Зянон Пазьняк

@pazniak Нравится 1
Это ваш канал? Подтвердите владение для дополнительных возможностей

Зянон Пазьняк – беларускі палітык, навуковец, публіцыст і паэт (год нараджэньня 1944). Кандыдат мастацтвазнаўства.
Гео и язык канала
Беларусь, Белорусский
Категория
Книги


Гео канала
Беларусь
Язык канала
Белорусский
Категория
Книги
Добавлен в индекс
05.01.2018 14:34
Последнее обновление
26.05.2019 09:40
реклама
Беларуский Телеграм
Каналы, группы, боты и стикерпаки Беларуси. Перейти в канал →
@TGStat_Bot
Бот для получения статистики каналов не выходя из Telegram
Searchee Bot
Ваш гид в мире Telegram-каналов
180
подписчиков
~118
охват 1 публикации
~27
дневной охват
~3
постов / нед.
65.6%
ERR %
0.09
индекс цитирования
Репосты и упоминания канала
3 упоминаний канала
0 упоминаний публикаций
2 репостов
Свае Людзi
Беларускі піонэр
Свае Людзi
Беларуский Телеграм
Беларуский Телеграм
Каналы, которые цитирует @pazniak
Последние публикации
Удалённые
С упоминаниями
Репосты
Тут ёсьць некалькі варыянтаў падзей. Першы. Грамадзтва будзе даведзена да поўнай дэградацыі, краіна ліквідавана, тэрыторыя аддадзена ў расейскае рабства. Другі варыянт – рэвалюцыя, паўстаньне, сілавое зьвяржэньне рэжыму.
Але гэтага варыянту можа ня быць. Ніхто не захоча паўставаць. Масавая згода на рабства. Такіх прыкладаў дастаткова (Куба, Паўночная Карэя і інш.). І тады застаецца трэці варыянт, пра які некалі выказваўся адзін салдат-дэсідэнт Вэрмахта за часы нямецкай акупацыі: “Калі б у сваім часе забілі Сталіна і Гітлера, то і вайны не было б”. І гэта, дарэчы, ёсьць лапідарная бандыцкая праўда.

Вось гэты лапідарны варыянт і хацелі скарыстаць Бабіч, Вцюрын і іншая масква ў сваіх інтарэсах. Антынародная дыктатура сама вызначае характар зьмены сваёй улады.

Нажаль, ён не прыдатны для беларусаў, бо мала што зьменіць па сутнасьці. Корань зла, вока спрута крыецца ў крамлёўскага гнома. І не выпадкова, што якраз гном хацеў скарыстацца крымінальным варыянтам, каб павялічыць свае акупацыйныя магчымасьці (якія і так бязьмежныя). Змаганьне зь метастазамі ня вылечыць анкалагічнай хваробы ў Менску, калі пухліна стварылася ў Маскве.

Я не выпадкова пачаў гэтую гаворку, бо зьявіўся рэальны прэцэдэнт, і ў грамадзтве даўно ўжо ня толькі правакатары, але нават цалкам рэспэктабэльныя людзі пачынаюць у голас казаць, што краіна гіне, можа страціць незалежнасьць, што поўны тупік і адзіны выхад – забіць драня, бо іншых выхадаў не існуе.

Дарэчы, усё правільна. У гэтым характэрнасьць дыктатарскай улады. Зьмясьціць Гітлера не было іншай магчымасьці, акрамя яго фізычнага зьнішчэньня. І немцы паспрабавалі зьмяніць гісторыю такім чынам. Але гісторыя, відаць, мусіла дайсьці да свайго выніку, не спыняючыся на паўстанках.

Асаблівасьць палітычных дачыненьняў у Беларусі выклікае непакой, бо няма адзінага рацыянальнага разуменьня прычыны і выніку становішча. Антыпатыя і непрыняцьце ўзурпатара вырастае да масавага маштабу, але шмат хто (нават не распрапагандаваная большасьць) не разумее, што корань зла ў Крамлі, у яго імпэрскай агрэсіўнай палітыцы, у крамлёўскіх гномах, якія маніпулююць залежным ад іх калгасным сатрапам і праз яго вядуць сваю антыбеларускую палітыку. Зьмена сатрапаў ня зьменіць антыбеларускай палітыкі, калі ня будзе агульнанацыянальнага супраціву Маскве.

Тлумачу рэальнае становішча. Беларусы, якія думаюць уратаваць краіну і зьнішчыць цмока, на самой справе зробяць гэтым паслугу Вцюрыну-Бабічу, пазбавяць іх ад неабходнасьці выканаць тое самае. У краіне пры дапамозе “іхняга сукінага сына” створана акупацыйная сістэма ўлады. Увесь Савет бясьпекі краіны (акрамя адной прадажнай асобы) складзены з расейцаў, выхадцаў з Расеі і рускай агентуры. Міністэрства ўнутраных спраў (і ўсе ўнутраныя сілавыя структуры) знаходзяцца пад начальствам расейца кагэбіста-эфэсбіста з Луганшчыны, які навіду ўсіх ходзіць у форме злачыннага савецкага НКВД. Кіраўніцтва войска, генэралітэт складаецца з выпускнікоў расейскай вайсковай акадэміі і агентуры; ключавыя міністэрствы (адукацыі, культуры, інфармацыі і інш.) займаюць расесйкія агенты, камуністы, не грамадзяне Беларусі. Камітэтам Дзяржбясьпекі Беларусі кіруе расеяц і расейскі агент, не кажучы ўжо пра тое, што КГБ і рускае ФСБ цяпер, фактычна, адно ведамства, якое наладзіла ў Беларусі цэнтралізаваную сістэму відэаназіраньня за грамадзянамі краіны (500 тысячаў відэакамэр). Уся ахова сатрапа (дзьве тысячы ахоўнікаў) таксама складаецца з расейцаў тыпу Вцюрына. Беларусаў там няма. І ўсё гэта стваралася на вачах народа, паплёўваючы беларусам у твар, з дапамогай “іхняга сукінага сына”, які хоча быць вечным начальнікам над гэтым балотам. І быў бы, калі не ўзьніклі праблемы ўлады ў крамлёўскага гнома, дзе трэба сьпяшацца.

Маскоўскі план быў просты. Зьмяняюць наравістага «сукінага сына» на іншага сукінага сына – і ўсё. Больш нічога ня трэба рабіць, толькі прымаць рашэньні. Акупацыя, лічыце, адбылася, бо акупацыйная сістэма ўжо існуе. Ніхто нават не заўважыць, што краіны няма.
Читать полностью
Першая спроба маскоўцам не ўдалася. Але план застаўся. Цяпер мы бачым, што антыканстытуцыйнае прысьпешваньне псэўдавыбараў у Беларусі патрэбна Маскве. Намеры празрыстыя – захапіць “палатку” і наладзіць дэмарш (улічваючы, што Цэнтральнай выбарчай камісіяй кіруе ФСБ).

Што тут могуць беларусы? Могуць шмат што. Практычна, — усё. Але для гэтага трэба стаць беларусамі, людзьмі, годнымі сваёй нацыі.

Цмок сядзіць у Крамлі. У Менску – сатрап. Для суду над ім павінен быць як найхутчэй створаны Народны трыбунал. Любое рашэньне Народнага трыбунала, пагрунтаванае на Канстытуцыі і законах, будзе ў гэтых абставінах легітымным і падлягае выкананьню. Рашэньні трыбунала паспрыяюць правядзеньню законных выбараў і прыпыняць крамлёўскія авантуры “Вцюрыных-Бабічаў”. Але пра шмат што мы тут ня кажам, разумеючы нязначнасьць слоў там, дзе патрабуецца справа.

12 траўня 2019 г. Зянон ПАЗЬНЯК
Читать полностью
Згодна рэкамендацыяў і рашэньняў красавіцкага Сойму мы падрыхтавалі два зьмястоўныя дакуманты: “Мэмарандум да ўрадаў заходніх краін і грамадзтва” і падпісны ліст аб прызнаньні пэрсонай “нон-грата” рускага спэцамбасадара Бабіча. Пачалося зьбіраньне подпісаў, але тут здарыўся рэдкі выпадак – падзеі апярэдзілі нашу ініцыятыву. Маскоўцы адклікалі Бабіча. Маўляў, ён сваю справу зрабіў, мы яму дзякуем і адклікаем.

Бабіч, сапраўды, нарабіў шмат, пашыхтаваў усю расейскую рэзыдэнтуру, накіраваў яе на стварэньне паралельных структураў улады на мясцовым узроўні на выпадак прыходу ў Беларусь маскоўскіх “зялёных чалавечкаў” (акупантаў). Але самае галоўнае, што зрабіў шпіён Бабіч – гэта пачаў рыхтаваць расейскую агентурную змову па адхіленьні Лукашэнкі ад улады. Усё яно рабілася амаль адкрыта, бо вакол свае маскоўскія кадры, расстаўленыя іхным жа “сукіным сынам”. Такі лубянскі кадр у Маскве, як журналіст Дарэнка, адкрыта вяшчаў, што, маўляў, чакайце, наш Бабіч там паламае «яму» клыкі. Італьянская камэдыя: “шпіён жыве на паверх вышэй”.

У гэты ж час Масква арганізоўвае сваю дробную агентуру, каб страшыць і нэрваваць кліента. Выскачыў раптам спадар Лябедзька і пачаў прад’яўляць ультыматумы правіцелю, — маўляў, альбо адкажы на пытаньні, чаму давёў Беларусь да ручкі, альбо зыходзь. Маўляў, даю 24 гадзіны на прыняцьце рашэньня. Выступаць у ролі паяца яму не ўпершыню, таму паўтарыў свой “ультыматум” яшчэ два разы.

І вось у гэты час нешта пайшло ня так. Пра ўсё даведаўся Правіцель, паехаў да Пуціна і закаціў гістэрыку. У выніку Бабіча адклікалі, а былога начальніка аховы эфэсбіста, маскоўца Вцюрына (ён жа па сумяшчальніцтву выхавацель байструка правіцеля), арыштавалі, нібыта, “за хабар”.

Тым часам іншы кадр у Маскве, той жа вось Дарэнка заявіў, што рыхтуе перадачу ў эфір, дзе раскажа, што насамрэч адбылося ў Менску, наконт змовы. Праз дзень Дарэнка памірае ад разрыву сэрца, едучы на матацыкле. Ягоная дачка тут жа піша ў пракуратуру, каб рассьледвалі, ад чаго ў сапраўднасьці памёр Дарэнка, бо ў яе ёсьць падставы меркаваць, што яго зьвялі. (Праўда, гэта марны занятак ў такіх абставінах у гэбоўскай Расеі. Напішуць, што ўсё ў норме.)

Такія вось козьні рэжымнага двара. Выпадак з Дарэнкам, аднак, паказвае, што ў гэтай злачыннай дзейнасьці замешана некалькі расейскіх груп (якія дрэнна каардынуюцца).

Важна не забывацца, што тут не суперніцтва палітычных сьветапоглядаў і палітычных фармаваньняў, дзе ўлічваюцца законы, субардынацыя, папулярнасьць, электарат, «эстэблішмэнт» і т.п. Тут крымінальныя разборкі злачынцаў, зладзеяў, якія апанавалі краіны, смокчуць іх, як упыры, і пагражаюць апанаваць увесь сьвет, прытым ужо без ідэалёгіі (бо камунізм ляснуў), а так сабе – па паняцьцях.

Я пішу пра ўсё гэта зь іроніяй, успамінаючы свае ранейшыя словы, што калі маскалі палезуць у Беларусь, як на Украіну, то знойдуць тут сваю магілу.

Сітуацыя ў Беларусі даўно склалася як крытычная. Разбураныя і вынішчаюцца асновы існаваньня нацыі, эканоміка, адукацыя, сацыяльныя магчымасьці, грамадзянская супольнасьць, разбурана вёска, адбываецца дэмаграфічная катастрофа, прыніжэньне асобы, уведзены кантроль за кожным чалавекам, які павялічваецца. Пры гэтым створаны такія дачыненьні, што народ адхілены ад фармаваньня ўлады і назіраньня за ёй (замест выбараў прафанацыя, адміністрацыйны кантроль рэжыму). Ліквідаваныя ўсе магчымасьці канстытуцыйнай зьмены ўлады. Поўны тупік. Антыбеларуская ўлада праводзіць антынародную акупацыйную палітыку, і грамадзтва нічога ня можа зрабіць, толькі назіраць, як нішчацца правы людзей і прадаецца сувэрэнітэт краіны. Нацыя становіцца пасіўным сьведкам нацыянальнага забойства, закладнікам здрады.
Читать полностью
Лукашэнка б мяне не павіншаваў, у яго няма пачуцця гумару!

https://belsat.eu/news/zyanon-paznyak-pra-dzen-narodzinau-lukashenka-b-myane-ne-pavinshavau-u-yago-nyama-pachutstsya-gumaru/
Лукашэнка будзе рабіць, што яны скажуць

https://www.racyja.com/palityka/zyanon-paznyak-lukashenka-budze-rabits/
Віншую Беларусаў-каталікоў зь Вялікаднем, зь вялікім сьвятам Зьмёртвыхустаньня Хрыстовага!
Гэта сьветлае сьвята ўсіх хрысьціян, якое сьведчыць пра Боскую прыроду Хрыста і магчымасьці дасканалага чалавека, якому празь веру яго і добрыя ўчынкі абяцаная вечнасьць побач з Хрыстом.
Мы бачым, што, як напісана, сьвет перапоўніўся злом, забіваюць хрысьціян, спальваюць хрысьціянскія храмы, нашчадкі бандытаў выдзіраюць крыжы на магільніку генацыду ў Курапатах, а галоўны бес прамаскоўскай хунты голасна нізкімі словамі абгаджвае памяць расстраляных за часы сталінізму людзей. Ён будзе пакараны Госпадам. Але мы – абараняйма нашыя ідэалы, хрысьціянскую веру, крыжы ў Курапатах, ходзім туды, дбаем пра справядлівасьць і будучыню, не дазваляйма рэжымным бесам зьдзеквацца над магіламі расстраляных. Абараняйма сьвяты Крыж, які стаў для людзей Беларусі сімвалам памяці і Адраджэньня. Слава Ісусу Хрысту!

21-22 красавіка 2019 г. Зянон Пазьняк
Читать полностью
Гісторыя рухаецца хутчэй, чым робяцца прагнозы. У лібэральнай краіне Францыі згарэла частка сабора Парыжскай Маці Божай — знакамітай сакральнай пабудовы гатычнага сярэднявечча. З гледзішча архітэктурнага вобразу ёсьць нямала велізарных касьцёлаў у Эўропе нашмат прыгажэйшых за Нотр-Дам, але гістарычная ўнікальнасьць гэтай пабудовы, асабліва ў дэталях аздобы, будаўнічых тэхналёгій і напоўненасьці сакральнымі рэліквіямі атуляе яго пабожнай містыкай і ўзьвелічэньнем.

Найбольш папулярнасьці сабору надаў ня менш папулярны ў свой час раман Віктора Юго “Сабор Парыжскай Маці Божай”. Найперш дзякуючы гэтаму рамантычнаму твору, натоўпы турыстаў штодня цягнуцца да легенды французкай хрысьціянскай архітэктуры. Менавіта так гэты сабор і ўспрымаецца — як зьява культуры і архітэктуры.

Тым часам раней ён быў сымвалам хрысьціянства ўсёй Францыі, самым сакральным збудаваньнем. У гэтым саборы, у яго рэліквіях і напоўненасьці, адлюстраваная гісторыя Францыі. Гэта галоўны будынак Парыжа, сымвал горада і французкай гісторыі.

15 красавіка загарэлася абстаўленая мэталічнымі арміраванымі рыштаваньнямі сігнатурная вежа-шпіль. Усё загарэлася вельмі хутка і гарэла, як склад пораху. Адбылася жахлівая нацыянальная страта, бяда ўсёй Францыі, удар па ўсёй нацыі і ўдар па Эўропе, па ўсім Хрысьціянстве.

Пытаньне ў тым, якія высновы зробіць з гэтага Францыя, і ці зробіць наогул. Ці зразумее заканамернасьць як сымволіку зьявы — ці наадварот — успрыме ўсё як трагічную выпадковасьць?

Па маіх меркаваньнях, якія, зразумела, я не выказваў, гэты сабор павінен быў ужо згарэць гадоў 15 таму, адразу пасьля разбурэньня Сусьветнага Гандлёвага Цэнтру ў Нью-Ёрку 11 верасьня 2001 года. Але гэта здарылася значна пазьней, праз некалькі гадоў пасьля піку новага нашэсьця варвараў на Эўропу і пераносу актыўнасьці гэтага нашэсьця ў ЗША, пасьля таго, як былі зроблены рыштаваньні і адкрыўся доступ да канструкцыі сабору.

І цяпер — аб прозе сьвецкага жыцьця і аб нікчэмнай палітыцы.

У Францыі 65 мільёнаў насельніцтва. Зь іх палова называе сябе католікамі. З гэтай паловы толькі адна цэлая і восем дзясятых адсоткаў (1,8 %) два разы на год (Вялікдзень і Раство) наведваюць касьцёл і бяруць у касьцёле шлюб. Як правіла, яны маюць вельмі туманныя ўяўленьні пра каталіцтва, Бога і Хрысьціянства.

З гэтых 1,8 адсоткаў толькі нязначная доля людзей (парадку 60-80 тысячаў) зьяўляюцца практыкуючымі вернікамі, якія наведваюць імшу кожную нядзелю ў сьвяты і буднія дні.

У Францыі засталося больш 40 тысячаў касьцёлаў. Амаль усе яны стаяць пустыя, бо няма вернікаў. Касьцельныя будынкі альбо зносяць, альбо прыстасоўваюць пад гатэлі, залі, гаражы і т. п. У апошнія гады (і гэта пашыраецца) будынкі касьцёлаў гараць у пажарах. За паўгода перад пажарам Нотр-Дам было спалена 13 касьцёлаў. Гараць таксама іншыя дамы, зьвязаныя з французкай культурай, гандлем і бізнэсам (асабліва ў Парыжы). Усё гэта перамешана з тэрактамі, згвалтаваньнямі і т. п., колькасьць якіх павялічваецца.

Самай вялікай рэлігійнай (практыкуючай кожны дзень) групай у Францыі зьяўляюцца мусульмане — амаль 6 мільёнаў (9%) супраць 60 тысячаў (0,000092%) практыкуючых католікаў.

Вось вынік усяго лявацкага французкага богаборства, пачынаючы ад якабінцаў і 1789 года. Францыя — асноўная бязбожная і, фактычна, антыхрысьціянская краіна ў Эўропе.

Пасьля вайны, і асабліва пасьля ўтварэньня і пашырэньня Эўразьвязу, лаізацыя краіны пашла хуткімі тэмпамі. Дзяржавай стала кіраваць лявацкая праслойка з сацыялістычнай псіхалогіяй. Гэта яны ўпусьцілі ў Эўропу варвараў, зь якімі хрысьціянская Эўропа змагалася ўсю гісторыю. Толькі тады ворагі хрысьціянства былі за межамі краінаў і за сьценамі гарадоў. Цяпер яны ўнутры Эўропы, хутка размнажаюцца, займаюць пустыя касьцёлы, перарабляюць іх на мячэці альбо спальваюць і карыстаюцца прывеліяваным статусам у краіне. Выгнаць іх ужо немагчыма, а для змаганьня французы, немцы, гішпанцы і т. п. ужо ня здатныя. Яны пераходзяць у іслам, і колькасьць такіх павялічваецца.
Читать полностью
Спачатку варвары, пры падтрымцы левых камэдыянтаў ва ўладзе, вынішчаць хрысьціянскую культуру, а потым ужо возьмуцца за самых камэдыянтаў. Унутраную вайну выйграюць варвары, бо эўрапейскія мужчыны, апрацаваныя зь дзяцінства збочанай і бязвольнай лібэральна-сацыялістычнай прапагандай, ўжо ня здольныя да барацьбы.

Гістарычнае злачынства левай нечысьці перад цывілізацыяй — велізарнае (не кажу ўжо пра нямецкі нацыянал-сацыялізм і рускі камуна-бальшавізм). Гэта левыя дэмагогі ва ўладзе, як некалі іхны папярэднік люмпэн у Рыме, адчынілі брамы варварам — ворагам эўрапейскай цывілізацыі і цяпер дураць людзям галаву сваімі псэўдатэорыямі пра мультыкультуралізм, “правы чалавека”, гомасэксуалізм і ўсялякую ерась.

Глядзець, як вандалы ламаюць крыжы ў Курапатах, як гарыць хрысьціянскі храм у бязбожным Парыжы нам, беларусам, у якіх рускія акупанты і бальшавіцкія дзікуны спалілі, узарвалі тысячы старажытных храмаў, забілі мільёны людзей, — нам на тое глядзець балесна і цяжка.

Але было адно відовішча, адзін факт, які мяне зьдзівіў і падтрымаў надзею на адраджэньне сьвятла. Гэта дзясяткі вернікаў на каленях у малітве перад палаючым Нотр Дам. Адкуль яны? Яны яшчэ ёсьць? Яны яшчэ жывыя? Сьпяваюць псальмы. Іх мала. Як гэта нам знаёма. Толькі кроў — не вада. І над расстрэльнымі ямамі мы пераможам.

Згарэў знакавы храм Францыі. Бяда аб’яднала французаў. Можа, адродзіцца хрысьціянская Францыя? Але — не адродзіцца. Тады — па чарзе. Наступным можа стаць Луўр.

17 красавіка 2019 г. Зянон ПАЗЬНЯК
Читать полностью
«Лукашэнка вельмі хоча, каб Пазьняк прыехаў»

Зянону Пазьняку - 75 гадоў! Трымайце вялікае інтэрвію з адкрывальнікам Курапатаў.

https://www.svaboda.org/a/29898956.html
Мы жывем у цяжкі час, калі для вырашэньня вялікіх задач перад Радзімай ёсьць замала людзей. Бо ня кожны ахвяруецца дзеля Радзімы. Аднак вялікія задачы заўсёды вырашаюцца мяншынёй. Гісторыя стоадсоткава тое пацьвярджае. Перш за ўсё дзеля вырашэньня – мяншыня павінна быць, мусіць стаць у патрэбным месцы і ўдарыць у пэўны час. Таму хай нас не бянтэжыць пасіўнае грамадзтва, але хай клапоціць слабасьць альтэрнатыўнай мяншыні. Адно з другім узаемазьвязана. Мы гэта разумеем і спрыяем разьвіцьцю беларускага Адраджэньня ў асабліва цяжкіх умовах антыбеларускага рэжыму.

Вось гэтыя акупацыйныя ўмовы рэжыму ёсьць тое, што мы вымушаны ўлічваць і што вызначае фармальнасьці нашых паводзінаў. Ворагі Беларусі, агентура і дурні заўсёды робяць выгляд, што рэжымных умоў не існуе і ўдавана разважаюць пра нашу беларускую працу, задаюць нават пытаньні пра планы дзейнасьці. Але тут, як у песьні пяецца: “мы знаем, што трэба рабіць”.

І цяпер аб тэме, на якой я хацеў бы засяродзіць увагу: аб небясьпецы.

Чытаць далей:
http://www.bielarus.net/archives/2019/04/19/5410
Читать полностью
На “Юцюбе” зьмешчана відэа пра падонкаў у Курапатах. (https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=chwEYvnDK1w ). На трактары пад выглядам трактарыста сядзіць “нагленькі” гэбісьцік у чорных акулярах. Ля руйнавальшчыкаў крыжоў стаіць Ніна Багінская зь Беларускім сьцягам і дыскутуе са спраўцамі, сароміць іх. Да трактара падыходзіць палкоўнік нібыта міліцыі і дае знак гэбісьціку рукой. Трактарыст-гэбіст “понял” і тут жа ўключае гучную вясёленькую музычку ды запальвае цыгарэтку. Журналісты абураюцца кашчунствам. Гэбісьцік — нуль увагі. Багінская праходзіць міма трактара, спыняецца перад камэрай і пачынае даваць у косьці падонкам з музыкай на могілках. Палкоўнік ацэньвае сітуацыю і незаўважна дае знак рукой трактарысту-гэбісту. Музыка спыняецца.
Вось што робіцца цяпар у Курапатах — скокі гэбоўскіх бесаў на касьцях забітых. Іх нават у робы рабочыя апранулі.
Дарэчы добра б ведаць прозьвішча падонка-палкоўніка. Ато схаваецца потым.
Читать полностью
Репост из: Belarus history
Фильм Михаила Ждановского "Дорога на Куропаты", киностудия Беларусьфильм, 1990 г.

Фильм является одним из самых сильных документальных обвинений коммунистического большевистского режима в геноциде против своего собственного и против соседних народов.

https://www.youtube.com/watch?v=GCUi_7ZlUH8
Зь міжнародных падзеяў, якія зараз адбываюцца, найбольшае значэньне для Беларусі маюць прэзыдэнцкія выбары ва Ўкраіне. Пазбаўляючыся рэштак савецкай акупацыі, некаторыя ўкраінцы, якія разьбіраюцца ў беларускім становішчы, гатовыя былі пасьміхацца: як гэта, маўляў, беларусы выбралі такога хлуса і здрайцу ў прэзыдэнты (як быццам не было на Ўкраіне Януковіча). Зразумела, аднак, як спрацавала Масква (прапаганда і Лубянка) у той час у Беларусі. Сыгралі на эканамічным правале і на прагматызме беларусаў, для большасьці якіх дабрабыт — гэта, на жаль, — найбольшая каштоўнасьць. У выніку — беларусы ўжо 25 гадоў расплочваюцца несвабодай, зьнявагай і страчаным пакаленьнем.

Але тое, што адбываецца цяпер з электаратам ва Ўкраіне, не параўнаеш ні з чым. Такое ўражаньне, што грамадзтва асьлепла ці наелася блёкату — галасуюць за асобу (коміка Зяленскага), якая па прыродзе не надаецца да дзяржаўнай дзейнасьці. І гэта відавочна зь першага погляду.

Беларусы, зь якімі мне прыходзілася пра тое гаварыць, знаходзяцца ў стане трывогі і зьдзіўленьня. Трывожыцца ёсьць за што. Ужо пяць гадоў тлее расейска-украінская вайна. Гінуць людзі. Чалавек, за якога галасуюць украінцы і якога рэклямуе руская прапаганда, ня мае адказнасьці за лёс Украіны, не разумее сур’ёзнасьці місіі чалавека ў палітыцы.

Няўжо людзі не ўсьведамляюць, што 10 тысячаў ахвяр і кроў загінулых за Ўкраіну можа пайсьці, як вада, — у пясок, надарэмна?! Адкуль узялося лёгкадумства ў моцнага, змагарнага народа? Розныя аглядальнікі пішуць, што за коміка Зяленскага галасуе моладзь і дзеля жарту. Цяжка паверыць. Няўжо за такі кароткі час на Ўкраіне, як і на Захадзе, ужо пранікла левая атрута і вырасла тупое пакаленьне?

Зразумела, што ўкраінцы ў цяжкім стане, расейская агентура маніпулюе непадзельна, расейская прапаганда коціць валам. Але мусіць жа быць імунітэт. Выбар цяжкі, бо здаровага выбару няма. Прыходзіцца выбіраць паміж дрэнным і горшым. Пачуцьці настроеныя супраць Парашэнкі, але нацыянальныя інтарэсы ў гэтых абставінах рацыянальна вымагаюць галасаваць за Парашэнку. Ні для кожнага пад’ёмна гэта асэнсаваць. Ці здолеюць украінцы тое зразумець і пераскочыць цераз сябе — невядома. Мала часу.

Хацелася б толькі заклікаць украінцаў — беражыце Ўкраіну, думайце пра яе будучыню і свой народ!

9 красавіка 2019 г. Зянон ПАЗЬНЯК
Читать полностью
Людзі Беларусі.

Акупацыйны рэжым па загаду Лукашэнкі і патрабаваньні Масквы пачаў зьнішчаць Народны Мэмарыял Курапаты. Расейскія нашчадкі бальшавіцкіх бандытаў, якія забілі сотні тысячаў мірных грамадзянаў Беларусі, хочуць цяпер схаваць злачынствы, зьнішчыць народную памяць пра генацыд і магілы расстраляных людзей. Сёньня яны прыехалі ў Курапаты з тэхнікай, на машынах са схаванымі нумарамі, ачапілі Мэмарыял міліцыяй і пачалі ламаць крыжы над магіламі і па пэрымэтру магільніка ды вывозіць іх у невядомым кірунку. На раніцы яны ўжо пасьпелі выламаць 70 з тысячы мэмарыяльных крыжоў. Разбуралі ноччу. Гэта адкрытая вайна супраць памяці беларускага народа.

Зьвяртаюся да ўсіх, у каго жывыя душы, ідзіце ў Курапаты на абарону Народнага Мэмарыялу. Зьбірайцеся там. Хай будзе вас шмат. Зьвяртаюся да каталіцкіх вернікаў Касьцёла і праваслаўных беларусаў, да евангельскіх хрысьціянаў і габрэяў, чый помнік варвары рэжыму апаганілі ў Курапатах. Баронячы Курапаты мы баронім Бацькаўшчыну Беларусь.

Ворагі чалавецтва распачалі адкрытую вайну супраць народнай памяці пра генацыд. Пачалася гэтая адкрытая вайна пад непасрэдным наглядам здрадніка Народа пракладкай дарогі праз Курапаты, пабудовай ўвесяляльнага рэстарана ў ахоўнай зоне Народнага Мэмарыяла, і цяпер — зьнішчэньнем памятных крыжоў. Наступны этап вайны варвараў — агараджэньне сеткай тэрыторыі магільніка, забарона доступу людзям на тэрыторыю Мэмарыяла і поўнае зьнішчэньне ўсіх памятных крыжоў над магіламі расстраляных. Чарговы этап — зьнішчэньне ўсіх масавых магіл і фалсіфікацыя гісторыі.

Зьвяртаюся таксама да маладых, што нарадзіліся ў задушлівай атмасфэры антынароднага рэжыму, да тых — у каго жывыя душы. Ідзіце на абарону Крапатаў. Будзьце там. Запамінайце і фатаграфуйце абліччы злачынцаў і выканаўцаў злачынства, запісвайце іхныя прозьвішчы, пасады і нумары машын, фіксуйце злачынства, не давайце яго рабіць. Усе яны, што апаганьвалі і зьнішчалі Курапаты будуць пакараныя. Бог не пакіне Беларусь, калі мы адгукнемся і пастаім за сябе. Тыя, што паднялі руку на магілы расстралянага народа, тыя, як некалі камуністы, знойдуць свой канец.

Слава Айчыне! Жыве Беларусь!

4 красавіка 2019 г. Зянон Пазьняк
Читать полностью
Канфэрэнцыя ў гонар Дня Волі

У суботу, 23 сакавіка, аб 11.30 распачнецца канфэрэнцыя, прысьвечаная Дню Волі – найвялікшаму сьвяту беларускага народа. Канфэрэнцыю арганізоўвае Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – БНФ.
На канфэрэнцыі выступяць гісторыкі і паэты, удзельнікі нацыянальна-вызвольнага руху, сьведкі гістарычных падзей сучаснай Беларусі.
Канфэрэнцыя адбудзецца па адрасе: Менск, Міжнародны адукацыйны цэнтр, вул. Газэты “Праўда”, 11. Ст. мэтро “Пятроўшчына”.
Запрашаем усіх патрыётаў да ўдзелу ў канфэрэнцыі.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ
Читать полностью
Пагроза для незалежнасьці Рэспублікі Беларусь рэальная і небясьпечная для беларусаў. Пачынаючы з 2014 года, ад часу нападу маскоўцаў на Украіну, я пастаянна заклікаю беларусаў рыхтавацца да абароны краіны. Агрэсія Масквы ў любой форме не павінна засьпець беларусаў зьнянацку. Ня трэба слухаць, што маскоўцы кажуць, але глядзем, што яны задумалі.

Нягледзячы на нязгодную, зьбіўчывую рыторыку, рэжым у асобе яго начальніка ня будзе абараняць Беларусь. Сваю нянавісьць да незалежнасьці Беларусі ён выказаў у першы ж год свайго кіраваньня. Ягоныя блытаныя пасажы супраць агрэсіўных планаў Масквы абумоўленыя страхам страціць сваю незаконную ўладу, але ня клопатам пра суверэнітэт, які ён ужо часткова прадаў.

Маючы на ўвазе канстытуцыйнае права народа да зьвяржэньня рэжыму, неабходна патрабаваць ад яго дзеля бясьпекі краіны вярнуць поўнавартасную мяжу Беларусі з Расеяй на ўсходзе краіны і ўвесьці памежны кантроль.

Другое, што трэба патрабаваць ад рэжыму, гэта спыніць усе дзеяньні паводле незаконнай дамовы аб стварэньні так званай “саюзнай дзяржавы” Расеі і Беларусі. Незаконная дамова аб “саюзнай дзяржаве” (якая не прызнаная сьветам і дэмакратычнымі сіламі Беларусі) мусіць быць скасаваная тым, хто яе падпісаў, ня маючы на тое права і поўнамоцтваў. Беларусь павінна выйсьці з АДКБ і праводзіць нэўтральную палітыку згодна з палажэньнем Канстытуцыі.

Ня трэба думаць і казаць, што калі рэжым прамаскоўскі, то нічога патрабаваць ня трэба, бо яго палітыка антынародная. Гэта так, палітыка антынародная. Але казаць трэба, каб ведаў, за што панясе адказнасьць, бо ў рэшце рэшт народ мацнейшы, права яго натуральнае і законнае.

Цяпер перад пагрозай акупацыі з усходу, калі грамадзтва расцярушанае антынароднай палітыкай, зьнясіленае беззаконьнем, паборамі і непамернымі штрафамі за ўсе справы жыцьця, беспрацоўем і зьдзекамі над асобай з боку касты чыноўнікаў, міліцыі, КГБ і іншых абдзіралаў людзей, цяпер – вельмі патрэбна, каб адраджалася грамадзянская супольнасьць, мацнела народная салідарнасьць і адзінства грамадзтва.

Лічу добрай ініцыятывай збор нашай дэпутацкай прысутнасьці, людзей, якія чуюць адказнасьць за лёс Бацькаўшчыны. Прапаную зрабіць нашу дэпутацкую асамблею пастаянным сходам і з ініцыятывы Аргкамітэта зьбірацца рэгулярна па меры неабходнасьці дзеля асэнсаваньня праблемаў і спраў нашага грамадзтва, дзяржавы, Айчыны і краіны.

Наступнай ініцыятывай павінна стаць скліканьне народнага сходу. Настае час, калі свой лёс можа вырашыць толькі сам народ і дзеля гэтага яму неабходна арганізаваць сваю сілу. Вайна, якая пагражае нам з усходу, у цяперашніх абставінах (калі камандны склад арміі захоплены маскоўцымі) можа стаць для нас, беларусаў, толькі народнай вайной (гэта значыць партызанскай). І тады, тут, у Беларусі адвечны вораг нашага жыцьця і свабоды знойдзе вечную сваю магілу.

Жыве Беларусь!
Слава Айчыне!


9.02.2019. Зянон Пазьняк
Читать полностью
Усе праблемы беларускага грамадзтва – і культурныя, і сацыяльныя, і эканамічныя, і ўсе іншыя вынікаюць з пазыцыі кіруючай верхавіны ўлады, якая ў дачыненьні да народа і нацыі праводзіць тыповую акупацыйную палітыку. Гэтая ўлада ўспрымае народ не як вольнага творцу жыцьця ў дзяржаве, але як прадмет эксплуатацыі ў эканоміцы і аб’ект маніпуляцыі ў выбарах і палітыцы.
Народ, практычна, цалкам адлучаны ад уплыву на ўладу. У такіх умовах патрабаваць вырашэньня народных праблем ад антынароднай улады ёсьць марны занятак. Улада ня чуе і робіць насуперак. І тым ня менш народны ціск мусіць быць і асновы для гэтага ёсьць.

Вельмі небясьпечна тое, што ў Беларусі ўжо, практычна, вынішчана грамадзянская супольнасьць. Гэта абніжае магчымасьць супраціўленьня антынацыянальнай палітыцы і прыводзіць да дэградацыі грамадзтва. Па меры аслабленьня грамадзтва ціск рэжыму на народ павялічваецца і дасягае пачварных маштабаў. Ён не спыняецца. Пры адсутнасьці супраціўленьня ў пэрспэктыве такой сістэмы ўціску стаіць рабства і вынішчэньне людзей. У гісторыі і ў сучаснасьці мы маем такія прыклады.

Але мы бачым таксама іншыя прыклады, калі ва ўмовах бяспраўя і дыктатуры народ уздымаўся, зьмятаў антынародную ўладу і зьмяняў свой стан да лепшага. Прыклад Румыніі, Аргентыны, цяперашняй Венесуэлы сьведчаць аб такіх магчымасьцях.

Народ пазбаўлены правоў чужароднай уладай, заўсёды мае сваё канстытуцыйнае права на паўстаньне і зьвяржэньне рэжыму. Падкрэсьліваю, што гэтае права і дзеяньні народа законныя.

Разуменьне такой магчымасьці надае сэнс грамадзкім пратэстам і патрабаваньням да рэжыму, каб выконваў закон і паважаў правы людзей.
Найбольшай небясьпекай для нашага нацыянальнага існаваньня ёсьць пагроза беларускай незалежнасьці з боку пуцінскай Расеі. Вострую сітуацыю ад пачатку тут стварыў рэжым Лукашэнкі, які стаў правадніком маскоўскай вялікадзяржаўнай палітыкі. Але трэба не забывацца, што тэрытарыяльная і нацыянальна-культурная пагроза Беларусі з боку Масквы была ўвесь час (ужо амаль 500 гадоў) і будзе працягвацца пакуль існуе несвабодная Расея і яе імпэрская палітыка.

Расейская агрэсія супраць Украіны паказала (тым, хто не разумеў), што нельга няўважліва адносіцца да расейскіх агрэсіўных тэрытарыяльных пагроз. Расея жыве ў сваім спыненым сьвеце, у “рускім міры”. Міжнародныя правілы для яе ня маюць значэньня. Яна нацэлена на экстэнсіўнае разьвіцьцё і, як у сярэднявеччы, імкнецца разьвівацца за кошт захопу новых чужых тэрыторый. У той час калі ўвесь сьвет даўно перамяніўся. Краіны разьвіваюцца за кошт інтэнсіфікацыі ўнутраннага разьвіцьця.

Грубае, зьняважлівае для беларусаў выказваньне расейскага прэм’ера Мядзведзева ў Берасьці аб фальш-фантоме “саюзнай дзяржаве”, аб рэанімацыі гэтай авантуры, аб увядзеньні расейскіх грошай у Беларусі, агульнага суду ды мытніцы, нягледзячы на крытычную рыторыку калгаснага рэжыму ў адказ, мае ўжо адмоўныя вынікі, што пагражаюць суверэнітэту нашай краіны. Створана рэжымна-маскоўская група, якая таемна працуе ў Маскве, і выпрацоўвае новую мэтодыку так званай “інтэграцыі”. Чытай – акупацыі Беларусі.
Читать полностью