавырнёш і сколька есць, столька есць.
І сельчанам прывозіш полнае ведро, штоб не умерлі ад жажды.
Так што можаш піць - пей.
Нету вады - ну паўрэмені месяц, два, тры.
Усё устаканіцца, абразуецца. І не нада глоткі рваць, как будта у ніх, я не знаю, атапленіе выключылі.
Читать полностью
Час ад часу я думаю вось пра што. Калі б Макіавелі прыйшлося б пісаць свае павучэнні не фларэнційскім уладарам, а нашаму. Такая задачка: пашырыць далагляды рыгорыча.
Што б ён сказаў?
Падазраю, што трактат атрымаўся б куды карацейшым і складаўся б літаральна з аднаго афарызма з рэмарачкай.
"Лепшая з крэпасцяў - не быць ненавісным свайму народу.
А вы, Аляксандар Рыгоравіч, можаце лічыць, што Брэстская"
Читать полностью
Быў такі анекдот. Пра тое, як у сям'і нізенькіх людзей, хлопец ажаніўся з яшчэ ніжэйшай за сябе дзяўчынкай. І дзядуля сказаў, што "так мы да мышэй з'ябемся".
Дык вось я з задавальненнем назіраю за тым, як у апошнія літаральна некалькі месяцаў рэжым канчаткова з'ёбся, але не збіраецца спыняцца.
Нядаўні эпізод - ну, там дзе гала-сістая бабка-ёбка за ўласць супраць Ціханоўскага - гэта як бы тартавая вішанка. Да.
І таму хачу выразіць асабісты рэспект "пулу першага", які, праўда, хоць і вісіць на палову шостай, але прысвячэнне свайго жыцця спробам рэспектабельнага апісання мышынай еблі - гэта такая бескампрамісная самаахвярнасць, што ў мяне слёзы на вачах і ̶х̶а̶м̶я̶к̶ камяк у горле
Читать полностью
Калі Цэпкала стане прэзідэнтам, то з кожнай дзіркі будзе даносіцца: "аналіз цэпкала, аналіз цэпкала". Вы наогул псіхалагічна гатовыя да гэтага?
Скрыншот губ кандыдата ў прэзідэнты Беларусі ў той момант, калі ён называе сваю краіну белоруссіей. Заадно адказваю на пытанне, ці ёсць у гэтай выбарчай кампаніі чалавек, акрамя лукашэнкі за якога я нават не пастаўлю подпіс на вылучэнне.
Але з радасцю бы пагадіўся каб Валерый наш дарагі Вільямавіч балатаваўся і перамог на выбарах прэзідэнта нейкай Беларусіі. І жыў у Беларусіі і ёб мазгі жыхарам Беларусіі, колькі б іх у гэтай краіне ні было.
Читать полностью
"Не магу быць прастытуткай", - сказаў Гайдукевіч і зняў сам сябе.
Плаціць гэтай дзяржаве ўсе падаткі. Плаціць усе зборы, усе НДСы. Звяраць напісанне свайго прозвішча з меркаваннем пашпартысткі і маліцца на жэсаўскага сантэхніка. Прызнаваць за іх судом права сябе судзіць а за мянтамі права на гвалт.
І толькі падчас выбараў уставаць на свае магутныя ногі, упірацца тапкамі ў грунт, абвяшчаць пра байкот і называць тых, хто кідае паперку ў выбарчую скрыню - памагатаямі рэжыму)) Я лічу - прыўкрасна)
Читать полностью