Новы Час

@novychas Нравится 0

Наш час - у нашых руках. Апошнія навіны Беларусі, аўтарская аналітыка, культурныя імпрэзы - у нас вы знойдзеце тое, чаго няма ў іншых!
Сайт: novychas.by

Па ўсіх пытаннях: @martan_captain
Гео и язык канала
Беларусь, Белорусский
Категория
Политика


Написать автору
Гео канала
Беларусь
Язык канала
Белорусский
Категория
Политика
Добавлен в индекс
02.03.2018 01:14
реклама
Бот-Cобеседник для групп и чатов!
Обучается. Приветствует. Прощается. Шутит. Реагирует.
Нужна дешевая реклама в ТГ?
От 100Р за 1000 показов в чистых каналах в 2 клика.
Админ канала? Добро пожаловать!
TAGIO - Самый желанный инструмент 2020 года стартовал!
2 138
подписчиков
~757
охват 1 публикации
~9.2k
дневной охват
~15
постов / день
35.4%
ERR %
25.85
индекс цитирования
Репосты и упоминания канала
193 упоминаний канала
9 упоминаний публикаций
180 репостов
Мониторинг BY
Баста!
Паца-Ваца
Вильнюс
Баста!
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Белсат
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Выборы. Беларусь
Думаць Беларусь
Tribuna.com Беларусь
Выборы. Беларусь
Доктрина V
Белсат
ByProsvet
Хартия-97%
TUT.BY новости
Наша Нiва
Мониторинг BY
Euroradio
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Мониторинг BY
Каналы, которые цитирует @novychas
Euroradio
Вот канал dze.chat
МотолькоПомоги
Euroradio
#BY_culture
Euroradio
Euroradio
Наша Нiва
МотолькоПомоги
КАРБАЛЕВІЧ
Euroradio
Źmicier Daškievič
Euroradio
Наша Нiва
Белсат
Euroradio
Белсат
Euroradio
Белые Халаты. News
Белсат
STRYZHAK
КАРБАЛЕВІЧ
Белсат
БЕЛЫЕ ХАЛАТЫ
Наша Нiва
Наша Нiва
НАВУМЧЫК
КАРБАЛЕВІЧ
Последние публикации
Удалённые
С упоминаниями
Репосты
Новы Час 5 Dec, 22:55
Ліст праўладных спартсменаў падпісаў Канстанцін Каліноўскі

Колькасць подпісаў пад лістом праўладных спартсменаў працягвае расці. На момант гэтай публікацыі іх лік дайшоў амаль да 3000. Адным з апошніх ліст падпісаў Канстанцін Каліноўскі.

СМІ
ўжо пісалі аб некалькіх гісторыях, калі спартсмены самі не ведалі, што яны падпісалі гэты ліст. Але пакутуе і праверка які падпіcваецца на сайце. Да прыкладу, нядаўна гэты ліст «падпісаў» персанаж Данілы Казлоўскага з фільма «Трэнер», а цяпер карыстальнікі заўважылі яшчэ аднаго чалавека, які ніяк не мог пакінуць свой подпіс.

На момант публікацыі пад нумарам 2853 стаіць подпіс няма каго Каліноўскага Канстанціна Сямёнавіча, які валодае 3-м разрадам па кулявой стральбе.

Гэта поўны цёзка Кастуся Каліноўскага, аднаго з кіраўнікоў паўстання 1863 года, што ў сукупнасці з яго «відам спорту» відавочна кажа аб чыімсьці жарце.

tut.by
Читать полностью
Новы Час 5 Dec, 22:14
Партыя БНФ патрабуе вызвалення сябра Сойму БНФ Вітольда Ашурка

Партыя БНФ выступіла з заявай у абарону свайго сябра вядомага актывіста з Бярозаўкі Вітольда Ашурка. Размяшчаем тэкст заявы.

Кіруючы
цяпер у Беларусі рэжым спрабуе задушыць народны гнеў рэпрэсіямі, арыштамі і катаваннямі, несправядлівымі судовымі выракамі.

Разам з тысячамі мірных пратэстоўцаў, якія выйшлі на вуліцы беларускіх гарадоў з мірнымі выступамі супраць фальсіфікацыяў і з патрабаваннямі праўды і справядлівасці, быў і наш паплечнік, сябра Сойму Партыі БНФ і Грамадскага аб’яднання БНФ “Адраджэньне” Вітольд Ашурак.

Улады ўжылі супраць Вітольда Ашурка адміністрацыйны пераслед, склаўшы на яго некалькі хлуслівых пратаколаў аб правапарушэннях па артыкуле 23.34 КаАП. Вітольд Ашурак быў затрыманы, яму прысудзілі спачатку адміністрацыйныя арышты, а потым перакваліфікавалі справу ў крымінальную. За кратамі спадар Вітольд сустрэў 50-гадовы юбілей. Зараз справа Вітольда Ашурка рыхтуецца да разгляду ў судзе.

З вядомых матэрыялаў справы вынікае, што адзіная падстава для прыцягнення Вітольда Ашурка да адказнасці палягае ў тым, што ён узяў удзел у мірнай дэманстрацыі пратэсту супраць фільсіфікацыі выбараў 9 жніўня ў горадзе Ліда, заклікаў далучыцца да яе праз сацыяльныя сеткі, пры дапамозе гукаўзмацняльніка агучваў лозунгі. Яму інкрымінуецца артыкул 342 Крымінальнага кодэкса “Арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх”.

Хлусліва намагаючыся выставіць лідэраў мірных пратэстаў пагромшчыкамі і завадатарамі масавых беспарадкаў, улады беспадстаўна далучылі да абвінавачання артыкул 364 Крымінальнага кодэкса “Гвалт альбо пагроза ўжывання гвалту ў дачыненні да супрацоўніка органаў унутраных спраў”, грунтуючыся на супраціве, які быццам бы аказаў абвінавачаны пры затрыманні.

Зыходзячы з прыкметаў, вызначаных у праваабарончым кіраўніцтве па вызначэнні паняцця “палітычны зняволены”, палітычным зняволеным з’яўляецца асоба, калі пазбаўленне волі было ўжыта выключна з-за яе палітычных або іншых перакананняў, а таксама ў сувязі з негвалтоўным ажыццяўленнем свабоды думкі, сумлення і рэлігіі, свабоды выказвання меркаванняў і інфармацыі, свабоды мірных сходаў і асацыяцый, іншых правоў і свабод, гарантаваных Міжнародным пактам аб грамадзянскіх і палітычных правах або Еўрапейскай канвенцыяй аб абароне правоў чалавека і асноўных свабод. Неабходная абарона ў выглядзе правамернай абароны ад відавочна неправамерных дзеянняў супрацоўнікаў праваахоўных органаў, якія дзейнічалі, у тым ліку, па незаконным загадзе, з’яўляецца мажлівай і дапушчальнай і не выключае асобу з катэгорыі палітычных зняволеных.

Чытаць далей
Читать полностью
Новы Час 5 Dec, 17:15
Святлана Ціханоўская напісала ліст Папу Рымскаму Францішку

Святлана Ціханоўская накіравала кіраўніку Каталіцкай царквы Папу Рымскаму Францішку адкрыты ліст, які стаў адказам на яго новую энцыкліку Fratelli Tutti (Усе браты), апублікаваную 3 кастрычніка.

Энцыкліка
, адрасаваная не толькі каталікам, але і ўсім хрысціянам і людзям добрай волі, прысвечана пытанням сацыяльнага і палітычнага ладу грамадства. Папа Францішак, рушачы ўслед за св. Францішкам Асізскім, імя якога носіць Пантыфік, прапануе сваё бачанне грамадства братэрства і цывілізацыі любові, заснаваных на прызнанні годнасці кожнага чалавека. Святлана Ціханоўская разважае ў святле Fratelli Tutti пра Беларусь і заклікае Папу Францішка падтрымаць беларусаў у іх імкненні да «лепшай палітыкі» і «сацыяльнай дружбы», пра якія гаворыцца ў энцыкліцы.

У пачатку ліста Святлана Ціханоўская распавядае Папу аб тым, як Беларусь прыйшла да лета 2020 года.

На працягу чвэрці стагоддзя беларусы неаднаразова спрабавалі змяніць несправядлівы парадак, аднак грамадства заставалася занадта раз'яднаным, атамізаваным. Парадаксальным чынам менавіта падчас пандэміі каронавіруса беларускі народ адчуў сілу салідарнасці і самаарганізацыі, асабліва на фоне пасіўнасці і абыякавасці дзяржавы. Натхнёныя гэтым досведам — досведам «братняга грамадства», якое існуе ўжо тут і цяпер, дзякуючы салідарнасці і любові, вялікіх пераменаў, якія складваюцца з маленькіх дзеянняў кожнага чалавека, беларусы паверылі ў будучыню і ўцягнуліся ў працэс пераменаў і ў палітычнай сферы. Нягледзячы на ​​пагрозы, ціск, пераслед, усялякія перашкоды, у тым ліку і арышт альтэрнатыўных кандыдатаў на прэзідэнцкі пост, яны аб'ядналіся ў патрабаванні празрыстых і справядлівых выбараў.

Адзін з ключавых вобразаў энцыклікі Fratelli Tutti — збіты вандроўнік з прыпавесці Ісуса Хрыста аб Міласэрным Самараніну. Святлана Ціханоўская параўноўвае з гэтым падарожнікам беларускі народ пасля выбараў. Улады спачатку абрабавалі беларусаў, выкраўшы іх галасы, а калі тыя выйшлі на вуліцы, каб мірна выказаць свой пратэст, падвергнулі іх гвалту, знявазе і катаванням. Аднак грамадства не стала адказваць на дзяржаўную агрэсію тым жа, замест гэтага людзі з самых розных сацыяльных і прафесійных груп працягнулі пратэставаць мірна. Святлана Ціханоўская асабліва падкрэслівае ролю жанчын у гэтым працэсе. Яна цытуе праваслаўнага і каталіцкага біскупаў Арцемія (Кішчанку) і Юрыя Касабуцкага, якія, кажучы пра пратэстуючых беларускіх жанчын, успомнілі словы апостала Паўла «Не будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром!»

Святлана Ціханоўская піша пра тое, як беларускія хрысціяне розных канфесій шукаюць выйсце з палітычнага крызісу. Служыцелі хрысціянскіх цэркваў не перастаюць заклікаць да спынення гвалту, вызвалення зняволеных, пачатку дыялогу. Каталіцкія, праваслаўныя і пратэстанцкія абшчыны ладзяць публічныя малітвы аб міры ў Беларусі ў храмах і на вуліцах, арганізуюць дапамогу пацярпелым, спрабуюць наладзіць кантакты паміж царквой, дзяржавай і грамадзянскай супольнасцю. Святлана Ціханоўская адзначае, што часта вернікі розных традыцый дзейнічаюць разам, моляцца і працуюць разам.

Чытаць далей
Читать полностью
Новы Час 5 Dec, 16:25
«Людзі даведзены да крайняй кропкі». Звольненая Вольга Брыцікава — аб стачцы і настроях на «Нафтане»

У чацвер, 3 снежня, у начальніка аддзела рэалізацыі нафтапрадуктаў ААТ «Нафтан» і актывісткі Вольгі Брыцікавай быў апошні працоўны дзень. Напярэдадні яе звольнілі, папярэдне пазбавіўшы доступу да дзяржаўнай таямніцы. Пасля гэтага на прадпрыемстве рушылі ўслед сыходы некалькіх работнікаў у стачку.

На
думку Вольгі Брыцікавай, яны збольшага могуць быць звязаныя з яе звальненнем, але асноўная прычына - ўзмацняецца ціск з боку кіраўніцтва. «Чалавек, які мае грамадзянскую пазіцыю і быў прафесіяналам да жніўня, і цяпер застаецца прафесіяналам, проста да яго змянілася стаўленне. Думаю, што гэта і правакуе сыход у стачку», - лічыць яна.

Сама пра сябе Вольга кажа, што «нейкіх яркіх змен у жыцці за адзін дзень пакуль не адбылося».

- У першую чаргу трэба ўсвядоміць, што можна зрабіць са звальненнем, якое, як мы лічым, не было аформлена належным чынам. Я думаю, нейкі час мы на гэта выдаткуем, - кажа Вольга. - Разбірацца з гэтым пытаннем я буду пры дапамозе незалежнага прафсаюза, таму што гэта той прафсаюз, які абараняе. І яшчэ планую, як і раней, заставацца на сувязі і дапамагаць працаўнікам, якія цяпер сутыкаюцца з ціскам з боку начальства. Думаю, усё гэта пакуль будзе займаць ўвесь мой час і сілы.

Аб пошуку новай працы Вольга пакуль не думала, як і пра тое, каб з'ехаць за мяжу.

- Адназначна хачу сказаць, што я не збіралася і не збіраюся з'язджаць. Гэта можа стаць толькі нейкай вымушанай мерай, і сёння я гэтую меру не разглядаю. Беларусь - мая радзіма, і я хачу жыць і працаваць тут. І я веру, што гэта магчыма, - тлумачыць Вольга.

Звальненне Вольгі Брыцікавай - не адзінае падзея на прадпрыемстве за апошнія дні. Так, па дадзеных телеграм-канала «Стачка Нафтана», 3 і 4 снежня пра сыход у стачку абвясцілі некалькі вопытных работнікаў прадпрыемства: слесар аварыйных аднаўленчых работ Мікалай Зелянкевіч (7 гадоў стажу), юрысконсульт Аляксандр Капшуль (20 гадоў стажу), аператар тэхналагічных установак Сяргей Скіба (17 гадоў стажу), аператар тэхналагічных установак Алег Кунцэвіч (17 гадоў стажу). Таксама ў стачку сышлі апаратчык заводу «Палімір» Андрэй Шкірэнка (30 гадоў стажу) і работнік ААТ «Полацк Шкловалакно» Людміла Каляда (10 гадоў стажу).

Вольга мяркуе, што яе звальненне таксама магло ўзмацніць страйкавую актыўнасць, але ў першую чаргу, на яе думку, гэта было выклікана тым, што «выхаду няма, а ціск узмацняецца, таму узмацняюцца і такія настроі».

- Сёння сапраўды быў ўсплёск сыходаў ў стачку спецыялістаў рознага ўзроўню. Выдатны юрысконсульт, аператары - гэта людзі з вялізным вопытам і стажам працы, з высокай кваліфікацыяй, - кажа Вольга. - Наваполацк - невялікі горад, «Нафтан» - горадаўтваральнае прадпрыемства, у многіх сем'ях некалькі пакаленняў працавалі на «Нафтане». Так і ў маёй сям'і, і ў маіх калегаў. Тое, што з намі адбываецца цяпер, як з намі размаўляюць непасрэдныя кіраўнікі і кіраўнікі больш высокага рангу, - гэты ціск зыходзіць ад людзей, з якімі ты працаваў і знаходзіўся побач доўгі час. Да жніўня 2020 года не было праблем, а цяпер за грамадзянскую пазіцыю пачынаюцца нейкія разборкі на прафесійным узроўні. Трэба нейкім чынам падзяляць гэтыя рэчы. Чалавек, які мае грамадзянскую пазіцыю і быў прафесіяналам да жніўня, і цяпер застаецца прафесіяналам, проста да яго змянілася стаўленне. Думаю, што гэта і правакуе сыход у стачку. Стачка - гэта акт грамадзянскага непадпарадкавання. Людзі даведзены да нейкай крайняй кропкі, і адзін з выхадаў, а часам і адзіны выхад - гэта менавіта стачка. Так што мы ўсе будзем працягваць рух наперад.

tut.by
Читать полностью
Новы Час 5 Dec, 15:25
У Гомелі суды адмянілі пастановы ДАІ аб пазбаўленні правоў кіроўцаў, што сігналілі на пратэстах

Некалькі пастаноў ДАІ аб пазбаўленні правоў кіроўцаў, якія сігналілі падчас вулічных акцый пратэстаў, адмянілі суды ў Гомелі. Пра гэта піша «Комсомольская правда» са спасылкай на праваабаронцу Леаніда Судаленку, юрыста незалежнага прафсаюза РЭП. Суд згаджаецца з прыведзенымі ў абскарджанні аргументамі, кажа праваабаронца.

Кіроўцаў
, якія сігналілі ў падтрымку пратэстоўцаў, пазбаўлялі правоў на падставе таго, што яны нібыта стваралі аварыйную абстаноўку, нагадвае выданне. Некаторым кіроўцам неўзабаве правы вярталі. А тыя, хто так і не дамогся адмены пастаноў ДАІ, звярнуліся ў суд з дапамогай юрыста.

— Разгледзеўшы матэрыялы справы, праверыўшы довады скаргі, суддзя лічыць, што рашэнне аб прыцягненні да адміністрацыйнай адказнасці прынята з парушэннем патрабавання адміністрацыйна-працэсуальнага заканадаўства. Напрыклад, у справах няма звестак аб здзяйсненні правапарушэння: не выяўленыя і не апытаныя сведкі, кіроўцы, нібыта пацярпелыя ад дзеянняў тых, у каго забралі правы, няма відэазапісаў.

Судаленка паведаміў як мінімум пра два выпадкі, калі суддзі на днях адмянілі пастановы ДАІ і накіравалі справы на новы разгляд.
Читать полностью
Новы Час 5 Dec, 14:35
Прабачэньне Таты
Зміцер Дашкевіч

Да кабаку ля Курапатаў пад'ехала машына – разьвярнулася і стала. Зь яе выйшлі двое – мужчына і жанчына, веку ля 45 абодва.

Я
падумаў, "У кабак пруцца". Але ён гукнуў: "Дзе тут Зьмітро?!" А яна адказала: "Дык вось жа ён!"

- Мяне клічуць Натальля К., памятаеце такое прозьвішча?
- Не, – трохі разгубіўся я, бо заўсёды няёмка забыцца на чыёсьці імя ці прозьвішча.
- Мой тата даў вам суткі ў Першамайскім судзе.
- О! – абрадваўся я, бо памятаць прозьвішчы ўсіх сваіх судзьдзяў ніяк ня мог, – дзе ж іх упомніш усе тыя суткі, столькі іх было.
- 14 дзён выпісаў ён вам.
- О, дык я памятаю! – перапоўніла мяне зьдзіўленьне. – І да таго і пасьля таго ўвесь час давалі 15, а тады раз – і 14! І я запомніў іх аж дасюль! Гэты быў 2006 год, за Чарнобыльскі шлях.
- Так, 2006-ы.
- І як тата ваш, шчэ працуе?
- Не, памёр. Прабачце яго!.. Тады ж не было чалавека, які займаўся адміністрацыйнымі справамі. А тата проста рабіў сваю працу…
- Так, на жаль рабіў, – уздыхнуў я, – будзем спадзявацца, што ён потым за гэта выбачыўся… Бог зь ім, гэта ўсё дробязі, галоўнае, што цяпер мы разам.
- Так, цяпер мы разам! – падхапіўся мужчына, спадар Алег. – Ці мог я падумаць паўгады таму, што я буду цяпер!.. Мы ж во – праз дарогу працуем. Я глядзеў, як стаіцё вы тут пад бел-чырвона-белым сьцягам і лічыў вас гэтымі, як яго… Не, не змагарамі нават… во – барцунамі! А 9 жніўня як шора з вачэй звалілася! Дык гэта ж наш нацыянальны сьцяг! Гэта ж наш сьцяг!
- Наш! – пацьвердзіў я.
- І вось стаіш ты тут, а я быў супраць, што стаіш!
- Я стаю, каб мы зьвярнулі ўвагу на прычыну, каб зразумелі, што Лукашэнка – гэта заканамерны, лагічны вынік нераскаянага, неасуджанага камунізму.
- Так, цяпер мы ведаем! Я хоць за Савецкі саюз галасаваў, але за гэтую поскудзь ніколі не галасаваў! Але супраць вас быў. А цяпер, цяпер шоры як зваліліся з вачэй – гэта ж нацыянальны, гэта ж наш родны сьцяг!
- Прабачце нас! – паглядзела на мяне са сьлязьмі на вачох Натальля!
- Дык няма вам за што выбачацца перада мною! – аж зусім няёмка стала мне і я яе абняў.
- За тое, што 20 год вы былі адзін! – не згадзілася яна і я ледзь сам стрымаў, каб не падкацілі сьлёзы.
- Ды ня быў я адзін…
- Мала было вас!
- Мала.
- Але цяпер нас многа!
- Цяпер многа!
- І цяпер мы пераможам!
- Цяпер пераможам!

Мы памаўчалі. І Натальля сказала на разьвітаньне: "Я даўно хацела папрасіць у вас прабачэньня за тату!" Зноў даўкі камяк падступіў мне пад горла. "Дзякуй, цяпер мы разам", – усё, што змог адказаць я і мы абмяняліся на разьвітаньне нацыянальным, родным нашым поклічам: – Жыве Беларусь! – Жыве вечна!

І я застаўся з цяжкімі думкамі пра тое, зь якой жахлівай эпохі, зь якой антычалавечай сыстэмы мы выходзім – дзеці са сьлязьмі на вачох просяць прабачэньня за ўчынкі бацькоў. Гэта цяжка і для таго, хто просіць і нават для таго, у каго просяць, бо абодва перажываюць адно. Але яшчэ цяжэй, калі праліта нявінная кроў, калі ўжо няма ў каго перапрасіць, бо хто тады прабачыць?

Але ёсьць Той, Хто прабачае і нават прагне прабачыць – нябёсны Тата, Які дзеля нявіннай крыві Сына Свайго прабачае і правіны чалавека, і правіны народа. Былі б мы толькі гатовыя прасіць. І мне здаецца, што мы, як нацыя, ужо падыходзім да таго моманту, калі скажам: "Мы даўно хацелі папрасіць у Цябе прабачэньня!" І прабачэньне Таты зробіць нас адроджанымі людзьмі ў адроджанай краіне.

facebook.com
Читать полностью
Новы Час 5 Dec, 13:40
БагатаДата 5-11 снежня
Павел Кірылаў

Аўтар «Арбузіка і Бябешкі», народзіны якога адзначаюцца на тыдні, пісаў, аказваецца, не толькі дзіцячую фантастыку. А імя яшчэ аднаго імянінніка — Фердынанда Рушчыца, — сёлета мы згадваем побач з імём Віктара Бабарыкі. Чаму? Чытайце ў нашым аглядзе.

5 снежня
1925. У вёсцы Пранчакі Ляхавіцкага раёна Брэсцкай вобласці нарадзіўся поўны кавалер ордэна Славы (то-бок, усіх трох яго ступеняў) за подзвігі падчас Другой Сусветнай вайны, кулямётчык Рыгор Нагорны.

6 снежня
Дзень юрыста ў Беларусі.

1520. Меркавана ў Вільні нарадзілася Барбара Радзівіл, каралева польская і вялікая княгіня літоўская. Супраць яе шлюбу з Жыгімонтам Аўгустам выступілі многія магнаты і шляхта, якім не падабаўся рост уплыву Радзівілаў, а таксама свякроў Бона Сфорца. Барбара памерла праз паўгода пасля каранацыі: па версіі некаторых гісторыкаў яе атруцілі.
1800. У мястэчку Крывічы Мядзельскага раёна на Міншчыне нарадзіўся Іосіф Ходзька, сусветна вядомы географ і геадэзіст. Падчас паўстання 1830-1831 гадоў меркавалася, што Ходзька стане камендантам Вільні. Калі расійскія ўлады даведаліся пра гэта, то накіравалі вучонага займацца тапаграфічнымі працамі куды падалей — на Дунай.

7 снежня
Міжнародны дзень грамадзянскай авіяцыі.
1550. Згаданая вышэй Барбара Радзівіл была каранаваная ў Кракаве.

8 снежня
1935. У Мінску нарадзіўся пісьменнік Эдуард Скобелеў. Працаваў галоўным рэдактарам часопіса «Інфармацыйны бюлетэнь Адміністрацыі прэзідэнта Рэспублікі Беларусь». Аўтар папулярнай дзіцячай кніжкі «Прыгоды Арбузіка і Бябешкі».

9 снежня
Міжнародны дзень барацьбы з карупцыяй.

10 снежня
Міжнародныя дні правоў чалавека і футболу.
1870. У маёнтку Багданава Валожынскага раёна на Міншчыне нарадзіўся мастак Фердынанд Рушчыц. У пецярбургскай Акадэміі мастацтваў вучыўся ў Івана Шышкіна і Архіпа Куінджы. На дэбютнай выставе прадставіў тры вялікія карціны, адну з якіх — «Вясна», — набыў мецэнат Павел Траццякоў, заснавальнік Траццякоўскай галерэі ў Маскве. Быў выкладчыкам жывапісу ў Вільні, Варшаве, Кракаве. У Беларусі яшчэ пяць гадоў таму захоўвалася толькі адна яго карцина «Ля касцёла» (у Нацыянальным мастацкім музеі). Цяпер іх тры — «Белгазпрамбанк» пад кіраўніцтвам Віктара Бабарыкі набыў у 2015 годзе ў карпаратыўную калекцыю палотны «Пейзаж. Вілія» і «Пуня і азярод».

11 снежня
Міжнародны дзень гор. Гара Дзяржынская, найвышэйшая кропка Беларусі, мае 345 метраў.
Читать полностью
Новы Час 5 Dec, 12:50
«Паабяцайце, што больш не будзеце вешаць сцяг». Да журналісткі НЧ прыходзілі міліцыянты
Дзіяна Серадзюк

Днямі ў сеціве сталі з'яўляцца гісторыі аб тым, як беларусаў штрафуюць і нават саджаюць на суткі за бел-чырвона-белыя сцягі ў вокнах. Па шчырасці, мы з мужам перажывалі, што сцяг у нашым вакне з вуліцы не бачны, бо ён вісіць унутры кватэры. Але візіт міліцыянтаў сёння ўвечары пераканаў нас у адваротным.

Я
чакала мужа з працы, таму нават не падумала, што ў дзверы можа званіць нехта іншы. Але, адчыніўшы, убачыла на парозе двух маладзёнаў у цывільным і масках. Адзін з іх здалёк паўраскрыў чырвоную «корачку», у якой я абсалютна нічога не магла ўбачыць. Бачачы маё непаразуменне, мужчына ўдакладніў: «Цэнтральнае РУУС. Што там у вас на вакне вісіць?»

«А што такое?» — пацікавілася я.

«Трэба праехаць паразмаўляць», — з месца ў кар'ер кідае візіцёр.

Ага, ведаю я гэтае «паразмаўляць» — вярнуся праз некалькі сутак.

Кажу міліцыянтам, што не магу нікуды праехаць, і ўвогуле не я гаспадыня кватэры, а гаспадара няма (спадзяюся, муж даруе мне такі саскок). На дзіва, візіцёры не сталі настойваць, але той, які дагэтуль маўчаў, сказаў: «Значыць, выклічам позвай».

Міліцыянты сыйшлі, але літаральна праз паўгадзіны раздаўся званок хатняга тэлефна. Звычайна на яго тэлефануе толькі робат, каб нагадаць пра неабходнасць аплаты камунальных паслуг. Таму сумневаў наконт таго, адкуль могуць тэлефанаваць, амаль не было.

Жанчына на тым канцы дроту не прадставілася, а папрасіла да тэлефона мужа. Я сказала, што яго няма і спытала, што яму перадаць. Высветлілася, што яна тэлефануе з міліцыі наконт сцяга, які вісіць на акне нашай кватэры.

«Ага, да нас толькі што прыходзілі. Ужо не вісіць», — удакладняю я. Сапраўды, пасля некаторых спрэчак па тэлефоне з мужам, сцяг было вырашана пакуль зняць.

«Дакладна не вісіць? Паабяцайце, што вы больш не будзеце яго вешаць. Вы ж дарослы чалавек, усё разумееце...»

«А можна пытанне, чыста па-чалавечы? Вы ж таксама дарослы чалавек і таксама разумееце, што ў гэтым няма ні злачынства, ні правапарушэння. Гэты сцяг — наша каштоўнасць, ён некалі быў дзяржаўным, і хутка зноў будзе», — спрабую я дагрукацца да здаровага глузду суразмоўцы.

«Ну, пра гэта можна доўга дыскутаваць... Проста паабяцайце, што больш не будзеце яго вешаць, іначай нам давядзецца выклікаць вас на прафілактычную гутарку».

«Добра. Я павешу яго, калі ён стане дзяржаўным», — заключаю я. На тым і развіталіся.

Я ўсё яшчэ не ведаю, ці правільна я зрабіла, саступіўшы ў малым. Бо ёсць выпадкі, калі людзі здымалі сцягі, але ад рэпрэсій іх гэта ўсё роўна не ратавала. З іншага боку, мяне здзівіла, што міліцыянты не забралі мяне адразу — звычайна нежаданне грамадзяніна «праехаць» не тое што не ўлічваецца, а расцэньваецца як непадпарадкаванне. І тое, што жанчына, якая тэлефанавала, пакуль толькі недзе ў эфемернай будучыні паабяцала «прафілактычную гутарку» ў выпадку адмовы зняць сцяг, спарадзіла думку, што яны самі не надта гараць жаданнем прыцягваць нас да адказнасці.

Зрэшты, можа, таму, што разумеюць — складу правапарушэння ў вывешванні сцяга ў кватэры, сапраўды, няма. Грамадская актывістка з Віцебска Таццяна Севярынец, аштрафаваная за «пікет» на сваёй лоджыі, вырашыла на будучыню спытаць дазвол на правядзенне мерапрыемства ў тым жа месцы ў адміністрацыі Першамайскага раёна горада. З адказу, які атрымала актывістка, вынікае, што лоджыя Таццяны Яўгенаўны не з'яўляецца грамадскім месцам, таму дазволу на правядзенне там масавага мерапрыемства не патрабуецца.
Читать полностью
Новы Час 5 Dec, 12:16
Мы перамаглі цемру, і гэта наш свет, нашая зямля, нашае жыццё!
Кастусь Раманкевіч

Чорныя паказаліся з аркі раптоўна — і адразу пачалі страляць у тых, каго бачылі. На дзіцячай пляцоўцы крычалі і курчыліся двое, адзін у пясочніцы, другі ўпаў на пластыкавую горку і ўсё спрабаваў падняцца. Трэцяга паднялі таварышы і пацягнулі падалей.

Тралейбуса доўга не было. Назапашаная ўнутры трывога станавілася невыноснай, нібы пякотка. Адпіўшы пару глыткоў з пластыкавай бутэлькі, дзяўчына пачала выкрочваць толькі па ёй вядомым маршруце вакол празрыстага навеса прыпынка.

«Галоўнае — не спазніцца, галоўнае — не спазніцца, — заглушаючы трывогу, застукала ў скронях. — ...не спазніцца».

Вось ён, чортаў рагаты, і, што дзіўна, амаль пусты. Насця ўвайшла ў заднія дзверцы няспешна, прапусціўшы тоўстага дзядзьку з вялікай клецістай сумкай.

«Мама з такімі ў Вільню ездзіла, калі чаўночнічала. Дурніца, — пранеслася ў галаве, — пры чым тут сумка? Сумка пры чым?»

Тралейбус крануўся. У яе вучнёўскі. Сядаць не хацелася; учапілася ў адпаліраваную трубу, прыціснулася ілбом да вялікага задняга шкла; хваляванне неяк сунялося. Вочы самі па сабе заплюшчыліся. Тое, што з ёй адбылося, здавалася чужым, неяк выпадкова заляцелым у яе жыццё, усё было не з ёй, побач, не яе…

З Косцікам яны сустракацца пачалі, можа, дзесьці больш за год таму. Увесну прынялі сумеснае рашэнне, што ў іх каханне, — і першы раз пацалаваліся. Ад тых пацалованак больш было смеху і стуку зубоў. Косця ганарыўся паступленнем у БНТУ на бюджэт, а ёй заставаўся яшчэ цэлы год сумнай і тупой школы. Не, Насця вучылася не дрэнна, за медалём не гналася, але з першага класа трымалася моцнай выдатніцай. На рэпетытараў грошай у сям’і асабліва не было, дапамагалі мамчыны сяброўкі цёткі Вера і Адэля. Адна з фізікай і матэматыкай, другая з англійскай і рускай. За мамай была хімія; у школе ж настаўнікі па гэтых прадметах мяняліся ледзь ці не кожнае паўгоддзе, а замежную замянялі грамадазнаўства і фізра.

Косцікава паступленне адзначалі з танцамі і кактэйлем. Цалавацца яны да таго часу ўжо навучыліся. Сэрца даходзіла да ліхаманкавага трапятання, кроў гула па ўсім целе, салодкі туман за́сціў мазгі. Павольна і ўладна вялікая таямніца жыцця клікала іх усё далей, усё бліжэй прыціскаючы целы адзін да аднаго. Неяк за пацалункамі іх застукаў ля пад’езда яе бацька. Скандалу не было, але дачку пагнаў дадому, а працягнутую для знаёмства руку маладога чалавека пакінуў без увагі. Яе дома абазваў нядобрымі словамі і забараніў сустракацца «з усялякімі казламі»; са словамі «За казла адкажаш!» дачка абвясціла бацьку поўны байкот.

Чытаць далей
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 22:45
Штаб Ціханоўскай ладзіць апытанне наконт адключэння Беларусі ад сістэмы SWIFT

Каманда Святланы Ціханоўскай ініцыявала апытанне насельніцтва аб перспектыве часовага адключэння краіны ад сістэмы Swift як інструмент ціску на рэжым Аляксандра Лукашэнкі. На ініцыятыву адрэагаваў Нацбанк.

Міжнародная
сістэма перадачы інфармацыі аб міжбанкаўскіх плацяжах SWIFT дазваляе фінансавым установам ва ўсім свеце адпраўляць і атрымліваць інфармацыю аб аперацыях. Яе адключэнне можа прывесці да поўнага выключэння дзяржаўных прадпрыемстваў Беларусі з сістэмы фінансавых аперацый, а таксама заблакаваць магчымасць анлайн-пераводаў і аплаты банкаўскімі картамі ў валюце, кажа штаб Ціханоўскай.

Відавочна, што адключэнне ад Swift — гэта жорсткі крок. Ініцыятары апытання адзначаюць, што ім важна меркаванне беларусаў, ці гатовыя яны пайсці на падобны крок дзеля сыходу А. Лукашэнкі, аднаўлення вяршэнства закона ў краіне, аднаўлення эканомікі ў празрыстым і дэмакратычным асяроддзі. З гэтай мэтай каманда праекта арганізавала Усебеларускае апытанне, у якім грамадзяне краіны могуць аддаць свой голас.

Спецыяльна ў рамках гэтага штаб распрацаваў інфармацыйную кампанію з каментарамі ад прызнаных экспертаў і падрабязныя адказы на галоўныя пытанні, звязаныя з сістэмай. Азнаёміцца з адказамі на галоўныя пытанні можна тут.

Ужо на платформе Голас прагаласавала больш за 270 чалавек. З іх 65% падтрымліваюць адключэнне, 16% — супраць, 18% — не маюць адказу.

Між тым, на пагрозы адключэння ад сістэмы SWIFT адрэагаваў Нацбанк Беларусі.

Нацбанк Беларусі лічыць, што не існуе якіх-небудзь аб’ектыўных прычын для перагляду існуючага фармату ўзаемаадносінаў беларускіх банкаў з сістэмай SWIFT.

Нацбанк адзначыў, што ў Беларусі з 1999 года працуе ўнутраная сістэма перадачы фінансавай інфармацыі Нацыянальнага банку (СПФІ), якая забяспечвае перадачу фінансавых паведамленняў, асноўнымі з якіх зьяўляюцца плацёжныя дакументы ў беларускіх рублях, адзначыў Нацбанк у каментарыі для Onliner, піша Свабода.

Усе плацяжы юрыдычных асоб, у тым ліку налічэнне заработнай платы і пенсій на тэрыторыі Беларусі забяспечваюцца альбо ўнутры аднаго банка, калі плацельшчык і атрымальнік плацяжу зьяўляюцца яго кліентамі, альбо з выкарыстаннем аўтаматызаванай сістэмы міжбанкаўскіх разлікаў Нацыянальнага банка, адной з асноўных сістэм зьяўляецца СПФІ. Плацяжы юрыдычных асоб на тэрыторыі краіны не залежаць ад SWIFT.

Праца сістэмы безнаяўных разлікаў па рознічных плацяжах таксама не звязана з міжнароднай сеткай, і такія плацяжы будуць функцыянаваць у штатным рэжыме нават пры ўзнікненні праблем ва ўзаемадзеянні беларускіх банкаў з сістэмай SWIFT. Гэта датычыцца і банкаўскіх плацёжных картак, выпушчаных да банкаўскіх рахункаў, валюта якіх не беларускі рубель.

Акрамя таго, цэнтральнымі банкамі Беларусі і Расіі прынята рашэнне аб інтэграцыі ўнутраных сістэм па абмене фінансавай інфармацыяй, плацёжных сістэм з выкарыстаннем банкаўскіх плацёжных картак «Белкарт» (Беларусь) і «Мир» (Расія), сістэмы імгненных плацяжоў Нацыянальнага банка і хуткіх плацяжоў Банка Расіі.

SWIFT – міжнародная сістэма перадачы інфармацыі і здзяйснення плацяжоў паміж банкамі. Да гэтай сістэмы падлучаныя большасць банкаў ва ўсім свеце, апроч Паўночнай Карэі і часткі банкаў Ірану.

Раней у інтэрвію Свабодзе дарадца Сьвятланы Ціханоўскай па эканоміцы Алесь Аляхновіч сказаў, што «адключэнне SWIFT – гэта ў банкаўскай сферы як ядзерная бомба.
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 22:15
Футбол, як і Беларусь, больш не будзе ранейшым
Сяргей Кайко

У нядзелю сапраўдныя беларусы ганялі ва ўсю моц па зацярушаных снегам вуліцах, мабільна пазбягалі непажаданых спатканняў з сілавікамі — і гульцы клубаў вышэйшай лігі тэарэтычна моглі б узяць у пратэстах удзел, бо ў іх ужо зімовыя вакацыі.

Фактычна
ж чакаць ад большасці з іх грамадзянскай актыўнасці даўно не прыходзіцца. Узгадаваныя на бюджэтных харчах, яны нібыта жывуць у сваім плюшавым свеце. Ну, дый ладна.

Нацыянальнае першынства фінішавала ў суботу. Чэмпіёнам нечакана стаў «Шахцёр» — упершыню за апошнія 15 гадоў. Фаварыт БАТЭ другі сезон запар застаўся без залатых медалёў, і што асабліва прыкра — з вельмі цьмянымі перспектывамі наконт далейшага існавання.

Як казалі ў старажытнасці, sic transit gloria mundi. Што ў перакладзе азначае — самі вінаватыя.

Усё было ў руках барысаўчан. Перамагай у Мінску мясцовае «Дынама» — і замаўляй чэмпіёнскі кардэбалет на цэнтральнай плошчы свайго павятовага горада. Пад гэтую справу нават у Доме футбола вырашылі пабаяцца бога і скасавалі частку дыскваліфікацыі Ігара Стасевіча — капітана і лідара БАТЭ. «Жоўта-сінія» ў выніку змаглі разлічваць амаль што на наймацнейшы склад, але рады мінчанам так і не далі.

Матч завяршыўся бляклай нулявой нічыёй, а барысаўчане на полі выглядалі так, нібыта напярэдадні ўручную, корпаючыся на каленях, выбралі сорак сотак бульбы. Вочы не гараць, ногі набрынялі стомай, сэрца б’ецца толькі думкай адной — хутчэй бы ўсё гэта скончылася. Яно і скончылася, і яшчэ добра, што «па нулях». Бо «Дынама» мела шанцы перамагчы — каб у сярэдзіне першага тайма рэалізавала пенальці. Аднак варатар Антон Чычкан выратаваў — зрэшты, плёну з таго каманда так і не здабыла.

Ледзьве рухаючыся ў Мінску, БАТЭ цешыўся надзеяй на паралельную рэчаіснасць. Тая клакатала ў Салігорску, дзе годна і адважна «Мінск» даваў адпор «Шахцёру». Двойчы вёў у ліку, потым доўга трымаў нічыйныя лічбы на табло — і ўсё гэта было на карысць барысаўчан. І ўсё-ткі пад самы фініш гарнякі даціснулі няўрымслівых сталічнікаў. Перамогу яны вырвалі на 92-й хвіліне, пасля чаго стала зразумела, што свайго каманда ўжо не аддасць.

Такая была галівудская закрутка ў барацьбе за золата — і такая развязка на карысць Салігорска, дзе пра чэмпіёнства марылі ажно паўтара дзясяткі гадоў. З тых самых часоў, калі ў 2005 г. «Шахцёр» стаў найлепшым у краіне нават з адрывам, датэрмінова.

Заліхвацкі трылер выдалі і барацьбіты за бронзу. Брэсцкае «Дынама» чаплялася за апошні невялікі шанц і сваю справу зрабіла — натаўкла ў карак «Нёману», што завітаў у госці. Дзякаваць за тое цяпер ужо экс-чэмпіёнам доўга-доўга будуць у Жодзіне. Менавіта такі вынік у Брэсце склаўся на карысць «Тарпеда», праліўся бальзамам на душу іх трэнера Юрыя Пунтуса і яго хлопцаў. Яны ў Віцебску здабылі цяжкую вікторыю, забіўшы рашаючы гол напрыканцы гульні. Што ж, тым радасней было пасля фінальнага свістка адхлёбваць «бронзавае» шампанскае, балазе яно яшчэ не скончылася ў Беларусі.

Чытаць далей
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 21:45
Новы Час 4 Dec, 21:45
«Іўдзейнасць». Памяці Юрыя Тэпера (1958-2020)
Уладзіслаў Гарбацкі

У нібыта малакніжы цяпер час у друку з'явілася новая кніга Вольфа Рубінчыка. Кніга складзеная з навукова-папулярных эсэ і артыкулаў і ўвасабляе крытычнае міждысцыплінарнае даследаванне беларускай іўдаікі.

Гэта
адначасова літаратуразнаўчыя, культуралагічныя, этнаграфічныя, сацыялінгвістычныя, паліталагічныя, філасофскія даследаванні і агляд розных бакоў беларускай іўдаікі 20-21 стагоддзяў, праведзеныя адным аўтарам — палітолагам, перакладчыкам і публіцыстам Вольфам Рубінчыкам. Дадзеная кніга «Іўдзейнасць» — грунтоўны ўнёсак у такую сферу гуманістыкі, як жыдоўскія штудыі, якія квола і фрагмэнтарна развіваліся ў нас, але дзякуючы дадзенай кнізе маюць цяпер моцны інтэлектуальны штуршок, шматвектарны імпульс для далейшага развіцця.

Аўтар вядомы як знаўца і змагар жыдоўскай справы ў Беларусі, выдаўца штомесячнай газеты «Анахну кан» (2002), а ў 2003-2009 гг. выдаваў неперыядычны беларуска-яўрэйскі бюлетэнь «Мы яшчэ тут!», аўтар шматлікіх зборнікаў на шахматныя тэмы, слынны перакладчык з ангельскай, французскай і ідышу, дзякуючы ўменню якога, да нас дайшлі многія цікавыя навінкі гуманістыкі і мастацкай літаратуры, якія друкаваліся ў Arche і ПрайдзіСвет. Да ўсяго гэта актыўны блогер, сталы аўтар Незалежнага ізраільскага сайту, на якім з 2008 года створаная хмара тэкстаў, якія можна смела сабраць у сапраўдную вялікую беларуска-жыдоўскую энцыклапедыю.

Аўтар сціпла заўважае у прадмове, што дадзеная кніга будзе цікавая хіба родным і сябрам. Я б смела пераканаў аўтара ў тым, што кніга зацікавіць і ўразіць шырокае кола чытацтва, бо вялікая архіўная і аналітычная праца, праведзеная аўтарам пралівае сьвятло і новыя звесткі на многія часта забытыя постаці жыдоўскай беларускай культуры (І. Харык, Кульбак, Р. Бярозкін, М. Данцыг і іншыя), а таксама на вядомыя постаці беларускай літаратуры (В. Быкава, І. Шамякіна, У. Караткевіча, А. Мальдзіса). В. Рубінчык дапамагае вярнуць забытую спадчыну ўзгаданых жыдоўскіх беларускіх літаратараў, мастакоў і падысці да яе крытычна.

Зрэшты, аўтар бліжэй знаёміць нас з (пад)забытымі імёнамі беларускай іўдаікі — Аўромам Рэйзэнам ці Давідам Пінскім, абодва родам з Беларусі, якія сталі больш вядомымі ў свой час у ЗША. Да ўсяго даследнік у кнізе дае пераклад з ідышу невялікага тэксту А. Рэйзэна «Эпізоды майго жыцця». Што да Д. Пінскага, то вельмі цікавая гэтая постаць застаецца і таму, што з'яўляецца загадкавай у сілу адсутнасці перакладаў ягоных твораў на беларускую мову, а таксама таму, што гэта быў, як давёў нам В. Рубінчык, смелы літаратар і моўны наватар, які для перадачы на ідыш назвы Беларусь стварыў новае слова Belarusije замест Vajsrusland. Такім парадкам, Д. Пінскі апярэдзіў сучасныя дэбаты вакол карэктнай перадачы назвы Беларусь на замежныя мовы.

Чытаць далей
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 21:03
The Week: Расія будзе спрабаваць пашырыць сваю эканамічную прысутнасць у Беларусі

Што замежная прэса пісала пра Беларусь.

«Па-першае, Расія жадае дамагчыся правядзення канстытуцыйных рэформаў пад кантролем Масквы, аднак пуцінскае бачанне гэтых рэформаў не задаволіць Лукашэнку, які прывык кіраваць, нікому не даючы справаздачы. Па-другое, мэта Расіі заключаецца ў тым, каб разнастаіць пералік дзеячаў і арганізацый унутры Беларусі, з якімі яна зможа працаваць, маючы на ўвазе ў тым ліку палітычныя партыі і грамадскія аб’яднанні. Умацаванне такіх сувязяў пазбавіць Лукашэнку манапольнага становішча і права накладаць вета ў працэсе прыняцця рашэнняў. Па-трэцяе, Расія будзе спрабаваць пашырыць сваю эканамічную прысутнасць у Беларусі. Паколькі эканоміка Беларусі ідзе на спад, як і запасы крэдытных рэсурсаў, расійская алігархія застаецца адной з нешматлікіх крыніц валюты для беларускага ўрада».
The Week (ЗША)

«Мяркуючы па тым, што папярэднія гучныя заявы Еўрапарламента па Беларусі разыходзяцца з рэальнымі дзеяннямі кіраўніцтва Еўрасаюза, мабыць, у яго кіраўнікоў трохі іншае ўяўленне пра тое, якімі спосабамі ўздзейнічаць на Лукашэнку ў гэтай гісторыі. Рашэнні па Беларусі не залежаць ад таго, які настрой у Еўрапарламента. Многае будзе залежаць ад зменаў, унесеных у беларускую Канстытуцыю. Самі па сабе рэзалюцыі Еўрапарламента не прывядуць да канкрэтных рашэнняў з боку еўрапейскіх уладаў».
«Взгляд» (Расія)

«Пуцін, магчыма, разлічваў, што аслаблены Лукашэнка, які знаходзіцца ў хісткім становішчы, пойдзе на збліжэнне з Масквой. Тым не менш відавочна, што апазіцыя Беларусі, што набірае абароты і адмовілася паддавацца на жорсткія спробы дзяржавы запалохаць пратэсты, не супакоіцца, пакуль Лукашэнка не сыдзе».
Foreign Policy (ЗША)

«У Беларусі Крэмль спрабуе дачакацца патрэбнага моманту. Рускія не хочуць, каб іх звязвалі з жорсткім праўленнем Лукашэнкі, бо тады паўстане рызыка перарастання пратэстаў у геапалітычную праблему. Не патрэбна Крамлю і хаатычная ліквідацыя Лукашэнкі ад улады — гэта будзе служыць кепскім прыкладам. Аднак і вечнае яго знаходжанне пры ўладзе таксама Крамлю не трэба: рускія шукаюць альтэрнатывы. Захаду не хапае рычагоў уплыву. Апазіцыі не стае імпульсу. Яна не здолела заахвоціць рабочы клас на масавую забастоўку, якая, як спадзяваліся, прывядзе да звяржэння рэжыму».
«Український тиждень» (Украіна)

«Візіт кіраўніка МЗС Расіі ў Мінск на мінулым тыдні стаў сведчаннем глыбокага крызісу знешняй палітыкі Масквы. Зразумела, Крамлю зараз неабходна паказаць хаця б мінімальную перамогу. І гаворка нават не ў прасоўванні сваіх інтарэсаў у рэспубліцы, а ў іх падтрыманні. Зараз жа, адкінуўшы ўсе астатнія праблемы і пытанні на другі план, у Крамлі сканцэнтраваліся на вырашэнні пытання пра вызваленне Віктара Бабарыкі з беларускай турмы. Трэба прынамсі паказаць, што Расія сваіх не пакідае. Прычым Лукашэнку ў гэтым сэнсе прапануюць самыя розныя варыянты, ажно да абяцанняў забраць Бабарыку ў РФ і гарантаваць, што ён не будзе перашкаджаць».
«Век» (Расія)
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 19:07
⚡️ Шаноўныя чытачы, нагадваем, што да 25 снежня можна аформіць падпіску на газету на першае паўгоддзе 2020 года. «Новы Час» застаўся адзінай незалежнай беларускамоўнай газетай рэспубліканскага маштаба і адзінай крыніцай альтэрнатыўнай інфармацыі для тых, хто ў няволі. Мы шчыра спадзяемся, што палітвязням паўгадавая падпіска не спатрэбіцца. Але заклікаем падтрымаць нас тых, хто на волі! 🤝Падпісны індэкс 63279.
❄️ А ў свежым выпуску чытайце:
⛄️ Галоўны персанаж «Азбукі паліталогіі» на старонках газеты «СБ. Беларусь сегодня» заявіў, што фашызм – гэта вышэйшая форма нацыяналізма. Веды, атрыманыя на гістарычным факультэце Магілёўскага педагагічнага інстытута ў гады брэжнеўскага застою, не схаваеш. А ў тыя слаўныя гады, па якіх сёння многія льюць кракадзілавы слёзы, уладальнікі дыпломаў «выкладчык гісторыі і грамадазнаўства» фашызм ад нацызму (нацыянал-сацыялізму) не адрознівалі. Успрыманне фашызму ў якасці вышэйшай формы нацыяналізму — тыповы прыклад побытавага разумення праблемы. Яно цалкам пасуе для пікніка на прыродзе пад самагонку і шашлык. Але ж не на такі ўзровень прэтэндуе аўтар цытаты? Розніцу тлумачыць Сяргей Нікалюк.
⛄️ Як і варта было чакаць, эканоміка Беларусі істотна прасядае. Яе падзенне прагназавалася яшчэ да абвяшчэння прэзідэнцкіх выбараў: сусветныя эканамісты прадракалі ў 2020 годзе крызіс, які наклаўся на эпідэмію COVID-19. У выніку ўсе негатыўныя працэсы ў сусветнай эканоміцы спісалі на вірус, а ў Беларусі — яшчэ і на палітычную нестабільнасць, выкліканую жорсткім супрацьстаяннем улады народу. Самы просты выхад з сітуацыі — гэта змена ўлады і рэформы, у першую чаргу, палітычныя. Іншых варыянтаў паляпшэння эканамічнай сітуацыі не праглядаецца, сцвярджае Таццяна Лісічэнка.
⛄️ Актывістку Курапацкай варты Ганну Шапуцька затрымалі 31 кастрычніка разам з мужам Віктарам і паплечнікам Рыгорам Асаулам. 2 лістапада іх асудзілі на суткі. Пра свае 15 сутак, пра свій шлях па маршруце «Курапаты — Акрэсціна — Жодзіна» спадарыня Ганна распавядае чытачам «НЧ».
⛄️ Афіцыйнаму выкарыстанню бела-чырвона-белага сцяга паклаў пачатак Першы Усебеларускі кангрэс, які праходзіў у Мінску ў снежні 1917 года. Гэтую практыку працягнула Беларуская Народная Рэспубліка, абвясціўшы сябе 25 сакавіка 1918 года незалежнай дзяржавай. Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка катэгарычна не прызнала такі сцяг, палічыўшы яго варожым. А вось удзельнікі нацыянальна-вызвольнага руху на той тэрыторыі Беларусі, што паводле Рыжскай мірнай дамовы 1921 года адышла да Польшчы, з вялікім гонарам неслі яго ў сваіх руках, за што мы павінны быць бясконца ўдзячнымі ім, перакананы прафесар Леанід Лыч.
👓 Гэтыя і шматлікія іншыя матэрыялы вас чакаюць у свежым нумары НЧ. Будзьма разам – і жыве Беларусь! ✌️
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 14:20
У Брэсце памёр актывіст Раман Рэшэцкі. Яму было 42 гады

У Рамана засталіся жонка і чацвёра маленькіх дзяцей.

У
Брэсце памёр актывіст Раман Рэшэцкі. Аб гэтым «Брэсцкай газеце» паведамілі яго сябры.

Інфармацыі аб тым, што здарылася, пакуль вельмі мала. Вядома, што ўчора ў кватэры Рамана судовыя выканаўцы правялі вопіс маёмасці. Па словах сяброў, некалькі гадоў на Рашацкім вісеў штраф з-за парушэнняў ПДР, ён не мог яго аплаціць.

«Учора з-за вопісу маёмасці заўсёды актыўны Раман быў сам на сябе не падобны — ён быў вельмі падаўлены», — успамінаюць сябры. Яны мяркуюць, што менавіта гэтыя перажыванні маглі справакаваць смерць мужчыны. Меркаваня яе прычына — прыпыненне сэрца.

Раман Рашэцкі з'яўляўся актыўным удзельнікам пратэстнага руху. Ён усяляк дапамагаў затрыманым, адсочваў у судах разгляд іх спраў, дапамагаў з перадачамі, арганізоўваў транспарт для сустрэч для людзей, якія выходзяць з ізалятараў.

Некалькі месяцаў таму Рамана асудзілі на 15 сутак арышту за ўдзел у акцыі пратэсту. Калі пасля вызвалення ён прыйшоў у РАУС, каб забраць канфіскаваны БЧБ-сцяг, яго зноў «закрылі» на трое сутак да суда: маўляў, патрабуючы сцяг, ён «назойліва чапляўся да супрацоўнікаў міліцыі». Тады суд адправіў справу на дапрацоўку, а ў канцы лістапада Рамана прыйшоў ліст: вытворчасць па справе аб адміністрацыйным правапарушэнні спынена ў сувязі з заканчэннем тэрмінаў накладання адміністрацыйнага спагнання.
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 14:05
«Тата, што б ні здарылася, я моцная, я ўсё перанясу». Бацька Марыі Калеснікавай цытуе лісты дачкі з турмы

Спойлер: Марыя трымаецца бадзёра і заўсёды на пазітыве.

Аляксандр Калеснікаў — бацька палітзняволенай Марыі Калеснікаваў — распавёў у эфіры тэлеканала «Дождж» пра тое, што дачка падарыла яму на дзень нараджэння і аб чым піша ў лістах з турэмнай камеры.

— Аляксандр Паўлавіч, у вас нядаўна быў дзень нараджэння, і Марыя, наколькі я ведаю, змагла перадаць вам паштоўку…

— Не толькі паштоўку, але і падарунак. Гэта вельмі кранальна. У такой сітуацыі атрымаць падарунак ад дачкі — дарагога варта.

— Можаце расказаць падрабязней, што яна вам перадала і напісала?

— Я ўсе лісты нашу заўсёды з сабой. І паштоўку ў тым ліку. Яна ўжо дзесьці мільгала ў інтэрнэце. Было з аднаго боку нечакана. Яна разумела, што не ўсе лісты хутка даходзяць. Адправіла загадзя, я атрымаў напярэдадні свайго дня нараджэння. І вы можаце зразумець мае пачуцці.
У паштоўцы, скажам так, добра падабраныя словы пра татаў. «Ты самы-самы ...» З вашага дазволу я магу зачытаць.
«Любімы татачка, з днём Нараджэння. Трымайся і беражы сябе з усіх сіл. Вельмі цябе люблю. Усё будзе добра. Абдымаю і цалую. Твая Маша». І традыцыйнае сэрцайка.
Ну што тут сказаць. Вельмі кранальна. Я нашу ўсе лісты з сабой, яны мяне саграваюць.

— Як часта ўдаецца атрымліваць лісты? Ёсць жа затрымкі…

— Так, у гэтым ёсць праблема. І не толькі з лістамі мне. Многія сябры і родныя кажуць, што альбо яна не атрымлівае ад іх лісты, альбо яны прыходзяць з вялікім спазненнем.
Мне прыходзяць з інтэрвалам 10-12 дзён пасля адпраўкі. Мы выдатна разумеем, што ва ўмовах цэнзуры напісаць і перадаць нейкія свае пачуцці чалавек не можа.
Мне таксама вельмі цяжка даецца напісанне лістоў. Таму што я такі чалавек, што не магу выказаць усе пачуцці ў радках, ведаючы, што хтосьці чужы гэта будзе чытаць. Таму Машаньцы я напісаў, каб яна не чакала ад мяне штодзённых лістоў, бо мне цяжка пісаць.
А яе лісты заўсёды пазітыўныя. Яна, як правіла, апісвае сваё душэўны стан. Калі дазволіце, магу нейкія фразы прывесці з яе лістоў.
Вось 24-га лістапада, напярэдадні майго дня нараджэння. «Татачка, прывітанне. Як ты? Я табе загадзя адсылаю паштоўку, спадзяюся, што прыйдзе своечасова. Правядзі гэты дзень з дарагімі людзьмі. А я з табой усім сэрцам побач. Са мной усё добра, аптымістычны настрой і баявы. Напішы, як там наша сям'я, бабуля, Дзядуля, усе цёткі-дзядзькі. Усіх моцна абдымаю. За мяне не хвалюйцеся, я з усім спраўлюся. Беражы сябе, гэта цяпер самае важнае. Усім маім сябрам падзяку і прывітанне. Усё будзе добра. Абдымаю цябе моцна». І традыцыйна сэрцайка.

— Калі вы яго бачылі апошні раз? Ведаю, вы прасілі пра гэта следства…

— Дзесьці перад тым як яе арыштавалі. Проста гэта нават... Не скажу, што доўгая была сустрэча. Проста Маша тады мне сказала: «Тата, што б ні здарылася, ты ведаеш, што я моцная, я ўсё перанясу. Усе нягоды». І ў кожным лісце яна мне пра гэта нагадвае.
Наконт спатканняў... Я пасля кожнай адмовы, а іх ужо было пяць, стараюся зноў пісаць заяву на спатканне. Але, на жаль, пакуль не ўдаецца выніку дамагчыся. Тым больш, як мне тлумачаць, рэдка такое бывае — спатканне да суда. Але я ўсё роўна спрабую. Прынамсі, для заспакаення сябе.
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 13:05
Звольнены дырэктар лідскага ліцэю: я магу зразумець, чаму людзі маўчаць. Яны ў гэтым удзельнічалі, ім страшна»

Жыхар
Ліды Юры Хромін 24 гады працаваў у школе, апошнія два гады — дырэктарам ліцэю. Ён адмовіўся ўзначаліць выбарчую камісію на сваім участку. 19 лістапада з ім не працягнулі кантракт, — піша «Радыё Свабода».

Юрыю Хроміну 49 гадоў, ён гісторык па адукацыі. Працуе ў школе з 1993 году. Два гады таму яму прапанавалі стаць кіраўніком прэстыжнай гарадзкой установы — ліцэю № 1. Зарабляў 1500–1800 рублёў. Яго цанілі на гэтай пасадзе, асаблівых пытанняў да яго раней не было. Жонка — настаўніца біялогіі, працуе як рэпэтытар. Двое дзяцей. Разам яны хадзілі на апазыцыйныя мітынгі.

«Я не скажу, што я ў шоку», — кажа Юры пра сваё звальненьне.

Калі яму не працягнулі кантракт, спаслаліся на спагнаньні, якія сёлета атрымаў дырэктар.

Першае — за тое, што пэдагог-арганізатар ліцэю папярэдзіла вучняў, каб тыя не хадзілі на мітынг Святланы Ціханоўскай. Інфармацыя, што ліцэістаў запужваюць, трапіла ў апазыцыйныя тэлеграм-каналы. Юры Хромін кажа, што тады яго афіцыйна пакаралі нібыта за тое, што дапусьціў такую «недэмакратычную пазыцыю» пэдагога. Другое спагнаньне ён атрымаў ужо пасьля выбараў — за тое, што неналежна правеў пэдагагічную нараду.

Сваю грамадзянскую пазыцыю Хромін агучыў адразу пасьля 9 жніўня, спачатку перад настаўнікамі, потым — перад дырэктарамі іншых школ.

«Я сказаў, што выбары сфальсыфікавалі і што гвалт у дачыненьні да пратэстоўцаў недапушчальны. Нам як кіраўнікам трэба выказаць сваю пазыцыю», — успамінае Юры Хромін.

Улетку Хроміну «настойліва» прапанавалі ачоліць выбарчую камісію ў ліцэі. Ён адмовіўся і напісаў заяву на звальненьне па ўласным жаданьні. Аднак тады яго ня звольнілі. Выбарчы ўчастак узначаліла чыноўніца, якая выконвала абавязкі загадчыка ўпраўленьня райвыканкаму.

З ініцыятывы Хроміна пасля выбараў настаўнікі ліцэю напісалі зварот з традыцыйнымі патрабаваньнямі калектыву. Аднак ён кажа, што сярод настаўнікаў не было агульнай пазыцыі, таму гэты зварот ён нікуды далей не перадаў, каб тыя пасля не пашкадавалі, што на эмоцыях паставілі свой подпіс.

На сустрэчы з дырэктарамі яго падтрымаў адзін калега, іншыя маўчалі. Многія з іх узначальвалі выбарчыя камісіі.

«Я магу зразумець, чаму людзі маўчаць. Бо яны ў гэтым удзельнічалі. Ім таксама страшна. Гэтая сістэма пачне руйнавацца, калі рызыка застацца ў ёй будзе большая, чым выйсці з яе», — мяркуе суразмоўца.

Калі стала вядома пра ягонае звальненне, за вяртанне Хроміна ў школу сталі падпісвацца настаўнікі ліцэю і іншых школаў, бацькі вучняў. Сабралі некалькі дзясяткаў подпісаў. Аднак гэта нічога не змяніла ў лёсе дырэктара.

Пасьля звальненьня яму ўжо прапанавалі працу, звязаную з адукацыяй.
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 12:01
Лёгкаатлеткі Вольга Мазуронак і Дар'я Барысевіч рыхтуюцца да Алімпіяды асобна — за кошт Фонда спартыўнай салідарнасці

Раней яны падпісалі адкрыты ліст спартсменаў за сумленныя выбары і супраць гвалту, пасля чаго апынуліся ў няміласці дзяржаўных органаў.

Вольга
Мазуронак і Дар'я Барысевіч вылецелі на вучэбна-трэніровачны збор. Лёгкаатлетак прафінансаваў Беларускі фонд спартыўнай салідарнасці. Збор праходзіць у Турцыі з 3-га па 25-га снежня.

Нагадаем, што на днях двухразовая чэмпіёнка Еўропы ў марафонскім бегу Вольга Мазуронак распавяла пра тое, што не адправіцца на запланаваны збор з камандай:

«Пасля таго, як я падпісала ліст, на маю падрыхтоўку не выдзелена ніводнага рубля! Нуль, разумееце?! Нас усіх атэставалі ў закрытым рэжыме, гэта значыць без нашага ўдзелу. У студзені нацыянальная каманда выязджае на збор у Турцыю. Маё прозвішча са спісу ўдзельнікаў збору выкрасліў асабіста міністр спорту Кавальчук. Кажуць, ён пакрыўдзіўся на тое, што ў адным з інтэрв'ю я назвала яго некампетэнтным. Ведаю, што галоўны трэнер Юрый Майсевіч завіхаўся за мяне, але нічога не дамогся. Мне сказалі, што я павінна пайсці да яго на прыём і неяк загладзіць сітуацыю.

Я магу пайсці, але што я яму скажу? Ён пазбавіў мяне прэзідэнцкай стыпендыі, якую я зарабіла катаржнай працай і высокімі вынікамі. Акрамя перамогі на ЧЕ-2018, я фінішавала пятай на Алімпійскіх гульнях і ў цяжкім марафоне на леташнім ЧС у Досе», — сказала Мазуронак.

Такім чынам, праблемы больш няма і сарваны збор адбудзецца. А гэта значыць, спартсменкі працягнуць падрыхтоўку да Алімпійскіх гульняў у Токіа! — паведамляе прэс-служба Фонда спартыўнай салідарнасці.
Читать полностью
Новы Час 4 Dec, 11:46
«З панядзелка ўсё, зачыняемся». Паліклінікі Мінска спыняюць планавы прыём

Прычына — каронавірус.

Тэлеграм
-канал, які прызнаны ў Беларусі экстрэмісцкім, апублікаваў загад Камітэта па ахове здароўя Мінгарвыканкама аб спыненні аказання планавай медыцынскай дапамогі ў паліклініках горада з сённяшняга дня, 4 снежня. У некалькіх паліклініках Менска The Village пацвердзілі гэтую інфармацыю.

У 3-й і 8-й паліклініках сказалі, што сёння — апошні дзень, калі можна запісацца да спецыялістаў, а «з панядзелка ўсё, закрываемся». З панядзелка запісу і талонаў да ўрачоў больш не будзе, паліклінікі будуць аказваць толькі экстранную дапамогу. Мы пацікавіліся, ці ёсць інфармацыя пра тое, як доўга яны будуць працаваць у такім фармаце, у 8-й паліклініцы адказалі: «Ну вы ж сітуацыю ў краіне ведаеце? Не ведаем [як надоўга]».

Таксама з сённяшняга дня выклікі лекара на дом для дарослых будуць прымаць да 18: 00.
Читать полностью